Alle inzendingen van esther

Het bleef angstaanjagend stil in de kamer. De potloodstrepen op de muur bij de deur, ooit gehaast neergekrabbeld als een wanhopige poging om vat te krijgen op de angst, waren in de loop der jaren vervaagd. Vroeger bracht die stilte onheil. Het was een vijand die de eenzaamheid alleen maar groter en zwaarder maakte. In dat gedoemde alleen zijn leken…

Nadat de politie de psychiater heeft gearresteerd, gaat de detective naar Nova om haar in te lichten over de gang van zaken. "Je hoeft me niet zo aan te kijken, Nova. De dokter heeft al bekend. Hij heeft alles op jou en Julian proberen af te schuiven." zegt de charmante detective tegen de creatieve therapeute. "Natuurlijk deed hij dat. Dat is…

De charmante detective recht haar rug, kijkt Dr. Van Arendsvlek recht in de ogen en schuift het formulier met de bekentenis ongelezen terug. "Julian heeft helemaal niemand gewurgd," zegt ze kalm, haar stem snijdend door de stilte van het kantoor. Van Arendsvlek trekt een wenkbrauw op. Zijn glimlach vervaagt direct. "U trekt de officiële bekentenis…

Sjors voelt de spanning. Kamer 14 verbergt geheimen. De inrichting heeft meer muren. Achter elke muur zit een dader. Therapeute Nova staat met haar rug naar de deur. Ze is zo intensief bezig dat ze de detective en Sjors niet eens binnen hoort komen. Met trillende handen verscheurt ze een groot houtskoolportret van het weesmeisje. De stukken vallen…

Toen: Ze had zoveel daders voorbij zien komen, door alle politieseries op de televisie, die zij tijdens haar jeugd had bekeken. Het was niet onlogisch wanneer zij onmiddellijk de dader kon aanwijzen van de brute moord op het weesmeisje dat in een psychiatrische inrichting zat. Het lag dan voor de hand dat zij vermoord zou zijn door een lotgenote, die…

Het is nog altijd geen voorjaar in de oude stad. Oudere mensen met eelt op de ellebogen dansen sierlijk op het letter-veld van de lokale held die zangles krijgt van de groenteboer die om de hoek woont. Hij koestert zijn ingewanden met culinaire lekkernijen door de plaatselijke bevolking gemaakt met liefde voor detail en zorg voor de toekomst. Hij voelt…

Een open column trekt meer bezoekers dan een gesloten column.…

Niet de liefde laat ons in de steek, maar wij laten de liefde in de steek.…

Wanneer mensen ophouden voortdurend hun leven te plannen, hebben ze veel meer tijd om te leven.…

Ik zie een vrouw, haar gezicht vertrokken door pijn. Ogen vol verdriet. Ze voelt zich niet fijn. Hier en daar al een grijze haar, het bewijs van vele zorgen. Veel leed draagt ze mee. Ze voelt zich nergens geborgen. Haar mond lacht niet meer. Lachen is zij verleerd. Soms lacht zij enkel voor de schijn naar buitenaf, maar van binnen wordt…

Vlinder Mooie vlinder, zo licht als een veer, kleurrijk als een regenboog, je was zo klein en teer. Mooie vlinder, je vloog mijn leven in, lichtte mijn bestaan op, gaf mijn leven zin, Mooie vlinder, je was niet sterk genoeg, ik mocht maar even van je genieten, je vloog weer weg,veel te vroeg.…

Een jaar later... Een jaar voorbij, sinds jij mij verliet. Een jaar later, sinds jij mij achterliet met diep verdriet. Een jaar voorbij, sinds ik jouw afscheidskaart las. Een jaar later, maar het voelt of het gisteren was. Een jaar voorbij, sinds jij daar viel. Een jaar later, maar nog vers in mijn ziel. Een jaar voorbij, maar…

Rivieren stromen Zoute rivieren waaruit tranen komen En al het verdriet en de pijn voeren zachtjes met ze mee naar het diepst van de zee De stille smart -als een vloek, een last, een kater, de smaak van puur azijn- die langzaam in de zee verging Maar soms, in het stille zoute water proef ik de pijn van een bittere herinnering…

De taal der Elfen is de taal van de liefde Een taal die ik spreek noch versta Het Rijk der dromen en innig verliefden Ik zoek haar en ik spreek haar na Maar liefde is meer dan enkele zinnen Meer dan een stem of een tedere blik Het laat zich benijden en laat zich beminnen Misschien is het meer dan alleen jij en ik Het laat voor zich vechten…

Klein meisje, onbevangen Zo puur en zo sereen Een traan voor wat verdween In andermans verlangen Haar kinderlijke pracht Genomen door de wind Geen vrouw maar ook geen kind Gevangen in de nacht En 's avonds huilt ze zacht Tot haar dromen haar bevrijden Uit haar wanhoop en haar lijden En laten zweven in de pracht Ze wil alleen maar schrijven…

