Alle inzendingen

Pa waar ben je gebleven ik mis jouw stem het gesprek over onze jongens ongegeneerd opscheppen over hoe goed ze beter de beste zijn niemand kon ons tegenspreken in ons ongenuanceerd gesprek ik ben geen kind meer vader maar vader van onze jongens eenzaam in mijn gesprek.

O aangezicht zo licht en stil, Een goudenregen in April, In gure tijd voorzegt gij zomer. Gij hebt mijn dagen rijk gemaakt. Ik, door uw goedheid aangeraakt, Werd tot een godgeslagen dromer. En dacht gij, dat ik u vergat, Voor schoon gelaat in schone stad, Belust verboden buit te werven? Uw ...

Kom, lachend leven, kom mij strelen, kom me halen, nee, met me spelen, rollebollend, 't leven één feest. Ik verdrink de beelden in mijn geest en vind in het verlokkende glas de vonk van wat toen ooit was. Kom, geestrijk leven, kom rode wijn, zoete drank die werkt als verwacht en 't h...

Poëzie is, voor mij althans, niet het vermoeid, roerdompig droevig geroep om de gemiste kans. Het is meer iets van op klompen lopen, knarsen op het grint. Wie dit vindt zal niet mee kunnen komen met lome en oude symbolen: de bleke maan voor 't bleke lief is eerder week dan apocrief*). Me...

Met een schok word ik wakker. Mijn mobiele krijskanon! Ik neem op en hoor mijn dochter tussen verkeerslawaai en ander geruis door. ‘Hoi pa, kun jij even op de routeplanner van de ANWB kijken, ik zit vast in Amsterdam Zuid-Oost en ik weet de weg niet meer.’ ‘Is goed, meid. In welke kast ligt...

je legt het afscheid opgerold in handen om ’t niet te groot te maken onder ogen scherpe kantjes ingepakt – zo gaat het best alle wegwijzers in dezelfde richting maar jij kiest als altijd voor je eigen weg de rollen wegen zwaar maar ongeopend het voelt of je nog heel even blijven zult a...

je verkende zacht mijn land streelde met je slankevingerhand mijn bergen zocht de dalen herkende de verhalen van het leven aan de top de eenzaamheid van afgrond het magnifieke uitzicht in de strop je weet wat wurgen is nee niet het nekkebreken na de val maar de pijn van doo...

De bomen. De hangende bomen zwaardonker de halsreikende bomen zeefzonnend. Het bospad. De grazende zon de strelende bermen wiegende struiken de aarde zo geworteld. De lucht. Verstrooide vlinders harsbrokjes gloeiende bladerknoppen het geluid van vleugels blauwbleke splinterogen. ...

kunnen we het niet voor een keer eens zijn met zijn allen waarempel woorden lijken wel omgekeerd neem de doorzakker de feestfiguur met 't ochtendgloren ziet hij lakens als hij lakens ziet gevraagd waarom antwoordt hij in triomf ik pluk de dag mijn diepste wezen carpe diem bevli...

Ze kocht een nieuwe winterjas en laarzen en een mooie das en even leek het of de pijn er met het geld vandoor was

Als een vuur vergeven van kleuren in kromming van water aan weerskanten hetzelfde maar vanuit een hoek verschillen Na neerslagen komt zij dikwijls, maar wat later Zoek de spiegeling waar haar tinten minder hard gillen Een zon moet eerst stijgen en doordrongen worden met regen tot haar stralen...

er was eens een torretje en een dik lief knorretje die gingen op reis, samen naar het wulpse Parijs in een vliegertuigje op weg raakten zij van de leg ja dat kunnen niet alleen kippen het komt ook door luchtwippen in een Frans hotelletje zagen ze al een delletje een gans met wein...

