Alle inzendingen

Uw huwelijk nog steeds onbeslist? Probeer het eens met strafschoppen.

er lopen lijnen over je gezicht verbleekt in scherven gevallen onder de laatste laagjes zon die je achter een glazen raam met geraniums ervoor verzon de herfst plakt aan jouw vel je ritselt als karton

ik zag je lopen in de duinen wandelen op strand ogen diepten vergezichten je vingers lagen in mijn hand we raapten schelpen langs de vloedlijn golven zongen een verlopen lied je hoefde me niets meer te zeggen keek intens verliefd we zijn naar huis gelopen vlinders ...

Grote grijze wolken stijgen moedig op Naar de gele kringen in de zoldering Die geloven diep in de betovering Dat het na het witten allemaal goedkomt In de stoom van dagen zelfbetogen Lijken de longen niet te begrijpen Dat sigaren zich aan mij vergrijpen Om de kater uit mijn kop te roken ...

HoofdPiet zit zuchtende te wikken achter verdonkeremaande kantelen misschien moeten we negeren delen zodat we ieder een kunnen strikken want wie kan het nog langer pikken zonder schuldig te zijn aan helen dat het ons geen pepernoot kan schelen of ze kamerbreed bolletjes slikken tijdens ...

schier helemaal ben ik je vergeten je ogen niet ik tast en vind je lippen niet je oren niet je handen voel ik in mijn haar ik zie ze niet je benen hoor ik kruisen over elkaar je buigt voorover de stoel kraakt lichtjes maar ik luister hoe je ogen om mij zweven of heb ik ...

Ik heb nooit snel gedacht En impulsen zijn ook niet aan mij besteed. Mijn handen zijn al snel bezweet. Mijn ogen glazig en mijn hoofd zo leeg. Neem je het me kwalijk dat ik zweeg? Want alle woorden konden niet beschrijven Wat ik voelde die middag op dat terras in de zon. Toen jij zei dat ...

Schrijvend met de zon op mijn hand ademend tussen blote woorden op de strandwei van het papier zie ik een kind door de regels lopen, zorgeloos, met ogen die alles drinken tot op de bodem. Alles. Als ik het roep bij mijn eigen naam blijft het even tussen twee zinnen wachten, kijkt mij verwa...

Het water rimpelt wrikkeloos doorheen de tijd. Hoe dieper je luistert, hoe meer je ziet. Zuiver water kent geen bodem en er tintelt altijd iets aan de oppervlakte. Het is de stilte zelf, terwijl het voortdurend borrelt. ’t Is fijn en kwetsbaar als kristal wanneer twee mensen o...

Zij kwam het laantje naar het oude huisje op fietsen dat verscholen lag tussen de oude knotwilgen, eiken – en lindebomen die hier al eeuwen stonden. Het leek alsof de tijd hier had stil gestaan, het geheel ademde een sfeer van geheimzinnigheid uit. Het leek wel een surrealistisch landschap, er...

Kus haar links en rechts en nog eens, ze wordt rood doet haar ogen dicht en wacht tot ik haar knijp venijnig in een onverdachte plek mijn armen om haar heen voorkom ik lichamelijk geweld dan likt ze me, bijt en ik ben weer uitgeteld

je langteent woorden op een ander pad kiezelt vaag geluiden in vlagen wind die ik dan even niet kan duiden je overspoelt me met gevoel zonder richting aan te geven terwijl ik dacht voor even jou standvastig in je leven maar impulsief is weer de dief van woorden waarvan ...

ik weet nog, de verwachting later in slaap vallen vroeger wakker worden want de volgende ochtend ben je jarig, kado gedaan vijf broers en drie zussen gaven je kleine dingetjes, tevreden en je wachtte op de post envelop uit Rotterdam oma had een briefje van twee-gulden-vijftig naar mi...

