Alle inzendingen van Co

I Heel even kwam de gedachte bij hem op maar was ook weer snel verdwenen. Je zou er toch niet aan moeten denken zoiets op je geweten te hebben, en wat zullen ze er wel niet van vinden, thuis of op je werk. Niemand zou het ooit kunnen begrijpen, niet jij die immers het voorbeeld…

Coffeeshop “Sarasani” Nog voordat het begrip “Coffeeshop”zijn intrede deed was hij er al, gevestigd in een werfkelder aan de Oudegracht te Utrecht “Sarasani”, in 1968 opgericht door eigenaar Holly Hasenbos en vernoemd naar een Oost-Duits circus die hier vroeger zijn materialen opsloeg. Sarasani was niet alleen de eerste coffeeshop van Nederland…

Ieder mens heeft zo zijn talenten en tekorten. Nu kan ik zeggen, zonder al te veel op te scheppen, dat ik best over een aantal talenten beschik. Er is echter één ding waar ik absoluut niet voor in de wieg ben gelegd en dat is autorijden. Als kind speelde ik al nooit met auto’s, kon amper een Opel van een Mercedes onderscheiden en kende geen fantasieën…

Toen ik nog als verpleegkundige werkte op een afdeling voor patiënten met een chronische psychiatriese ziekte, verbleef daar een man die iedere dag precies om klokslag half acht aan het ontbijt verscheen. Keurig gestoken in een bruin pak en wit overhemd. Als ontbijt nam hij altijd een snee brood met kaas en een met jam, een kop thee met twee schepen…

Ik moet eerlijk bekennen dat ik niets heb met huisdieren; niet dat ik een hekel heb aan dieren, integendeel, maar met een gezin met vier kinderen is het al druk zat. Ironisch genoeg ben ik met een vrouw getrouwd die dol is op huisdieren en zo ook mijn dochter. Tegen een dergelijk sterk bolwerk is niets te doen met als resultaat dat menig huisdier…

Onbekende frisbees worden waargenomen, kleine wezens vertrappen het gras. Droom dat je wakker wordt: een brug tot in je eigen tuin. De mieren hemelwaarts. De zielen van de paardebloemen rond, doorschijnend. Nog staan witte tekens in de lucht en raakt puur blauw het laagste dak! Duizend stemmen stralen door je heen. Soms heb je na een dagje…

Een maffe figuur uit Helsinki, die altijd alleen sliep, maar kinky naar bed wilde gaan, kreeg een passende baan op een loveboat als mafketelbinkie.…

Kom in deze straat, de laatste straat, en ga van huis tot huis. Kom binnen, loop alle kamers door. De weg is smal, het dek van zand, de gevels zijn gestut, de panden krot verklaard. Hier wonen goede mensen, elke stuiver wordt gespaard. ‘Dit is ons straatje, om ons heen wordt slechts verladen en geraffineerd, hier wonen wij, met hoofdgestel…

Zittend, drinkend onder de arcade zie je twintig schilderijen van de straat. Groengeloken ramen. Maar je aandacht gaat naar het meisje met de chocolade- taart. Ze lepelt thee. Je wangen nemen schaamteloos de kleur aan van haar trui. Bonbons, bloemenwinkelgeur en marmeren frontons: alles is geluk. Je zoekt problemen. Je vindt de grote olifanten…

Buiten is het donker, het stormt en het regent. In je huisje zit je alleen. Ga even bij de kachel zitten, dan sla ik vanaf hier, even een arm om je heen. Doe je ogen maar even dicht en denk ... ik ben toch niet alleen.…

Mensen die hun tijd vooruit zijn, worden vaak niet begrepen in het heden.…