Soms passeer ik nog de witte, hoekige villa, gesitueerd aan de Hilvarenbeekseweg. Deze vormde eens, lang geleden, het ouderlijk huis van mijn klasgenote. Door nacht en ontij, gekleed in een dunne, zelfgemaakte jurk van dunne, doorzichtige stof was ik er eens naar toe gefietst onder bescherming van degene die mijn jeugdjaren begeleid heeft als de onzichtbare…

In de nacht torent de verlichte cirkel van het reuzenrad met de schuitjes hoog uit boven onze stad. Van ver is het al zichtbaar. De Kermis bezet pleinen en straten waar ik zo vaak doelloos heb rondgezworven; de jaarlijkse Kermis die de arme provinciestad kennelijk een betekenis, allure en status dient te verlenen. overigens nog zelden op andere wijze…

Bij de landelijk bekende drogist - die zoveel reclame maakt met de frase of slogan die inmiddels zeer verveelt en aan slijtage onderhevig is, - treft men achter in de winkel, opgesteld tegen een wand, speeltjes en boekwerkjes aan die me heel geschikt lijken voor het driejarige kind, gehuisvest in het lichaam van een volwassen, achtenzestigjarige volwassen…

Jaren na dato passeerde ik nog eens de witte stenen kubus van de villa aan de Hilvarenbeekseweg. Oneindig lang geleden ben ik daarnaar toe gefietst onder de trouwe begeleiding en bescherming van vader in avondlijke of nachtelijke uren. Ik droeg de zelfgemaakte jurk van dunne, doorzichtige voile-stof. De kou van december doordrong mij tot op het bot.…

Ze noemden het op school ¨De Grote Avond¨ Dit was het jaarlijkse dansfeest waarvoor je je chique aankleedde.Ook ik heb destijds bij die gelegenheid mijn eerste aarzelende danspassen gezet; schreden op weg naar de volwassenheid.Op de zwart-wit foto uit die tijd staan de scholieren zij aan zij in een lange rij naast elkaar; sommigen verlegen, schuw en…

In die dagen vóór Kerstmis leek het wel lente. Een bleek zonnetje overspoelde de wereld en het chagrijn, de vijandigheid of op zijn minst de onverschilligheid op de gezichten van buschauffeurs en hun passagiers en op die van vele andere voorbijgangers en vreemdelingen smolten weg. Zij maakten plaats voor een uitdrukking van vriendelijkheid en vredelievendheid…

Het oude huis - bouwjaar dertiger jaren - het hoekhuis, waarin ik opgroeide en mijn turbulente jaren beleefde, telde drie verdiepingen Ieder jaar brak ook voor ons de Sinterklaastijd aan en dan sloegen we aan het knutselen en we schreven gedichten bij onze cadeaus. Deze spullen hielden we op onze kamers zorgvuldig verborgen tot de avond van de…

Het is vandaag de laatste dag van het grote evenement dat de bevolking ieder jaar weer in haar ban houdt. We stappen uit op het station en naderen de Heuvel. Een stoet van mensen is met ons op weg en in de verte zien we de halve cirkel van het reuzenrad al, gedeeltelijk bedekt door bosschages en bomen. Van dichtbij zijn de schuitjes zichtbaar die een…

Het Tilburgse Stadsstrand ligt op merkwaardige wijze verscholen achter de straten van de wijk Jeruzalem, mij uit mijn verre jeugd nog zozeer bekend. Het vormt een echt strand met kiezels en wit zand en ligstoelen en een boot, scheef op het land getrokken, van binnen bekleed met helblauwe houten planken. Is het hier een paradijs voor Old Hippies?…

Onze geliefde, oude stad huldigt haar jaarlijkse traditionele en feestelijke evenement: de grootste Kermis van de Benelux die de pleinen en de straten met haar attracties in beslag neemt. En zo rapporteerden mijn goede, onvergetelijke ouders - sinds lange tijd niet meer te midden van de levenden - hoe ik al als klein meisje opgetogen, enthousiast…

