Hartenkreten over humor

Commotie verderop in de straat, politie en ambulance, blijkt mijn buurman richting boodschappen onwel van zijn fiets te zijn gevallen. Morgen ga ik naar de supermarkt want poes Layla mist de zorg van buurman. Wie denkt er nu aan brokjes, kattenbakkorrels en cupjes als de buurman van zijn fiets valt? In theorie alleen zijn buurman en dat ben ik, als…

Dan leef ik op, het ergeren aan de dag vol nepnieuws en engelstalige reclame eindelijk voorbij. Midden in de nacht valt bij mij het (niet meer bestaande) kwartje, slapen op de bank en morgen weer poeske de warmte van mijn kruis. Tenzij ik dood wakker word, dan houdt alles op, vrede mee.…

Laat ik eens een open deur intrappen door te constateren, dat humor, in welke vorm dan ook, niet door een ieder op dezelfde manier wordt ervaren of beleefd. Er zijn personen, die best van een grapje houden terwijl anderen er niets aan vinden. Weer anderen doen tenminste nog alsof, om een ander te behagen of om de humoristische sfeer niet te willen bederven…

Ik zie het donker in, vrijwel alle buurwoningen zijn in slaap gedompeld. Ik zie de kou in de straat, beneveld stralen lampen op palen, temperatuur haalt zichzelf onderuit. Pluk de dag, niemand mist de nacht bij ontij, de dageraad is vlakbij. Wrijf de slaap uit je ogen, elke dag weer.…

Ja, u leest het goed, vaginale droogheid gaat het helemaal worden volgens de fabrikanten die er een middeltje tegen uitgevonden hebben. Wordt waarschijnlijk anti-witte vloed in poedervorm, ook inzetbaar tegen schimmel. Volgens de reclame (Canesten) gaat de kut er van glimlachen, het wachten is nu op een spray voor de gulden snee. Zelf ben ik een…

Het houdt niet op, niet vanzelf. Munchhausen by proxy, zet zelf maar de umlaut op de u, ik word zo moe van die mensen die alle ellende op de wereld naar zich toe trekken. Slachtofferrol over de rug van anderen, te ziek voor woorden.…

Overgoten duinen, sidderend ruim water en een zon die stekend rode rimpels strekt naar het strand. Ultieme eenzaamheid, ondeelbaar licht, zand smelt onder mijn blote voeten, stralend liefkoos ik de genadige golven. Dag...…

Stunten staan me op 't lijf geschreven, evenals het maken van blunders cq fouten. Ik hoor lezers denken: zo- die is ff eerlijk, maar daar hoef je niet per definitie eerlijk voor te zijn, want de fouten die ik maak zijn doorgaans makkelijk recht te trekken, zijn dus eigenlijk het vernoemen niet waard, maar toch haal ik er een paar aan! Op maandagmorgen…

Mooie tijden meegemaakt, kon diverse eieren kwijt. Helaas heeft de redactie geen ballen meer, kritiek zonder voedingsbodem bouwt luchtkastelen. Ik heb het echt gehad en ben het nu kwijt, zo jammer.…

Ik kom er nog weleens langs, ouderlijk liggen de fundamenten in broze botten op het kerkhof. Kinderlijk lijkt nu mijn jeugd, vol van beloften werd mijn toekomst gelogenstraft. De straat van knikkeren en bedeltjes, busje schrap en wie het snelst kon fietsen. Dan werd je binnen geroepen, we gaan eten, eigenheimers met andijvie, zo droog. Daarna…

Het lijkt een eeuwigheid geleden dat ik hier mezelf kwijt kon. Frustraties strooiend, glooiend gestrand aan de einder en vaak op de pik (m/v) getrapt, alles altijd in een sausje van humor doordrenkt. Knipogend trakteerde ik vaak de spiegel mezelf met uzelf. Die passie is voorbij, ik ben mezelf kwijt. Kunt u niets aan doen, het is wat het is. Pluk…

Ik doe het nog een keer, een stukkie schrijven, hoe moeilijk kan het zijn om de psyche te kietelen. Bloedrood de zon, kust de kust waar helm blond schelmend de duinen daverend doen glimlachen. Een gedicht op zicht, je kunt het zien met je ogen dicht. Een stukkie schrijven is niet zo moeilijk. De zon barst uit haar voegen, wolken splijten oplichtend…

Het is laat, het is altijd laat. Tijdstip stipt meedogenloos aan alles een eind en dat is echt laat, misschien wel te laat. Ik heb een vent gekend, lachte iedereen uit en liet scheten op het wereldgebeuren, onnavolgbaar ving hij mij in kleuren zonder weerga. Zo was hij wel, blanke lakens huiverden mijn lichaam, mijn borsten in brand en rokende dijen…

een ezel over het paard getild kikker die van het padje is poes met een kater kippige haan het wordt bijna een gedicht uitgevogeld, de baviaan mieren liggen overhoop, de hond in katzwijm een slak haast zich in slijm in sporen als nooit tevoren…

Mooie tijd was dat, bedeesd op het knopje verzenden gedrukt, mijn eerste inzending bovenaan, missie gelukt. Ik merkte dat ik echt iets had te zeggen, uit te leggen en, tot mijn verassing, werd ik begrepen. Helaas is deze plek verworden tot woordenbrij, letterschijterij. Begrijp me goed, zou zo graag nog eens op verzenden willen drukken, sta daar…

