start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (107)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (12)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (8)
feest (6)
film (21)
filosofie (116)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (14)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1192)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (40)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (35)
literatuur (500)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (23)
moraal (19)
muziek (414)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (59)
rampen (8)
reizen (16)
religie (121)
schilderkunst (82)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (20)
vrouwen (11)
welzijn (15)
wereld (26)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (32)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3450):

De eeuwige theaterkoningin

(voor Sarah Bernhardt (1844 - 1923))

Je bent geboren als Henriette Rosine Bernhard op 22 oktober 1844 in 5, rue de L'École-de-Médicine in Parijs. Je was een buitenechtelijke dochter van Judith Bernard, een Nederlandse, Joodse prostituée met een rijke klantenkring, zoals politici, bankiers, generaals en schrijvers. Jouw vader Edouard was waarschijnlijk de zoon van een rijke koopman uit Le Havre. Zijn familie bekostigde jouw onderwijs. Jouw moeder reisde veel en als kind verbleef je bij een verpleegkundige in Bretagne en Neuilly. Op jouw 7-de ging je naar een kostschool in Auteuil, waar je in het toneelstuk 'Clothilde' de koningin van de feeën speelde. Op jouw 10-de ging je naar een Augustijnse kloosterschool.

In 1859 overleed jouw vader in Pisa onder verdachte omstandigheden en jouw moeder's klant Hertog Charles de Morny besloot om van jou een actrice te maken. Met Charles en Alexandre Dumas ging je in de Comédie Française naar 'Brittanicus' van Jean Racine. Je moest huilen en Dumas troostte en coachte je. Van 1860 tot 1862 studeerde je bij de acteurs Joseph-Isidore Samson en Jean-Baptiste Provost van de Comédie Française. Op 31 augustus 1862 debuteerde je in de titelrol van 'Iphigénie' van Racine. Je speelde nog drie rollen, maar het succes bleef uit. Je was temperamentvol en je sloeg een theatermedewerker en jouw oudere collega-actrice Nathalie Martel, waardoor je bent ontslagen.

Je werd lid van het theater De Gymnase. In het Palais des Tuileries las je aan Napoleon III en Keizerin Eugenie 2 gedichten van Victor Hugo voor. Hugo was een groot criticus van de keizer. In Brussel had je een affaire met Prins Henri van Ligne, met wie je, zonder dat hij het wist, op jouw 20-ste zoon Maurice kreeg. Je woonde in een flatje aan de rue Duphot in Parijs. De directeur van het Théâtre de L'Odéon nam jou aan en je speelde o.a. op sublieme wijze Cordelia in 'King Lear'. In 1868 brak je door met 'Kean' van Alexandre Dumas en 'Le Passant' van François Coppée. Van de keizer kreeg je een diamanten broche. Je was dik bevriend met George Sand en in jouw kleedkamer ontving je o.a. Gustave Flaubert en de politicus Léon Gambetta.

In 1869 verhuisde je naar een 7-kamerappartement op 16, rue Auber. Jouw oma verzorgde daar Maurice en je had een dienstbode en een kok. Na een woningbrand verhuisde je naar 4, rue de Rome, met twee salons en een grote eetkamer. Tijdens de Frans-Pruisische oorlog hielp je als verpleegster de gewonde soldaten in het tot ziekenhuis omgebouwde Odéon. In oktober 1871 werd het Odéon theater heropend en speelde je in 'Jean-Marie' van André Theuriet en 'Ruy Blas' van Victor Hugo, die jou nadien knielend een handkus gaf. Op 1 oktober 1872 ging je naar de Comédie Française, waar je vele, moeilijke rollen speelde. De toneelschrijver Jean Mounet-Sully was jouw minnaar.

Jouw rol als Phaedra was jouw meest bekende, klassieke rol. Je speelde Dona Sol in 'Hernani' en jouw minnaar in dat stuk was tevens jouw echte minnaar. Hugo schonk jou een gouden armband met een parel. Je sliep in een doodkist en jouw jongere zus, die tuberculose had, sliep in jouw bed. Je had vaak grote ruzie met de theaterdirecteur Perrin. Je bewoonde een indrukwekkend herenhuis aan de rue Fortuny en je had 8 personeelsleden. In Londen verdiende je smakken aan geld bij schatrijke particulieren aan huis. Perrin was woest op jou. Je nam ontslag, waardoor je een hoge boete moest betalen. In Amerika werd je ontzettend rijk en je speelde in het Vaudeville Theater in Parijs. Je maakte wereldtournees, waarbij je ook in Nederland speelde.

Je ontmoette de acteur Jacques Matala, die enkele jaren jouw vaste partner was. Op 18 augustus 1889 overleed hij door een overdosis morfine en cocaïne. Hij werd 34 jaar. De toneelschrijver Jean Richepin en de latere koning Eduard VII waren ook jouw minnaars. In 1899 huurde je Théâtre Sarah Bernhardt met voor jou 5 omkleedkamers en een badkuip, waarin de bloemen werden gedaan. Alles was peperduur chic gemaakt. Op 22 februari 1915 werd er in Bordeaux vanwege gangreen een been van jou geamputeerd. Je werd meestal in een draagstoel vervoerd. Je speelde de hoofdrollen in 10 films. Met name 'Les Amours de la reine Élisabeth' uit 1912 was een wereldwijd succes. In 1923 speelde je in 'La Voyante', maar tijdens de opname overleed je en Jeanne Brindeau nam jouw rol over. Op 26 maart 1923 overleed je door uremie. Je werd 78 jaar en je bent in de Cimetière du Père Lachaise begraven.

Schrijver: Joanan Rutgers, 05-10-2018



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 23 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)