Alle inzendingen

Vrouwen die schreeuwend als pauwen doe-het-zelfkasten in elkaar kleunen terwijl huishoudelijke apparaten met een geraas of er een lawine naar beneden komt schoon wasgoed de kamer in katapulteren: dat alles is niet prettig. Liever zanderige eilanden, geel oplichtend in de zon, waarboven me...

ik keek je aan voelde de klink je opende een hand als duizenden en liet me zonder drempel binnen gaan de ruimte was sacraal in vleugjes wierook droomden heiligen hun beelden in een eeuwenoud patriarchaal ik zag de doopvont waar mijn moeder stond een priester om de kinderen in te...

een kamer gevuld met mensen die lachen drinken en praten met elkaar samen plezier hebben een tafel gevuld met hapjes die noden kaas en gevuld ei toast met kaviaar samen lekker eten een hand gevuld met warmte die gemeend de mijne schud vergezeld met goede wensen ieder jaar ee...

een kleine meis met krullen dacht met woorden over mij heen zij dichtte een lied in grijze haren om weer vorm te geven aan mijn uitgewaaierde eigenwaarde haar vingers schreven letters bouwde lagen met een schaar het teveel werd verdreven het couplet was klaar

eigenlijk heb ik een kleurenfilter nodig want het spint niet in mijn kleine wereld er is verandering op til het is tijd om weer op te staan ik jaag het leven weer door mijn aderen ik wil niet dat mijn leven verdroogd laat mij tastend schuifelen en wakker worden in een warme wi...

Ik geef het toe, ik heb vaak kort door de bocht uw grenzen opgezocht, maar nooit gevonden. Waarschijnlijk of misschien wel klaarblijkelijk zijn die er niet, speelt u de hoer en dansen de klanten naar uw pijpen. Geef de mensen wat ze verwachten, om smachten, ik kan dat dus niet. Ik ga voor de confron...

ik kan de dood wel beschrijven hij zit weleens bij mij thuis helpt me met zoeken naar mezelf dan graven we samen dieper en dieper in mijn voortuin tot een van ons lava vindt hij zegt dan dat leven een ziekte is en dat hij niet weet hoe lang het nog zal duren voordat ik ...

Voor hij zijn goede naam wenst te verbinden Aan een naar hem genoemde nieuwe lijst Heeft Peter R. van u en mij geëist Dat wij zijn plannen acceptabel vinden. Wellicht typeert het Peter R. de Vries. De man kan vast niet tegen zijn verlies.

Een dame, een schaakstuk te Rome, Vertelde onlangs zonder schromen: Je weet hoe het gaat Als 'n koning je slaat Dan voel je je heel snel genomen

over bergen en zorgen zoek ik de poort naar morgen ongelovig kijken lachende woorden verborgen tranen gekooid verlangen herkenning van mezelf in jou gedachtenloos zonder haten uit liefde loslaten los laten

halfweg ben ik ik kijk vooruit en terug halfweg herinnering en hoop einde en begin verlies en nieuw vertrouwen allemaal tegelijk een wonder dat ik niet gek word

Vallend in mijn slaap sta ik op en lig ik wakker Het dekbed strak om mij als in een knoop steeds strakker Het donker van mijn kamer sluit mij op in mijn gedachte Ik kan de slaap niet vatten want ik lig op jou te wachten Het ruisen van de wind buiten in de bomen Laat mij hunkeren na...

blikken kruisen woorden vallen lege stiltes hard geruis lege blikken harde woorden stiltes vallen net als thuis...

als de maan ons pad verlicht bomen tot zwartkanten knipsels tovert en onze door tedere nevels besluierde wereld tot een feestzaal maakt zien we naar elkaar en naar omhoog wij voelen ons eregasten van een bovenzinnelijk feest onder de oneindige hemelkoepel

Optimaal timemanagement is omgekeerd evenredig met de beschikbare tijd.