We woonden lange tijd in het kapitale pand aan de Gerard de Bondtstraat. Vanuit het hoge raam van de zolder keken we uit op de villa van zenuwarts dokter Taverne die ik met mijn kinderlijke, pas verworven spreekvaardigheid abusievelijk "dokter Tavennere" placht te noemen... Daar bloeide in de zomer de gouden regen en daar vond ook eens het eindexamenfeest…

Ik had het Paasmandje vervaardigd uit ineengevlochten stroken papier op het kleuterdagverblijf. Ik herinner me zozeer het vroege licht van de lente van mijn vierde levensjaar; het vroege licht van mijn leven dat de straat overspoelde; van mijn leven dat nog allerminst voltooid is op de late datum waarop ik dit schrijf. Weer is het Pasen. De wereld…

In de bakkerswinkel staan, zoals ieder jaar, de chocolade paashazen van groter en kleiner formaat opgesteld. Ik koos uit deze bescheiden collectie een kleiner exemplaar met opstaande flaporen, diep verzonken oogjes en een klein tongetje dat wel wat weg heeft van het tongetje van een komisch aandoende stripfiguur uit een jeugdboek. Het artefact is…

Het was in die jaren waarin de allerliefste nog bij ons was dat de Kermis, zoals gebruikelijk ieder jaar, de centrale pleinen van onze stad in beslag nam. Bij de bonte kramen speelde men een spel en gokte men en men liet zich de hoogte in tillen door de Hooggaatie, men zwierde rond en men bezette de terrassen. En zo was het in al die jaren traditie…

Het grote plakkaat met de naam "Kruikenstad", een "epitheton ornans" voor onze arme en armzalige stad, dat op ons station naast de trotse vermelding van haar naam is aangebracht en dat eens per jaar haar tijdelijke bestemming als paradijs voor feestvierders aanduidt, is weer verwijderd. De stadsbewoners hebben de groen/oranje sjaal weer gedragen…

De avond en het feest voltrokken zich in het pand met de trotse naam "Nieuwe Koninklijke Harmonie" aan de Stationsstraat dat sinds de lang vergeten datum verschillende andere bestemmingen gekend heeft en dat nu verbouwd is tot Café-Restaurant. Op de zwart-wit-foto staan de jolige klasgenoten afgebeeld, de brugklassers, in een rij en ik zie mijn…

In dat lang vergeten jaar, op de eerste schooldag, was het meteen zonneklaar dat de Zusters van Liefde wel een bijzondere voorkeur koesterden voor de blonde tweeling, wier verschijning ze als een regelrecht Godswonder beschouwden. Maar de meisjes van Broeckx, mijn zusje en ik, droegen de aftandse haveloze vodden die onze armlastige ouders toegestuurd…

We waren via de langgerekte Bosscheweg, die geflankeerd wordt door villa's die ieder voor zich getuigen door hun bouwstijl van een individuele "identiteit", de kruising genaderd waar Hotel-Restaurant "De Druiventros" haar muren verheft, in de omgeving van Berkel-Enschot. Daar zijn kunstzinnig verantwoorde metalen figuren opgesteld, een soort…

Het grote plakkaat met daarop vermeld de naam "Kruikenstad", een "epitheton ornans" voor onze arme en armzalige stad dat op ons station naast de trotse vermelding van haar naam "Tilburg" is aangebracht en dat eens per jaar haar tijdelijke bestemming als paradijs voor feestvierders aanduidt, is weer verwijderd. De mensen hebben de groen/oranje…

In de met veel kunstzinnigheid ingerichte etalage van de zaak aan de Schouwburgpromenade - de overdekte winkelgalerij die welhaast ten onrechte is ontworpen om een architectonisch sieraad voor onze arme stad te vormen - paradeert een citroengeel beeld, uit papier-maché vervaardigd, van een opgewekte en frivole Paashaas. Het Paasfeest is weer op…