Alle inzendingen

Een druppel voor jou Wil je nog meer? Volgens mij niet Niet meer Meer niet. Je wist toch wel dat ik van je hield? Je was mijn vriend! ‘T leven is niet mooi maar moest het nou zo? Een druppel verdriet Ik kan het niet meer Meer niet Het voelt zo zwaar, zo zwaar, alleen. Ik wil niet ...

Een stuk glas dat op mijn hand drijft gevonden op een leeg, koud strand Randjes van pijn weggepolijst door de zoute zee en het zand. Wacht onze ruzie ook zo’n eind? En denk je dat de pijn ooit strand? dat onze liefde weer verschijnt als traangeslepen diamant?

Mijn dochter kan niet zonder haar knuffel En elke nacht gaat ze met ‘m naar bed: die trouwe hond die ze al jaren heeft, versleten, maar toch niet te vervangen Mijn zoon kan ook niet zonder een knuffel Elke nacht gaat hij er met een naar bed en of ie nou een schaapje of een draak heeft, vo...

Ik lachte niet,maar hoorde alleen het harde dichtslaan van de deur wat achterbleef waren alleen de krant een paar oude pantoffels en zijn geur. Ik lachte niet, maar keek naar buiten en voelde de tranen in mijn ogen en vroeg me af:waar ging het mis waarom heeft hij me voorgelogen. ...

Is dit het? Heb ik hiervoor gezocht of ben ik verdwaald geraakt? Ik zie dat het licht uit is. Dat waar ik gevochten voor heb, de strijd opgeblazen is. Als een zinkend schip of als een gewond hert. Het is over, maar ik ben er nog niet achter. Verdriet, maar nuchter. Ik zie mezelf als een verlat...

Kleffe koffie in de hand Witte duif aan de voet Lamme scheur Aan de knie Trillende hand twee Bezorgde ogen Beklemmende handen De rook opsnuivend Van de bruine drab Onder hem Het rijk belegde broodje In zijn hand Steeds meer mensen Om zich heen Kijkend Neerbuigend kijkend Ontwi...

Van leer gevlochten Verbonden met de ander Blije blik toen ze het kochten Liefde voor elkander Een roze wolk zichtbaar Mooi gebonden om de hand Hunkerend naar elkaar Een lach, zeer charmant Een herinnering aan de brug De eerste zoen Heldhaftig op elkaars rug Klavertje vier, zo groen Ku...

Het gras heeft de nacht al begonnen, de tuin is stil bezonnen. De hemel is onbezonnen, licht nog zo ongeschonden. Bomen wit als boekweit hangen neer stil in schoonheid, maar de losse kastanjebladen zijn schichtig en overladen van wind.

je sloot mijn ogen met je blik je handen hebben ook mijn lijf gestolen zeg me wie ik ben je omhelsde me met torens van jouw liefde de luiken dicht ik holde trappen af als het jou beliefde maar ik ik wil weer zien genieten van een ander verblind me niet zorg dat je vera...

Alleen Droom ik de liefde. Tussen wat Ooit is geweest En wat nog komt Misschien. Liefde Is een zacht vuur Van verlangen. Peilloos Als verdronken passie.

ik dicht het lied van de stilte met klanken van niet gekende ritmische noten gedragen door wijdse nevelbanken en zo hemels onverdroten een zonnestraal doorkruist deze vochtige vlagen als een strijkstok door licht gedragen dan hoor ik slechts in het aanschijn van de dampige k...

Het kruipend ijs sleet het dal uit alsof een zeeslang in de berg beet een flank die steil onder de spiegel dook oplopend naar een drempel van puin Daarachter ligt een verlaten haven altijd dieper naar de bron toe In de zomer rijst het peil zoete regen aan het oppervlak zout in de donkere d...

Ik verdwaalde in je armen vond mezelf niet meer terug herkende wel mijn handen ze kusten jouw gezicht proefde het zilte op je lippen was dat mijn eigen oceaan? dacht net, ik hou van je en toen liet je me los we slenterden weg keken niet meer achterom maar met weemoed denk ik nu ik dw...

komt uw trein ongestoord op Mokums CS aan u betreedt de Rode Loper Dam Damrak Rokin droomt van boten masten – Sail - de loop zit er in ziet u het fikken en overal vuilnis in hopen staan... weest dan niet verbaasd: brandweer reiniging staken om de CAO wordt tijdens Sail de boel plat gegooid ...

