biografie: J.J.v.Verre

Bewustzijn en ziel bewegen zich als twee verschillende stromingen door dezelfde innerlijke werkelijkheid, maar ze raken elkaar voortdurend, zoals wind die over water strijkt en het oppervlak beroert zonder ooit de diepte te raken. Bewustzijn is het licht waarin alles zichtbaar wordt: de gedachte die...

Het geheugen en het verstand worden vaak voorgesteld als twee afzonderlijke kamers in het huis van de geest. Wie echter aandachtig luistert naar de bewegingen van het innerlijk, merkt al snel dat deze scheiding kunstmatig is. Het zijn geen kamers, maar stromingen: twee rivieren die elkaar voortduren...

In het Modderbos ademt de aarde zwaar. Elke stap zakt een fractie dieper weg, alsof de grond je wil vasthouden, je wil herinneren aan iets wat je ooit hebt achtergelaten. Het bos is doorweekt tot in zijn wortels; de bomen staan als donkere wachters in een wereld die zacht is geworden, poreus en ontv...

Het is een oude verleiding, een fluistering die door de eeuwen heen telkens terugkeert: de gedachte dat er een frequentie zou bestaan die zo helder en onweerstaanbaar is dat de werkelijkheid zich eraan onderwerpt, dat stenen zouden dansen op jouw toon en gebeurtenissen zich zouden voegen naar jouw a...

De filosofie van het alledaagse begint niet met grote woorden, maar met de voorzichtige zucht van een ochtend die nog nergens aan begint. Het eerste licht schuift langs een muur, een huis ontwaakt langzaam in stilte, een hand reikt bijna gedachteloos naar een kop koffie. Het zijn momenten die zo gew...

Er is een huis dat je koopt zonder te weten dat het al naar jou keek voordat jij de sleutel omdraaide. Een huis dat niet alleen muren heeft, maar ook een diepte, een onderstroom, een kelder die geen kelder is maar een doorgang naar alles wat onder de wereld ligt te wachten. In de dichter en de duive...

Online media weven zich als een fijnmazig, soms verstikkend web door de bestuurlijke aderen van Nederland. In dat web trilt voortdurend een spanning tussen verbinding en vervorming. Waar het publieke gesprek zich ooit verzamelde rond een beperkt aantal informatiebronnen, brandt het vuur nu overal te...

Er is een wereld die schittert in glas en staal, een wereld die zichzelf voortdurend opnieuw uitvindt in de snelheid waarmee zij haar eigen schaduw voorbij wil rennen. Men noemt haar Amerika, maar in werkelijkheid is zij minder een land dan een houding; een ademhaling die te snel gaat voor wie nog w...

Er is een moment - ergens tussen het openen van een ooglid en het verschijnen van een gedachte - waarin de wereld zich aandient zonder naam, zonder contour, zonder het dunne vlies van interpretatie dat wij er zo snel overheen leggen. In dat prille ogenblik lijkt waarneming direct, alsof de werkelijk...

Menselijkheid begint misschien op het moment dat twee wezens elkaar aanraken zonder precies te weten waarom, alsof er in die aanraking een oeroud geheugen schuilt dat ons herinnert aan wat we diep vanbinnen al weten: dat we niet gemaakt zijn om alleen te staan. In dat kleine gebaar, dat bijna niets ...

Het zou kunnen beginnen als een vermoeden in het halfdonker, dat vreemde moment waarin je nog niet helemaal in jezelf bent teruggekeerd. Alsof ontwaken geen continuïteit is, maar een sprong: een overgang van niets naar iemand, van leegte naar een naam die je herkent omdat je hem gisteren ook droeg....

We zitten vast in een tijdlus, lees ik in het boek van Eckhardt Tolle. Terwijl die woorden nog nagalmen, ontvouwt zich een vreemde stilte, alsof de tijd zelf even op adem komt. Niet de tijd van klokken en agenda's, maar de innerlijke tijd: die trage, onzichtbare stroom waarin herinneringen, verwacht...

Tijdloos denken ontvouwt zich als een stille beweging in de geest, een verschuiving die zich niet aankondigt, maar voelbaar wordt als een zachte ontspanning te midden van alles wat haastig lijkt. Het begint vaak onopgemerkt, in een moment waarin je niet langer voor of achteruit kijkt, maar waarin je...

Er leefde eens een man, geboren onder de Provençaalse zon in de winter van 1503, die Michel heette en afstamde van joodse voorouders die zich hadden bekeerd om te overleven in een wereld die hen niet begreep. Later werd hij iemand anders: Nostradamus, alsof de letters van zijn naam zich herschikten...

Wonderen behoren tot die zeldzame momenten waarin de werkelijkheid zichzelf lijkt te herinneren dat zij meer is dan haar zichtbare huid. Ze verschijnen niet als spectaculaire breuken in de natuur, maar als zachte verschuivingen in de manier waarop wij aanwezig zijn. Een wonder is geen gebeurtenis di...

