Alle inzendingen

Ik dacht niet dat ze zich magisch uit het effen kon verheffen tot nu was ze vrij onachtzaam vlak onder me gebleven telken maal heb ik haar praal in `t scheepsjournaal beschreven wanneer `k aanschouwde dat ze mij in zeildoek wilde treffen Zij vergaapte zich ook aan mij, ben ik pas later gaan be...

gewetenloos wordt je een poot uitgedraaid een ander knijpt ongegeneerd je keel dicht steekt een stok tussen je benen inter- actie waar je niet goed van wordt met wijd opengesperde ogen beleef ik de benauwende realiteit waarin onvoldoende ruimte is om te ademen laat staan eisen te stellen ...

Kleine knuistjes Natte haartjes Liggend op mijn buik Lieve geluidjes Je luchtje dat ik ruik Voorzichtig strelend Elkaar zoekend Je mondje dat naar me hapt Oogjes nog dicht een voetje dat zachtjes trapt Je kleine neusje Zachte buikje Groeide diep in mij Tot een prachtig meisje Mijn ...

Uit niets zoals het lijkt uit liefde een gevoel van kind gevoel van vreugde wordt bemind is welkom is een som is twee plus één is drie uit liefde blijkt het stille glanzen van jouw ogen

je schittert in het glas buikt door alle flessen je smaak is eeuwig dorst en nooit te lessen de hang in druppels wijn toont goede jaren of azijn de kraag op sprankelend geel schuimt net een plas teveel drink je voor het lege glas of voor de flonkering die het je gaf

Beslotenheid muren en geblindeerde ramen Ik maak me klein, de kamer groot Groeiend Dwangmatigheid Deur, ergens in dit omhulsel Is de weg uit, want ik kwam toch ook Binnen Echoënd Geluiden in pulserend ritme Walsen vanuit mijn hart Circuleren Roepend Ontvang ik mijn eigen woor...

Woorden die opengaan als licht dat zijn oorsprong nog niet heeft gevonden. Warmte die belooft dat ze komen zal, kreet uit gesloten monden. Een merel heeft vanmorgen bericht: de seizoenen draaien verder, de schaapjes zijn reeds op zoek naar weiden en een herder. Kan vrede dan niet geboren...

Alweer een nieuwe druk van de Van Dale en ook het Groene boekje komt weer uit. Bij nader inzien is het kattenkruid en paardenbloem, de duivel mag ze halen. De uitgever wil schijnbaar ernaar streven uitsluitend van de tussen-n te leven.

Jij wist mijn tranen liefdevol te drogen ze braken van pijn je streelde mijn ogen Jij liet mijn hoge muur vallen in bergen rozen omdat je onvoorwaardelijk voor mij hebt gekozen Jij geeft mij vertrouwen mijn hart wordt verwend dit moet échte liefde zijn waarin jij mijn ware bent

nee ik heb de oorlog niet meegemaakt (ik mag mij gelukkig prijzen) maar ik heb mijn vader er over horen vertellen na verzwegen jaren hoe hij verplicht tewerkgesteld in Duitsland na een bombardement vergeefs naar zijn jongere broer Theo heeft lopen zoeken en na de bevrijding met lood in ...

Ik zwem rond in mijn gedachten en bots tegen van alles aan. Wat drijft er hier een rommel, moest maar eens opruimen gaan. Ik ga eerst maar eens sorteren de dingen uit het verleden en daarna verzamel ik alles van het heden. Wat ik niet meer nodig heb dat doe ik in een grote zak en wat i...

De ijzige kilte in haar zwijgt in alle talen bevroren woorden zoeken geen plek zelfs de lach sterft in het harnas wil zij dan spreken ooit die ene morgen of was het gisteren toen zoute lippen barsten door het weten sprak ze geen stilte meer en sijpelde woede door gedichte ader...

