Alle inzendingen

Laatst ging ik in de hof, daar schreef ik op een linde, Ik sneed in een pompoen de naam van mijn beminde; Het schrift was eerstmaal teer*, men zag daar anders niet Als dat het groen gewas beschreidde mijn verdriet: Maar als* ik naderhand hier weder kwam getreden, Toen stond ’t uit...

Okee, ik zal het maar eerlijk opbiechten. Het viel allemaal niet mee, want we moesten er een half uur van tevoren zijn en er stond al een enorme rij te wachten. Het schoot ook allemaal niet op en bovendien was het koud en het begon te miezeren, daar werd ik dus niet vrolijk van. Ik had onmiddelli...

"Heb de zon in je hart…" - hier pauzeerde hij. We wisselden even een korte blik van verstandhouding. Ik knikte en stak mijn hand op ten teken dat ik zou gaan - … "en uien in je buik" ging hij verder, terwijl ik mij omdraaide en me losmaakte uit de rij omstanders. Kort daarop hoorde ik nog ne...

zij dronk zijn woorden als een spa blauw voelde het water tot haar lippen stijgen verloor zichzelf en verzoop in al dat geloof

Ik las je angsten in je ogen als een Zweeds liefdesgedicht dat ik zo graag wil begrijpen maar bij Donar niet kan. Jouw angsten zijn de mijne niet. Geen huis, geen werk, geen toekomst maar snap je niet Jag alskar dig. Ik wil zo graag dat jij dat ziet. Dan blijven wij hier allebei hulpel...

de orgelpijpen vallen hijgend dicht na hun halsbrekende toccata-plicht de galm versterft in deinende rimpels palliatief uitgeleid door hoofse klavecimbels partituren zien hun einde naderen dwarrelen neer als herfstige bladeren hobo en fagot slaken de laatste zucht wijl cello's vertrekken v...

”Zou ik wel of zou ik niet”; dit bedacht ik me toen ik van boodschappen doen de winkel uitliep. Ik ging dus niet op visite bij mijn pleegvader. Het gevolg was, dat ik een andere route naar huis nam en op een gegeven moment achter een vrouw aanliep die iets met haar been trok. Ik liep een halv...

je verdween zo snel als een ijsje smelten kan op een zomerdag

Wit hoeft niet stil te zijn in een iglo van papier is geen bubbel in de tijd maar constante geboorte wat gebeurt als je kleur met een moker kapot slaat wit is schansspringen wit is een spaceshuttle laat me aantreffen wat er voor mij nog niet was onder de tafel de postduif van e...

Over de kleuren is een sluier gewaaid, dun, zwak doorzichtig. Als je goed kijkt zie je nog het felle rood zachtjes neigen naar roze en het helderste geel - als de zon achter bewolking - soms even oplichten lang niet zo fel. Het leven biedt haar eigen bescherming tegen passie - ...

de helling op waar warmte breekt in vergezichten de zon in rimpels bron langs rotsen stroomt licht snijdt glas de pas af in doorzichtig existeren de glazen schijn gevat in filigrein van pijn sculpturen klinken kristallijnen tonen barsten als hun spiegelbeeld verstart in tijd ...

het Groene Boekje van de Nederlandse Taalunie het Witte boekje van kranten en tijdschriften de spelling wordt een speling van het lot waarin we ongewild verplicht (?) meeliften de Taal-"unie" met onnodige ongerijmdheden door helemaal niemand meer te snappen uiteraard wel door haar eigen ta...

zal ik ooit nog in deze wereld passen mompelt de man als hij met kleding aan een haakje zoekend door de winkel loopt zolang er rust is in het hoofd dan gaat het wel terwijl alles nu bezet lijkt, hoe zei die arts dat ook weer (?)

De ernst van de millenniumbug laat zich niet verklaren door beperkingen van de computerhardware, maar door het feit dat veel programmeurs niet verder vooruit kijken dan hun volgende opdracht.

Heeft het Groene Boekje afgedaan en komt het Witte ervoor in de plaats? Of is die spelling toch te tegendraads en wordt er teveel vrijheid toegestaan? Wat mij betreft geen grond voor pessimisme; ik zie de taal als levend organisme.

