Alle inzendingen

De eerste verklaring voor deze voorlopige uitslag met zo teleurstellend veel meer nee-zeggers dan verwacht, is dat dit de eerste keer was dat mensen nee konden zeggen.

De glimlach loopt van oor tot oor en je straalt een alle kanten, je ziet er heel gelukkig uit een vrouw die weet van wanten. Maar diep van binnen zit de pijn door jouw masker is het verborgen, alleen kijk ik er wel doorheen en ik maak me daarom zorgen. Want jij verdient gewoon veel beter...

De deur trilt in de lijst Het raam waait dicht Het scharnier kraakt Alhoewel de adder waakt Over mijn nest in een triest licht Is er niets dat op gevaar wijst Een reus kruipt uit een lage mist Nadert als een vijand van beton Een hinderlaag, bedrog, een list Waar ik niet voorbij of rond ...

dwars raast de wind druppels tegen ramen er groet een buitenkind een bloem van water spreidt zich uit bloeit tegen de ruit ik wil haar plukken maar ze groeit in mist en tegenlicht ze maakt me triest haar zwaai die eerder luwte gaf heeft mijn bloem uiteengespat

Jij staart rozen mijn lief en ik weet wat jij denkt wat er door jou heen gaat Jij staart in gedachten van roze en rood in overvloed in bloei Jij denkt mij en ik denk jou mijlenver

Het groenblauw water schijnt en lacht en schommelt in een frisse pracht vol kinders die hun ruimte zoeken elkaar wat plagen, groeten, vloeken. Een zwaluw vindt wat water, vlug nipt hij en vliegt dan snel terug naar boven, naar die blauwe hemel ver van dit kinderrijk gewemel. De zon stuur...

Met dank aan leo van den b. Toen god de mens geschapen had lachte zij

altijd elke juni kwekke kuikentjes in mijn waterkant hoe klein zijn toch die donsjes dit jaar zeven gekropen op de kant alle lentes nieuw leven kleine teentjes wenend tuitjes zittend bij de eendjes aan hun waterrand

Aflevering 3 van dit essay eindigde met de veronderstelling (op grond van bepaalde waarnemingen) dat de evolutie gericht is op de vorming van steeds complexere gehelen die meer zijn dan de som van de delen. Met andere woorden: er zijn gegronde redenen zijn om aan te nemen dat de ontwikkelingen van d...

Mensen geven gemakkelijk toe dat ze onmuzikaal zijn, een slecht ontwikkeld richtingsgevoel hebben, met twee linkerhanden behept zijn, of geen gezichten kunnen onthouden. Maar je hoort nooit iemand van zichzelf zeggen dat hij geen gevoel voor humor heeft.

Mijn valkuil is Tirol. Ik word aangetrokken door alles wat poft. Maar ik ben nog nooit een man tegengekomen die pofmouwtjes wist te waarderen.

Wakker worden in de tijd als in de fijnste zijde. Een ochtendvogel doet een ijzerzaagje na. De boormachine die je hoort is de boormachine van de buurman lang geleden, tot je weet dat dat niet kan. Er ligt een laken in de linnenkast te wachten op een hand die deuren opengooit, een shir...

Denken is neen zeggen.

alles in de hand liefde aan mijn kant ontmoeten was zo weergaloos we kusten de seconden alsof ze niet bestonden de tijd leek eindeloos je doofde zacht het licht en in het wit van ogen kwam onze passie boven ik streelde je met nacht jouw handen waren warmer dan ik in daglicht had ...

Leven als een plant Guichelheil Huichelt geil Leeft uit verband. Feest, vertier Als ooit tevoor Ontspoor Als een dier. Beweeg dit land Verwijl Niet onder zeil Gebruik je hand !

Daglicht achter mij, Schemerzon verlegt Dagdelen naar de avond. Vandaag krijgt een Twee, Krakeelt om ja of nee. Verwondering aanschouwt gevecht, Leuke film op RTL5, Pleit is snel beslecht. Ik ga naar bed, bestijg de trap, Poezenkind volgt, begrijpt de grap. Druk op sluimerknop, Mu...