Wij herinneren onze toekomst niet omdat wij leven in een bewustzijn dat zich hecht aan wat reeds heeft plaatsgevonden. Herinnering is een beweging achterwaarts: een terugslag van de tijd die zich in ons heeft vastgezet als vorm, verhaal en spoor. De toekomst daarentegen is nog ongevormd - een stille...

In een universum dat bestaat uit niet-gebeurtenissen wordt de werkelijkheid niet gedragen door daden, maar door de trilling van alles wat achterwege blijft. Het is een wereld waarin elke stap die niet wordt gezet een subtiele rimpeling achterlaat - lichter dan geluid, maar langduriger dan herinnerin...

Twee stammen staan als achterblijvers in een boslandschap dat verder leeft, hun vormen gestript tot pure aanwezigheid. Ze dragen een stille eenzaamheid die niet om aandacht vraagt, maar als een zachte echo in het bos blijft hangen. En juist doordat ze gestorven zijn, vallen ze des te meer op: twee s...

Het idee dat er een vastomlijnd zelf zou bestaan, is als een schaduw die we al sinds onze eerste ademhaling achterna lopen - een contour die ons houvast lijkt te bieden maar verdwijnt zodra we haar werkelijk willen aanraken. Wat wij "ik " noemen, blijkt bij elke aandachtige blik een beweging te zi...

"Science without religion is lame, religion without science is blind." Albert Einstein In de geest van Einstein ontvouwt zich een zwijgende harmonie, een onzichtbare dans der wetten, een fluistering van het universum dat zich niet laat vangen in dogma's of heilige boeken, maar in de adem va...

Wanneer je jezelf vijftig jaar jonger zou ontmoeten, ontstaat er geen gesprek tussen twee gelijken, maar een dunne, trillende draad tussen begin en geworden zijn. In die draad liggen vragen verscholen die niet om antwoorden vragen, maar om herkenning - alsof tijd zelf even stilstaat om te luisteren ...

Er is een boek dat niet gelezen wordt, maar binnenkomt als een adem die je herinnert aan iets wat je ooit wist en onderweg kwijtgeraakt bent. De Profeet van Khalil Gibran gedraagt zich niet als een verhaal, maar als een stroom van innerlijke herkenning, alsof iemand woorden heeft gevonden voor een s...

Er is een moment in ieder leven waarop de wereld lijkt te spreken in adem en schaduw, niet luid, niet dwingend, maar als een zachte aanraking langs de rand van je bewustzijn. Alsof het bestaan zelf even naast je komt lopen en met een bijna verlegen glimlach vraagt of je bereid bent te kijken, werkel...

Er zijn waarheden die zich stil en onverzettelijk door de tijd bewegen, als sterren die geen geloof verlangen maar slechts gezien willen worden. Dat de aarde bolvormig is, behoort tot die zwijgende zekerheden: zij draait onverschillig voort, draagt oceanen en continenten zonder zich te laten raken d...

De Bhagavad Gita ademt het licht van een gesprek dat nooit ophoudt: een stem die in het hart fluistert terwijl de wereld om ons heen draaft. Het is het boek waarin een strijdtoneel verandert in een innerlijke ruimte, waar het gedempte gedaver van paardenhoeven langzaam oplost in de vraag wie wij wer...

Hannah Arendt dacht nooit om de ziel of het bewustzijn heen, zoals iemand om een vuur loopt, niet om het te vermijden, maar om het beter te kunnen zien, al gebruikte ze die woorden zelden. Hoewel zij daar niet expliciet over sprak, cirkelde haar denken wel voortdurend rond datgene wat we traditionee...

Geestelijke rijkdom is misschien wel de meest stille, maar ook de meest hardnekkige vorm van overvloed, want zij trekt zich niets aan van de wetten waaraan de andere rijkdommen gehoorzamen. Tijd kan ontglippen, geld kan verdampen, gezondheid kan wankelen, relaties kunnen verschuiven, maar geestelijk...

“Ik houd van iedereen op deze wereld, maar het meest van mijzelf”. Dit is beslist geen pleidooi voor egocentrisme, geen oproep tot een leven achter gesloten ogen voor de noden van anderen. Het is veeleer een stille erkenning van een exi...

Een oude ingekleurde ets onthult in zachte tinten hoe menselijke kwetsbaarheid en kosmische onrust elkaar raken. Tussen ramp en verlossing weerspiegelt de Apocalyps zowel de wereld van toen als de onrust van nu. In reflectie op de huidige oorlog in Iran. In de ingekleurde ets uit 1562 ontvouwt ...

Oorlog is een wond in het weefsel van de wereld, maar ook een spiegel waarin de mens zichzelf onverbloemd terugziet. Wanneer de eerste rookpluimen opstijgen en de grond begint te trillen, valt de dunne vernislaag van beschaving weg en blijft iets rauws over, een vuur dat al brandde toe de eerste men...