Ik kijk op ze neer. Twee kleine mannetjes, laarsjes aan, parapluutje stevig in de hand van de grootste van de twee. Hij heeft net aangebeld. Kon er net bij. Trouwhartig kijken ze naar me op. Dan overhandigt de oudste me een vel papier, keurig netjes opengevouwen. Ernstig, vragend. "Heb jij deze...

als je lacht hoor ik de echo van je bestaan ondeugend maar toch een onvoorwaardelijk gaan van blijven als ik zie in je ogen en kruitdamp van pijn langzaam zie wegdrijven droog jij je tranen en zucht je zonnige lindelanen

Heel eenzaam ben ik als het regent, al wat gij zegde vangt dan aan. Zo levend als gij zijt geweest, spreekt gij mij dan als vroeger aan. En al de liefde komt gegaan. En alles wat ik met u deelde. In verre hoeken gaat het staan, waar het verstilt tot een verbeelden. Daar zegt het zacht op...

Twee tassen vol met spullen het enige wat je nog had een ander zou het rommel noemen voor jou was het je grootste schat Wat kleren en een foto-album brieven, en een zelfgemaakte kaart kapotte ketting in een doosje en ook een ring had je bewaard. Daartussen lag een plastic zakje met daar...

Dan droom ik en droom ik weer van een schitterend huis verdiept in vele kamers uitgevend over verre verten en lokkend landschap. Wij zijn er. Jij en ik. Wij samen. Dan rolt er gedonder gruist er geraas scheuren muren stuivend tot puin. Maar Wij blijven samen. Onkwetsbaar. ...

mijn hart, het heeft te vaak gebloed ontroostbaar in verleden tijd en te opstandig in het heden wil ik nieuw en anders om de lijn te trekken die weer een nieuw begin markeren zou zoals het daglicht dat ik niet verdraag omdat ik in donker beter lieg dan zo zelfs als ik de waarheid in ere her...

Hier ligt het overschot van 't hartbekoorlijkst wichtje, Voor 't uur des kwaads ontroofd aan de Ouderlijke min, De onsterflijkheid reeds rijp bij 's levens aanbegin; En ruilde 's Moeders schoot voor 't kille grafgestichtje. De droeve Vader, die van 't minnelijk aangezichtje Nooit kinderlachje...

de cirkel is rond les extrêmes se touchent zelfs twee rechten zonder beginpunt snijden elkaar minstens twee maal vrijheid van d’één begint bij d'onvrijheid van d’ander d’één z’n brood d’ander z’n dood wie wat bewaart heeft wat jong geleerd is oud gedaan...

Er is al zoveel afgevochten en nog gaan mensen rust’loos door elkaar volkomen te vernielen, als ik de vele stemmen hoor. Waar kun je nog de vrede vinden, wie leeft er naar het hoogst gebod: Heb lief uw naaste als uw zelve en allereerst uw Heer en God! Er is al zoveel afgevochten, verdra...

Nu je er niet meer bent woon je in mijn hoofd en slaap je in mijn hart herinneringen aan jou zijn levend teder als een ontluikende bloem ragfijn als een pas geweven web ooit op een dag kruisen onze wegen komen wij elkaar weer tegen ik weet niet waar maar -wie weet- misschien

Ik, dichter, wil zijn als het blad op de wind, dat zachtjes wuivend, tranen laat. Zon is mooi, en miezer droevig. Zeg ik, taalbarbaar. En al vliegend zeg ik goedendag tegen mijn vriend, de weemoed.

Zaterdagavond 4 november 1995, ik ben alleen thuis en zet de tv aan. Het is bijna kwart voor tien. Over vijf minuten begint Sonja en zij heeft een gast in haar programma die ik beslist wil zien. Dan… geen Sonja maar een ingelaste nieuwsuitzending: Premier Rabin is neergeschoten bij een bijeenk...

Een uur lang hoorden zij geen getier van drijvers maar zagen zij glashelder de Karpaten met sneeuw bedekt. Zij liepen op hun dooie akkertje elk met een draagstang bestemd niet voor tichelstenen maar voor vijftig liter soep: met recht een pastorale. Onderwijl bracht Primo Levi zijn m...

We schaatsen allemaal op dun breekbaar ijs. Wij kunnen de helpende hand van een trouwe partner goed gebruiken. Maar 'tot de dood ons scheidt' vormt ook een rem die ons beangstigt. Op dun ijs kun je niet zo maar een momentje stilhouden. Eeuwige verbintenissen beperken de wendbaarheid die de toekom...

Liefde is het eerste slachtoffer van onze vloeibare samenleving.