Een engel, stil, haar hoofd gebogen Puur en zuiver in haar zijn Zwarte doeken, rode tranen Ze voelt een diep intense pijn Huilen is haar stille antwoord Op haar lijden en verdriet Ze wil graag dansen, zingen, leven Ze wil wel maar ze kan het niet De Duivel uit haar diepste wezen Troost haar in haar diepste pijn Daar waar God haar heeft…

Leven is stilstaan is meegaan met dat wat is durven be-leven te be-wonderen. Leven vraagt lef, leven is wonderlijk.…

En toen was hij weg. Weggeggaan, om niet meer terug te komen. 's Nachts hadden ze samen in bed Heineken gedronken, en hadden ze samen foto's van vroeger bekeken. Hadden ze gelachen samen totdat dat onderwerp dat ze samen al weken vermeden, niet meer te vermijden was. Hij was erover begonnen en zij had hem toen geslagen. Zo in zijn gezicht, met de…

Is dit nu de werkelijkheid, deze stilte van uitgewerkt hout in een uitgewoond huis dat zoals geblakerd vaatwerk in vitrines een zaak van gewicht is, door onze voorouders gemaakt? Of dit: men leefde gebogen over akkers en houtvuren, verloor de kiezen jong, de kinderen jong, geleund op gereedschap met stelen loerde men met van tandpijn scheefgetrokken…

Ik mis mijn tranen huil nu zonder liefde. Heimwee naar het duister in het licht. In vrijheid gebonden en gevangen. Stil en eenzaam schrijf ik mijn gedicht. Ik mis de pijn en draag haar mee in stilte. Het lijden en het zwart waarin ik zweef. Ik lach en dans maar zonder diep verlangen. Vergeten wie ik ben en dat ik leef…

Beloftes zo leeg en zonder woorden. Maar de liefde zo sterk en zo oprecht. Een déjà vu de leugens die ik hoorde. Want nu ben ik de enige die vecht. Een duister licht gebrandmerkt in je ogen. Gevlucht in stilte vóór de nacht begon. Gezworen en ternauwernood bedrogen. Toch hoopte ik en wou dat jij het kon.…

gordijnen rafelen in het duister in het licht zie ik jouw gezicht een landschap dat ik op mijn duim ken ik ontdenk iets nieuws de weerkaatsing van de maan belicht de wol op het kleed je bent niet naakt als een slak je hebt de vacht van een wolf ik wil het paradijselijke landschap zien het is een bedrog je witte tanden hebben mijn hart…

Als de wortels volgroeid zijn De stam dik genoeg is Als de takken niet wijder worden Zullen de bladeren dan nog blijven?…

Soms in het donker wordt ik wakker terwijl licht mijn wezen omarm Stoor me aan het daglicht het donker is wat mij raakt Ik kijk maar zie niets En weg is de kracht dan leef ik de dag Tot ik morgenzon weer zien mag…

Hij sluit de ogen en de wereld opent zich. Hij valt terwijl geen ding op diepte duidt begeven wanden het, verzakt de vloer, stormt lucht naar binnen. Stort hij er in, maatloos. Elk slaapliedje is een proloog, een hoge stem die gaten in zijn hoofd zingt. Slaap bolt de rokken van het huis. Het nest zwalkt als een schip. Hij beeft, hij…

Een duister licht, een doffe vlam Maar sterker dan voorheen Vuur van passie, zuiver warm Verloren en alleen Sterker dan het licht des levens Sterker dan een stil gebed Een onvervulde kille leegte Zoekend naar een nieuw couplet Vul mijn leegte niet met woorden Geef geen antwoord op mijn pijn Niemand kan mijn ziel verwoorden De passie…

Een kop thee. Met honing. Beslagen ramen. Regendruppels vliegen tegen het dakraam. De lucht is grijs. Geen wolken. Boomtoppen waaien. De mensen fietsen hard. Tegen de wind in. Een vrouw met een geel regenjack. Haar dochtertje met een roze regenjackje, achterop. Ineengedoken fietsend. Kijkend omhoog met haar mondje open om regendruppels te vangen…

Heel lang geleden heb ik jou bedacht zo had ik altijd iets waar ik naartoe kon leven en toen jij zei hier ben ik was ik niet verbaasd je was precies zoals ik had verwacht maar nu pas weet ik dat ik je niet verzonnen heb…

Zie de eindeloze wegen Wachtend op de stille tocht Tranen in de lenteregen Niet gevonden, wel gezocht Koude handen, dood en leven De contradictie in mijn hart Ik wil wel maar ik kan niet geven De stilte maakt mij licht verward Verdriet en haat gaan pijnlijk samen Zinloos is het juiste woord Toch kan ik u nu wel beamen In stilte wordt…

Jouw liefde vol van onvermogen En als ik val, jouw hand te zwak Te bang, ik zie het in je ogen Je voelt je niet op je gemak Steeds op zoek naar ware binding Eenzaamheid als zwak excuus Vluchten lijkt de ware redding Vluchten in verward confuus Je wilt graag dansen, rennen, leven Durft niet alleen en wacht op mij Laat me los,…