Jouw vage beeld is zichtbaar in de open doos ik zie mijn spiegel ken het ware gezicht vage beeld in zwart en wit begrijp waarom je even voor ontkenning koos. --------------------------------- *fotogedicht - meisje in doos-

Dichter doe geen moeite mij met prachtige woorden gestalte te geven of te verpakken in krachtige vorm want... hoe diep je me maakt zo smal is het pad naar de hoogte waar dringen letterlijk kraakt dichter doe geen moeite mijn zinnen te sieren maak me enkel een feest van gedach...

Teveel bemoeizorg leidt tot institutionalisering.

Onhoorbaar zinkt de klok van klaar kristal, En binnen-in zit ik. Al dieper zinkt hij …. ´k Glij marmerstammen langs, albast gebloemt; ik glij Langs rozerood koraal naar ´t diepe dal Tot op de bodem. Nu eerst klinkt geschal Van ammonshoorn en turriliet om mij; Nu zingt versteende bonte b...

De voetbalbond wil voortaan twee arbiters Daar één arbiter veel te weinig ziet, Maar onze jongens baat zo’n regel niet Wanneer ze dreigen af te gaan als gieters. Dan krijgen ze, als Nederland weer speelt, Straks twee maal negen kaarten uitgedeeld.

in de vrij met regen en de karekiet hoorde jij in Nieuwkoopsch riet eerst Piet de pruimekopparkiet toen Arie de krijtwitte kanariepiet ik zei leuk schat geniet maar ook zo heet ik niet

Naar een werelddeel gedragen in afstand half de wereld door ijle vleugels waar binnen rammelende airco’s de zwoele hitte vochtig explodeert tot koude waar weelderige bloemen overvloedig vruchten tot exotische lekkernijen waar geneeskrachtige kruiden door de mens op waarde wo...

Inkt nam de maagdelijkheid weg van al die geheimen en weetjes over al die dagen van vreugde en verdriet grootse plannen en lekkere wijven. Het schrijven!

Dansende kasteelprinsessen ravotten feest’lijk door de straat onwetend hoe een psychopaat gruwelijk smachtte naar excessen Gretig, genadeloos gegrepen door handen met klauwende kracht sleurend als beesten in de nacht tot bevrediging van een begeren ‘Aux Armuriers’ tapt het verdri...

ik sprak mijzelf toe een innerlijk gefluister mijn woorden werden al gevoeld eer zij werden gesproken zij bleven in het duister mijn woorden waren nog niet koud of ze waren reeds gestorven in ontluisterende schoonheid vliedend naar het engelenwoud woorden, woorden het scheppend sterve...

ik heb het kistje nog met het geurtje zo noem ik het want ik ken het hout niet maar het is uniek hij gaf het me niet men bracht het nagelaten later er zit nog steeds dat potloodstompje in waarmee hij honderden latjes afstreepte op de juiste lengte of breedte het kraakt ook zoals h...

armlengten liefde in een tekort van jaren ringen cirkelen relatie tot sleur leven in de kring van verveling je roost in rood van je wonden ze bloeien in helen van jou trouw in de uren langs muren van oud ik wacht alle dagen op morgen met jou is vandaag ons he...

Denk ik aan Duitsland in de nacht, Dan wijkt de slaap waarop ik wacht.

Ben beklemd mijn gouden belofte na kneuzing klemring mijn broeksriem kleding zuurstof buiten zijn met gesloten voordeur beklemd.

Laten we even wel zijn het is geen kwestie van wel of niet er is geen optie zonder verdriet zodoende

De regen had iets bijzonders gekregen sinds mijn jarenlange verblijf in Griekenland. Zo vaak regende het daar niet maar als het regende moest ik altijd aan Nederland denken. Vaak zonderde ik me dan af. Dan ging ik op het balkon zitten om naar de hemel te kijken. De eenzaamheid die ik dan voelde, was...

Ik zag jou wel zitten je was bezig je zicht te verbeteren om de splinter uit mijn oog te halen en je eigen balk bij te schaven Ik ging verzitten afwachtend of je mij nu zou zien je praatte over haar, over hoe bijzonder ze was Ik wachtte: welk onderwerp zou er nu komen ik ko...