De tamboer en het wiekenmeisje Zij dansen om elkander Geen gisteren en geen vandaag Vertrouwen zij de ander De tamboer en het wiekenmeisje Lustig op verloren klanken Wie kent hun lied? Wie kent hun tekst? Wie weet wat hun beroert? De tamboer en het wiekenmeisje Zijn weg, is dat de hare...

vlooi de mandril vlooi de chimpansee vlooi de maki als hij dat wil en de oetangs doen niet meer mee. Die wilden na het apenkooien niet de chimpansee, maar liever de gorilla's vlooien en niemand anders wilde met de gorilla in zee. Nu vlooit de maki de mandril en die vlooit d...

op afstand heb je makkelijk praten stuipen terwijl we door de vuurlinie moeten kruipen ieder legt zout op eigen slakken en z'n eigen booby-trap de geest ziek het lichaam moet geholpen verkeerd moment en verkeerde plek en we zagen het niet aankomen wie het wel zag kon het niet verhinderen ...

Als veel niet zeker is en alles zweeft Zijn zorgeloze zekerheden ver verdwenen Zekerheid gereduceerd tot grond onder benen Waarheid alleen nog maar dat men leeft Al zoekende naar wat nog is gebleven Blijft weinig, maar wat echt is resteert Geld en goederen zonder reden begeert Bijna ...

Oh regen wat val je toch mooi zong ze wat wist ze nog van afscheid en de bloesem lag verlegen neer aan haar voeten

ik sprak de zon aan in haar stralen deelde in de schijn warmte kon ik zacht vertalen door even in haar licht te zijn zij is deel geworden van mijn leven opent zicht voor dag en dauw verdrijft de nachtelijke nevels, mist en ook de kou ik ben geen bruiner meer mijn ongeduld is ...

je had me niet verteld van het roze onder het gras niet verteld van ‘t verbleken tot bleek en dat alles wel mocht verglijden verteld over de verfstreken het stilleven op linnen dat eiland tussen de palmen dat leven ook tuinieren en bijhouden ’t dansen vooral verschil in maten v...

Heden ten dage is de spijtbetuiging Opmaat geworden voor het Rechtspreken wat ooit krom was. De aarde, eens verschroeid, Ontvangt, beladen, de loze zaden, Zinloos besproeid. Napalm met nagalm, Hier groeit niets meer. Politiek verziekt staat een minister Plots aan de andere kant, Zijn n...

Zo’n joch van twee, met vragen in zijn oogjes en nog een luier aan, vertedert vrouwen. Ha, dacht ik, da’s iets om op voort te bouwen en in mijn Pamper vroeg ik haar dus droogjes: “Zo’n luier, vind je dat niet schattig, meid ?” Maar zij werd woest, en ‘k voelde nattigheid...

Bijdehandje Dwars had ik je moeten noemen, dat je niet zo makkelijk bent is moeilijk te verbloemen. Op elke vraag die ik je stel is je antwoord NEE. Als moeder van Bijdehandje Dwars valt dat niet altijd mee. En datzelfde Bijdehandje moet nu weer naar school. Naar groep drie toe deze keer, hij...

Zij prefereert de nacht als duizend sterren haar verlichten de maan voorzichtig lacht zij haar stappen zet heel zacht naar het land van dromen zolang als men in haar gelooft wordt haar lichtje niet gedoofd en zal haar zilveren stem steeds klinken in de kille koude nacht

Je omringde mij, tederheid sprankelend uit je hele wezen. ------------------------------- Op 10 augustus j.l. stapte ik in het huwelijksbootje.

Ik vroeg het aan de bloemen en nam hun hartje in mijn hand. Ik vroeg het aan de zee en hoorde de golven beuken op het strand. Ik vroeg het aan dat schelpje dat alle stormen had doorstaan Ik keek ernaar het was nog gaaf..... Beschaamd ben ik naar huis gegaan!

Als onze dierbaren verscheiden na een lang gedragen lijden is ’t nimmer te vermijden dat zij die achterblijven zitten blijven met de vragen hoe ’t leed te moeten dragen. De pijn is onverdraaglijk het gemis onoverkomelijk de dood op zich ondoorgrondelijk…

'k Heb zo'n honger naar een lied In dit huis van eenzaam wezen, Waar 'k nog in geen blik mocht lezen, Dat een mens me geren* ziet. 't Kloksken tikt melankoliek... 't Maakt me monotoon en kranke,* God! ik smacht naar dieper klanken, 'k Heb zo'n honger naar muziek... Ach..., en zo'k mezelv...

ze woonde in het dal van pais en vree zo ogenschijnlijk innerlijk tevreden obstakels werden, levenswijs, gemeden en ’s middag dronk ze kalm een kopje thee de kater op haar schoot had geen idee van onrust uit een sluimerend verleden de bange blikken, schijnbaar zonder reden hij onderging h...