Met “Nee” staat Balkenende zwaar voor gek, bijt Zalm met zijn gezemel in het zand. Met “Ja” vervagen grenzen om het land, geen slagboom meer, geen prikkeldraad of hek. Dus stem ik “Ja”, zo'n wet is onvermijdelijk al blijft (zie boven) “Nee” wel erg verleidelijk.

In mist verzwegen uren tellen tijdloos voorbij dromendagen sprookjesachtig wij handen in het duister verloren ooit gevlochten in verleden wassen onschuld in vloeiend wenen gevonden tranen in de nacht stromen langs een zachte glimlach teder op weg naar een getekende morgen waar ...

Een lotusvijver in het park. Een vrouw draalt maar wat rond Voor een blind date uitgedost Niemand in de omtrek die opduikt Tot een vale dwerg schuddebuikt in de haag Hij schikt zijn vette klissen, pulkt aan de kraag Een maan kruipt voorbij. Hij ruikt Naar een karkas dat oplost In een ...

Jij onbezonnen Listige liefde Wat heb je toch met mij gedaan Mijn ziel vervuld van dromen Toen stilletjes weer weggegaan Dagdromerij in stille nachten Gevoel blind voor het verstand Gevangen in beelden vol liefde Door passie en tranen overmand Ik dans de tango met mijn vlinders Zweef e...

De allermooiste lange nachten die breng ik door met jou dat doen we nu al 32 jaar omdat ik zoveel van je hou. Jij hebt je ja-woord mij gegeven en ik gaf het aan jou ik zal het altijd blijven zeggen: omdat ik zoveel van je hou. De tijden waren eenmaal anders toen had ik alleen maar...

alleen voor jou zaai ik tuinen vol rozen waarin jij met neusgaten vol geuren in kleuren en wangen vol blosjes uren kunt verdwalen mijlenver in gedachten

soms weet een liedje haar nog te raken neemt haar glimlach me lonkend bij de hand dansen we samen weer in vroege jaren al zwierend en zwaaiend een oude Weense wals

Ontwaak je nog uit dromen, als het leven een hel blijkt te zijn? Als tegenslagen overheersen en het pad dat voor je uitligt uitzichtloos lijkt? ‘Waarom dan nog,’ is de meest prangende vraag die overheersen gaat. Er dreigt als het ware een spiraal van negativisme, waar eens in verzeild, er (haa...

Je naam in volzinnen gespeld, elke letter zorgvuldig geteld... Door mijn ziel opgevangen ogenblikken breken mijn gedachten in tweevoud van stil wachten... Op mijn adem die stokt totdat in liefde vertaald jouw naam zich herhaalt...

bloed druipt uit de roos druppels duister stollen zwart marmerwit adert de angst het groen gesteelde leven breekt de knop verhangt tot rode dood

De witte schermen van de vlier, in geur en kleur naar 't licht geheven vertellen mij 't geheim van 't leven: 't is enkel nu, 't is enkel hier! Maar dwars doorheen die kleine bloemen in duizendvoud ontloken, klinkt een roep, een zucht, een stem die zingt en zoveel dat ik niet kan noemen...

op de kust waar vinnen bewegen tot bezinning ligt het zand dat zich fijnzinnig laat beroeren zo cirkelt het meeuwengarnizoen de werkelijke betekenis op leven opgetogen ebt de vloed zich als een lange adem naar mijn ontwaken

Ik groet je en je aait mijn paarse jas daarom wou ik heel even dat mijn huid van donkerlila was.

Langs de lichte kromming van mijn hengel glijdt zonder rust mijn blik de lijnen af verwacht een wonder, wellicht een engel het snoer trilt en de wind blaast straf Ook Jezus was een vissersman een voet op het water, een hand in het zand dat het vaak mislukken kan wist Hij van het verlaten st...