U kent die uitdrukking wel, hoe later op de avond... enzovoorts. Ik ben een nachtmens...…

Vandaag even geen humor, ik verkeer in een humeur dat ik mezelf wel kan schieten en dat is niet in de lach. Passeerde een brug die net iets te ver was, zag waterlanders aan de slootkant beland. Ik draaide mij vol walging af, geen troef meer in mijn hand, volkomen nat gegaan. Maar bij het afwenden kwam Die Wende, ik zag plots dronken vergezichten.…

Aan het eind van de oceaan weifelt de zee, de twijfel hoe ze aan land zal komen. Kabbelend in romige golfjes of toornig razend in schuimende koppen. Steeds weer terug naar de kust veroorzaakt deining, maakt haar ongerust. De onbesliste strijd, water en land.…

Ik heb niets met erfenissen, mijn ouders hebben teveel nagelaten. Na de ontruiming van hun thuis stond daar die ketel, stil te staan op het fornuis. De herinnering aan het luide gefluit, thee en koffie al naar gelang het tijdstip van de dag. Jarenlang heeft die ketel mij naar de keuken doen lopen, de dood van mijn moeder zadelde mij op met indringend…

Meestal ben ik zeker van mijn zaak, maar nu weet ik het even niet. Mevrouw Broeckx aanspreken op haar breedsprakigheid, of toch maar een duinendansende zonovergoten ziedende zee? Ik twijfel tussen de uitgang en de weg terug. U kunt nu uw reacties plaatsen.…

Op het moment dat ons land weer eens stevig bezig is om giro 555 zo vol mogelijk te krijgen om de hongersnood te lenigen in verwegistan, denk ik: da's erg. De beelden op tv zijn ook erg, maar tegelijk vraag ik me wel af: dat een paar kinderen die nog steeds regelmatig in beeld verschijnen nu toch echt minimaal een jaar of vijf ouder moeten zijn.…

Werkelijk een wolk van een kind, rozig voorzien van babyvet. Een prinsesje in wording volgens papa, maar hij weet niet dat ze later een neuspiercing gaat nemen. Nieuwbakken mams koestert een engeltje aan haar boezem, onwetend van de taart die ze wil gooien. Zij noemen haar Anne Fleur, trotse ouders geven mooie namen. Anne Fleur heeft daar geen boodschap…

Ach heerlijke hartenkreet, jij bent er altijd, je weerklinkt gedachten in eieren die in een doosje moeten. Er wordt hier derhalve heel wat afgescharreld en laat menigeen zijn of haar gevoelens de vrije uitloop. Allerlei pluimage, haantjes de voorste, koploze kippen al dan niet opgehokt. Zacht gekookt doch afgeschaald, dooier gaat het niet worden.…

Sommige veranderingen voltrekken zich meestal subtiel en bijna ongemerkt. Na verloop van een bepaalde tijd blijken deze dan ook zonder slag of stoot door een ieder te zijn aanvaard. Dat is alleen maar positief te noemen en ook ik besef, dat er zonder veranderingen geen vernieuwingen plaatsvinden en wij in alles als het ware ‘vastroesten’. Ook in de…

Elke keer weer, als ik niet dood wakker word, pluk ik de dag waarbij de veren in de rondte vliegen. Kip carbonara, pasta tricolore en een eenvoudige salade. Kan ik me de hele dag op verheugen, mediterraan schaf ik mij een Rioja aan van de hoogste berg.…

Stel je nou eens voor dat je vreselijk overhoop ligt met bijvoorbeeld een instantie, gewoon een simpel voorbeeld. Je krijgt je gelijk niet, terwijl je dit wel hebt, maar ze blijven nee-schudden, nee-zeggen en je hebt het nakijken. Of je hebt een meningsverschil met de belastingdienst, ook al zo'n fijne instantie waar de stoelen worden ingenomen…

Sluimerend is de dag op zoek, de wende wil telkens weer een etmaal en ik heb de sleutel op zak. Ik zie het donker in.…

En daar zijn ze weer, de ons ontvallenen. Hebben iets betekend op welk gebied dan ook. Daar zaten afgelopen jaar veel muziekmensen bij. Zelf mis ik Bobby Vee, erger is dat je als muzikant te laat dood gaat om in een afscheidsprogramma van de nationale omroep te worden vermeld. Ik hoop dat al mijn favorieten op 1 januari de pijp aan Maarten geven,…

En weer kust de zon de zee, afscheid van de dageraad. Ik struin strand, zand geselt mijn gestel, de storm waait enorm in verduisterend gewolkte. Ik zoek beschutting. Deinend de duinen, ze dragen helm voor deze schelm.…

Hondenpoep is één van de oorzaken van het vervuilen van straten, speeltuinen, plantsoenen en parken. Hondenpoep is vies, onhygiënisch en is heel vervelend als je erin trapt. Het opruimen van hondenpoep is daarom ontzettend belangrijk om de straten schoon te houden. En door de hondenpoep op te ruimen zijn onze trouwe viervoeters niemand tot last. Hondenpoep…