Verhuizen is beslist een hele klus. Je leeft, met in- en uitgepakte dozen, voortdurend in een halve dwangneurose. Geen tijd voor actualiteiten dus. Gelukkig werd de leemte opgevuld door kwaliteit waarvan u hebt gesmuld.

wat dan als alle sneeuw gesmolten is er geen verbergen meer is onder het schuim van magnolia’s mijn winter enkel nog nageurt als een opgeloste vlucht

Als een bruid in de morgen ligt de zee in al haar uitgestrektheid kalm, bijna sereen in volle schoonheid te wachten op haar prooi De golven spelen het spel der verleiding lokkend, fluisterend water haar golvende rondingen, getooid met sneeuwwit schuim wenken je naderbij De wind wakkert a...

knoestige vuisten op een rij rijzen op naar de verre kim wederzijds de waterzij gedijen geknotte wilgen in perfecte trim weliswaar door mensenhand gezaagd tot beelden der natuur tonen zij ons ongevraagd een weelderige bloesem kür

dansend op akelig lange stelten waaien ze naar binnen schuifelend langs de stoelen flessen omgooiend van de gedekte tafel bedrukt kijkend door de ramen hangend de jassen aan de kapstok het hoofd verloren op hol in gedaanten verschijnen jouw woorden in een signaal ...

het zal wel zo zijn dat wij te weinig woorden aan de waslijn hangen de vaatwas staat in de keuken wij hebben nu meer tijd en drogen niet meer af.

Jan Foudraine Wie is van hout dat was de vraag De psychiatrie ging aan de slag De vraag mocht niet blijven liggen Het antwoord kwam van een blaag Niet onderbouwd men vond het maar, zo zo De kinderlijke onschuld had het gegeven In aller ernst beredeneerd zei het, Pinokkio

Dan fladder je met te kleine vleugels onderweg naar de volgende stop waar je hoopt wat te kunnen groeien was je althans nog niet gevallen of verstrikt bungelend in het levensweb

goudgeel glanzen haar borsten in het welig decolleté kon ik met haar toch dansen mijn ogen hangen aan haar lippen en smachten tot van haar korset een knoopje openglijdt hoe zou ik het kunnen laten en wachten tot mijn kus haar lijf bevrijdt kon ik met haar toch dansen maar zij la...

uit alle hoeken schreeuwt de stilte van de nacht ze vreest de zachte lach en klampt aan angst die iedere beweging doodt je dieper hijgen laat en je verlamt in wazig rood donker licht soms duister op beweegt zich in verstarring dreigen maakt je rust kapot je handen tasten in verwa...

Een blank papier, een rode roos en heel veel niet-gezegde woorden, de stapels van gedrukte tekst, de vluchtigheid van de beloften, wie heeft ze niet gezien, gevoeld, wie heeft niet al die levenslessen al moeten leren, graag of niet? Heel langzaam heelt nu mijn verdriet en kan ik weer om zo...

Schrik niet, jij loper in het aldoor gaan aan het voorbij. Het sisal ruw en sterk deed al met al het hangend stille werk wat lastig in de knoop, maar zachtjesaan vond ik in deze droevig lome avondlaan de hoogste boom. Zoals je ziet een berk, door weinig meer gehinderd dan een rozenperk leef...

Door de muur* was het erbij ingeschoten dat de duist're zoon van de lichte vader op 't ware geloof het graf mag verlaten en de rest te gronde gaat in Winschoten Daarom laat ik mijn tranen maar lopen als de kinderkens van Tsjernobiel graag een liedje zingen over Sinterklaas heeft mijn fami...

zacht schudt zij haar hoofd de liefde uit haar krullen het is mooi geweest blijft haar hartje vullen aangedaan verrast voelt hij van binnen hun teer beminnen is gaandeweg verast het vuur gedoofd de as verstrooid na wat beloofd voelt zij hoe berooid achtergelaten is eeuwige trouw ...

Ik heb eens een lied geschreven over een gek, een heel gelukkige gek, die in zijn pyjama op straat loopt en zijn hart uitzingt. Ik heb daar veel mee te maken.

Groots en meeslepend wil ik leven! hoort ge dat, vader, moeder, wereld, knekelhuis! 'ga dan niet ver van huis, en weer vooral ook het gespuis van vrouwen buiten uw hart, weer het al uit uw kamer; laat alles wat tot u komt onder grote en oorlogszuchtige namen...

Van geldzaken heb ik totaal geen sjoege en ik ben dan ook een gemakkelijke prooi voor zwendelaars en bedriegers, maar dat ik zo hopeloos bedonderd zou worden daar had ik nooit en te nimmer op gerekend. Vijf jaar geleden ontving ik van de Aegon Bank een folder met de spectaculaire titel: SPRINT...

de natuur ontwaakt na een nachtelijke douche dauwdruppels glinsteren groen transparant frisse parels vangen het licht reflecteren een groet met natuurlijke charme in serene stilte druppelt de tijd ongestoord schitterend naar zuiver zicht