Alle inzendingen

Verwarm je aan mij Laat je in verliefdheid gaan Verwarm je aan mij Kruip dicht tegen me aan Vannacht ben je van mij Laat je oeverloos verleiden Vannacht ben je van mij Dit genot is van ons beiden Verwarm je aan mij Laat je lichaam beminnen Verwarm je aan mij Kom, laat het voorspel beg...

Geen nacht gunt rust; Geen dag brengt hoop; Een foltring is uw lot en 't mijne; Seizoenen komen en verdwijnen - Wat gaan ze ons aan? wat 's werelds loop? Ten ergste helt ons eigen baan: Saam lijden bleef geen saam dragen... Doodmoe vindt ons het licht bij 't dagen, En levensmoe bij 't onde...

Op mijn blote voeten stap ik door de branding. Het water voelt lekker warm aan. Ik heb mijn broekspijpen opgerold zodat mijn broek niet nat wordt. De schemering begint al zachtjes om mij heen neer te strijken. Aan de horizon zakt de zon steeds verder en verder de zee in. Haar rode stralen verspreide...

Het ogenblik dat je er diep van overtuigd bent dat het enige wat je naar waarheid over jezelf kunt zeggen 'Ik ben' is – en dat niets wat je kunt aanwijzen dat is wat je bent – op dat ogenblik is de noodzaak voor het 'ik ben’ voorbij en ben je er niet langer op uit om te verwoorden wat je be...

Ouder worden vind ik geen goeie uitvinding.

Waar gaat het allemaal over zo mijmerde ik altijd, als het ging over dingen als: zondagmiddag-eenzaamheid... Iedereen heeft ze toch, zo dacht ik altijd, familie en bekenden, toch slijt je heel wat tijd met volslagen onbekenden: zondagmiddag-eenzaamheid... Je komt ze tegen in de kroe...

Dromen is geen simpel tijdverdrijf maar welkome gelegenheid om de eenzaamheid te ontvluchten Droom vannacht die droom met mij waarin we samen vluchten

Waarom niet wijnblauw de nacht uitzingen, over de slaap en tijd heen springen. We laten onze adem uit en leggen ons hoofd te rusten aan de tafel van de goden. Een heildronk op het leven en een loflied voor elk nieuw woord.

kus mijn voeten maar kus mijn voeten, zee neem me desnoods mee mijn dromen doen me pijn verdwalen kan niet langs jouw waterlijn dat sta jij niet toe maar 'k ben m'n dromen moe ik droom dat ZIJ mij kust golvend, zo jij mij doet het liefst wil ik verdrinken in jouw eb, in jouw vloed ...

zij prevelt bijzinnen uit haar hoofd lekt pulver papaver rood dat heeft moeder zo geleerd de duivel dendert door zij laat het hoofd even zakken veegt gruis in de goot luidop roepen zal haar helpen stemmen zijn nog lang niet dood

slenterend langs de korenvelden ruik ik de zwoele zomerlucht gedragen door het Brabants land, over zandpaden, tot stof geworden en wilde bloemen aan elke kant waar het kruid van sint jan nog steeds ongewild getuigt van een natuurlijke orde ik ontwaar in de nabije verte stram en fie...

Ik wandel door het pittoreske Heusden, een stadje met statige huizen en romantische straatjes. Een schitterend haventje met ophaalbrug en wat heel speciaal is. Heusden is omringd door stervormige stadswallen en heeft enkele grootse stadspoorten Het was een druilige avond en de straatlampen gaven...

Mama, ik hou van je. Mama, ik kon altijd bij je terecht. Mama, we waren een sterk team. Mama, ik zal je niet meer kunnen zien, maar wel voelen, want Mama, ik draag je voor altijd in mijn hart. Ik hou van je.

Nealan haar moeder was erg lief en soms liep ze, met haar handjes stevig de rokken van haar moeder omklemt, door het huis. Haar moeder en vader liepen de hele dag door en ze wilde niets missen van wat er allemaal te zien was. Vaak waren er mensen die ze niet kon verstaan. Er kwam wel geluid uit h...

we zijn niet voor elkaar geboren we delen niet de schone schijn al is ’t bij voorbaat al verloren: laat ooit één nacht de onze zijn! al kan het niet het daglicht velen toch worden wij door vuur verteerd we kunnen niet de toekomst delen maar is één nachtje zo verkeerd? neem geen ge...