De mooiste dingen in de wereld zijn van geen nut, zie maar naar de pauwen en lelies.

Ooit was je nog ver weg iets voor oude mensen griezelige sprookjes Inmiddels ben je alom overheersend aanwezig terwijl je leegtes schept zoveel tranen uitzuigt dat alles rondom lijkt op te drogen Kom je zo dichtbij dat je het leven soms reeds op afstand doodt

Wat ik met Johann Wolfgang Goethe gemeen heb, is dat ik geen bal verstand heb van ornithologie.

van een muzikant wordt heel wat verwacht bijvoorbeeld varen op een boot genieten van de vliet in de Mozart Vloot opera's concerten sonates symfonieën strijkkwartetten Così fan tutte Il rè pastore vele ensembles brengen Amadeus tussen delft en leiden voor de koeien op de weiden lui...

oprecht in`t nachtelijk duister; verankert in `t licht, gedonder als ik fluister, wat Moeder natuur mij berricht.. de gouden kooi is minder mooi de tranen langs de navelstreng mocht mijn kind ooit gaan vragen; waar zijn wortels dan lagen in dit leven zo eng... tergend gemeen zijn de ...

Lief klein kwetsbaar vogeltje je hebt je sprong gewaagd, die grote sprong uit je knusse huisje Mijn warme omhulsel, jouw nestje was zo veilig al die tijd. Diep geborgen, nog verborgen voor de wereld, onze wereld, ons zo vertrouwd staat nu klaar met gretige handen van geef eens en kom ma...

Verzen maken is een ambacht, zeker minder moeilijk dan ivoordraaien.

Ik weet niet waar ik sterven zal. Ik heb de grote zee gezien aan de Zuidkust, toen ik daar was met mijn vader om zout te maken. Als ik sterf op de zee, en men werpt mijn lichaam in het diepe water, zullen er haaien komen. Ze zullen rondzwemmen om mijn lijk, en vragen: 'wie van ons zal het ...

De zuid-afrikaanse wijn, die gisteren nog als middel diende om mijn angsten te bedwingen, heeft mij vanmorgen gewekt met een misselijk gevoel. Zo begin ik mijn dag met paracetamol 500 mg en mijn vaste vitaminepillen. Doorgeslikt met een restje kaapse pracht. Ik wilde een gedicht schrijven vanmor...

”Wat je zegt ben jezelf, met je kop door de helft. Met je kop door de muur….” Zo ging een versje dat wij als kinderen op het schoolplein gebruikten. Hoe ouder ik word, hoe meer waarheid ik ga ontdekken in al die oude dingen. ”Wat je zegt, ben jezelf!” Ik vertaal dat tegenwoordig als...

inwoners van het licht morgen verwacht ik jullie aanwezigheid bij mijn graf spreek verblijd met hees gefluister vanuit mijn nimmer goed te maken hart laat de nachten bij me blijven teken ze desnoods op mijn gezicht maar zorg ervoor dat mijn naam op eeuwige stilte zal rijm...

door mijn lichaam, zegt ze, zwerft een slaap, zegt ze die al door het lichaam van mijn vader zwierf. dagelijks werd hij op zeker ogenblik in een nis gevouwen, en zegt: daar lag hij, zijn leden zelden gemakkelijk geplooid in de onverstelde, vale jas van slaap. zijn gezicht en handen absorbe...

Er komt hier meer dan stof en licht van oude dagen, men kende nog elkaar Bijnamen vaak en bijzondere beesten zoals de zieke geit van de boerin die naar Lourdes ging voor water, daarmee haar lievelingsdier genas, dat haar nog jarenlang van melk, van kaas voorzag tot op een dag haar tijd was ...

kom kleine meid kies voor geluk wat kan jou de wereld schelen je bent mijn grote puk ze maken liefde stuk door in het grijs te leven geen up's en down's maar altijd meer ontvangen dan ooit weg te geven nooit mocht jij dat koppie hoger steken ze maaiden onverhoeds je stil ver...

Geen vrouwenmond vermomd als urinoir? Dan ook geen frieten op z'n Frans gebakken Of supersize menu's in bruine zakken Of hete chickens op het repertoire En dat gele logo op die fallus-paal; Een boezem zonder tepels, zó banaal!