Gevangen in beelden herinneren verkleurde pionnen aan vergane glorie. Schemerlicht toont zijn donkere blik win jij of ik wie kraait er victorie. Gewonnen spellen ik geniet scrabble ganzenbord mens, erger je niet.

In het verhaal van mijn twee steden is het vooral in deze stad dat mij meteen weer is ontgleden wat ik het meest heb liefgehad. Mijn Amsterdamse perioden meet ik als vanzelfsprekend af aan onvergetelijke doden om wie ik onvergeeflijk gaf. En altijd loop ik in den blinde door de bekende ...

Kom ga mee naar sprookjesland daar kun je over water lopen laat mij je eerste kaartje kopen een gratis tripje overkant De zon is er in `t meer gebrand en kleur lijkt rouwen na te jagen je hoeft alleen de sprong te wagen vertrouw een oude fabelkrant Geen angst dat het je overmant wat is ...

enorme bergen als slapende reuzen in zwarte woestenij van as en lava verwrongen gesteente uitgespuwd door vurige monden vertellen verhalen uit een onrustig verleden grimmige wolken hangen boven een dessolaat landschap felle stukken groen omringd door een muur van ijs rijdend tusse...

blunderend kapitaal, van armoe moet ik wel vanuit de onderkast, waar ik trouwens eindelijk uit ben gekomen, als geen ander ervaar ik de gearriveerden, geborneerd in eigengereidheid, overschreeuwend de nieuwkomer, men wil geen nieuwe dromer, slechts een gedicht waar alleman voor zwicht, maar wel angs...

Ze droeg haar kleren als een brief met kaarsvet verzegeld wachtend op de lezer het oog dat haar maten raadt Ze pruilt in dure stoffen naadloos sluitend om de leest met opgeheven pink Zij toont wat getuite lippen niet lossen willen Ze waant zich heel wat het bont van de hermelijn ...

Wellicht dat straks de rechter zal bepalen Dat je moet trouwen, omdat naar het schijnt Dit minstens voor de helft de kans verkleint Dat je je misdaad nog eens zult herhalen Of dat hij zelfs tot bigamie besluit - Dat sluit immers de kans volledig uit.

Bekoord door helderheid glijdt ze uit het duister hunkerend beroert ze de fel verlichte wand Het is haar bitterzoete lot de warmte in te dansen zwevend richting valkuil, waar het onheil toe zal slaan En ze spastisch neerstort gehandicapt voor het leven tot de reusachtige dader haar ...

Er was eens een deken te Reken Die daar voor een non was bezweken Men sprak in de kerk: Het is duivelswerk Straks ligt die non onder die deken

Die ekster-ogen heeft, al treedt hij schoon* wat zacht 't Is teken, dat hij is een man van groter macht. Want hij mag zeggen ('t welk wij ook bekennen* moeten) Dat hij zijn vijanden heeft onder zijne voeten. ----------------------------------------------------- al...schoon - ofschoon...

de wereld plat en vasthoudend een straktrekkende horizon veranderlijk het verticale liggend in het gras want vers breekt niet maar buigt onder zijn schouderbladen streelt een voorbijtrekkend wolk wederom verleden tijd ontglipte kinderjaren als in de binnenzijde bevoelt een rilling een bi...

Wie kan mij vertellen waarom erkent de mens natuur in harmonie niet als duurzaam genoeg Waarom nimmer tevreden onverteerbaar steeds meer Producerend geklooide aarde als cadeauverpakking Nageslacht breekbaar in beschamende belten

Ik ben geen groot dichter Voel mij niet verplicht tot het dichten van een dicht Veel eerder gezwicht Ik ben geen aanstichter van nieuw literair licht Vondel en Bloem hebben mij pootje gelicht Nee, ik ben geen zwaargewicht Niet als poet, noch als dichter Maar, na het dichten van een di...

Zwijgzaam in 't verdriet Waarnaar ik ooit heb verlangd Zie ik je naaktheid in 't niet Je glimlach in 't behang ..en komen de wolven der wroeging, 's nachts, als ik me op mijn allerbangst gewetenloos vergulzig aan jouw nakend paargedrang

schaduwrijk is de sobere kapel waar stilte vermenigvuldigt gedachten wachten op klare taal van duidend begrip zwijgzaamheid veredelt daar zonder te verworden tot klinkend goud in die ruimte van ondoordringbare leegte waar volheid als maar groeit berust ik in mijn l...