Maar twee keer gesneden bij het scheren, dat valt mee! Terwijl ik het bloed lichtjes aan het deppen ben, voel ik het. ‘Dit wordt één van mijn betere dagen.’ Niet één keer hoeven op te staan de voorbije nacht, dus, acht zalige uren waar ik mij van niets bewust, overgaf aan de rotatie van onze...

eiland van de Laatste Dag boek zonder letter of naam plek om alles te verstaan alle grenzen vallen tezaam was las leefde vandaag korte tijd in herbergzamende eindigheid niets dat spijt of lijdt rust stilte vergeten enigheid het is een open boek het hoofd niet gebroken vragen die vragen...

Kunst moet ook wel een beetje een kunst zijn om te maken.

Dit lang koud voorjaar kan geoogst vandaag. Bomen nog in de knop, maar wat nu bloeit blijft na: goudgele struiken, bruidstooi voor magnolia's. Eenden op het water waar karpers zijn ontwaakt. Een grote donkere vrouw loopt een ander pad. Paasbest geklede, donkere kinderen spelen in het gras. ...

Een glimlach die haar "ik" verstopt en zo zichzelve heeft ontpopt tot méér dan een bekleedster van water, groen en kikkerdril van wegen, molens, stranden stil waar wieken kunnen draaien de oogst komt na het zaaien. Haar hoed ontneemt ons 't volle zicht de schaduw valt, ontneemt het l...

Mijn diepste wezen steunt op jou jij brengt het licht in mijn ogen maar zonder kijken kan ik volgen want, jij hebt mijn stilte bewogen Eenzaamheid is een volle zaal verborgen in miljoenen mensen doch deze ziel kent het geheim en weet zich niets te wensen Zoals eb en vloed samensmelten t...

Je ogen laten sterren vallen zo waar dat ik wensen mag toch kan ik niets meer wensen dan nog maar zo een mooie dag. Intens leef ik met de gedachte om voor altijd maar samen te zijn want hoe dicht we ook aan elkaar plakken ons wereldje wordt niet te klein. Weg vallen alle angsten en het v...

hij pakte geluid wrong emoties eruit mat zinnen af voelde de klanken met ijzige blik smeed toen de woorden keihard in je gezicht hij brak dat wat hij wilde zonder een toon wanklank was wat je hoorde je verstilde en zag uitgemeten zijn hoon je bent niet verslagen hebt alles verdr...

Uw GFT verdwijnt door deze kippen die heel uw tuin met kippenmest besproeien waardoor de struiken nog veel harder groeien zodat u meer moet snoeien en moet knippen waarna u dus nog veel meer GFT heeft waartegen men u wéér een kip of twee geeft die heel uw tuin… enz.

Beatrix zit 25 jaar op een troon, ik kan daar niks mee, ze schijnt daar ook nog eens voor beloond te moeten worden, wat mij betreft dus niet, nooit. Ik heb bijna 31 jaren voor hetzelfde bedrijf gewerkt, vervolgens heeft "men" mijn werk kapot laten gaan, geen beloning, geen afkoopsom, het was go...

ineens waren er die putjes niet echt veel maar ze leken een patroon te vormen je zei nog iets maar wat kan ik me niet herinneren ik zei niets en dat is verder zo gebleven

Oeverloos geweld De schuttersvis schiet niet mis Insect verzwolgen.

De fietsbanden knarsten in het verse split. De teer dampte in de hete julizon. De vermoeide mannen duwden nog een keer de benen laag op weg naar Stad, op weg naar huis. “Daar de vijf pijpen! Nu is het niet ver meer”, riep de geleerde Arminius triomfantelijk. “Laten we even stoppen bij dit m...

In jouw armen gevleid vergeet ik alle tijd. De geur van je borsthaar ruikt naar Thuis Het bonzen van je hart klinkt als een spreekwoord, maar ik verander het: Zoals je hart voor mij bonst, bonst het nergens…

Een slecht omschreven oord Waarvan de afbeelding voorop Evenzeer De fotograaf haar kende Maar nog geen verbeelding toe En met mijn eerste lezen Las ik hier een langzaam dagen Toch prijkte er over het gelikte voorhoofd Een zwaarwegend zwart “met spoed” Sinds dit beginnende weten En h...

De ruimte Nochtans half door ons omgrensd Alhoewel door weerszijde geambieerd Vervuld te raken De ruimte Binnen onze twee halve manen Met de ruggen tegen elkaar In het achterhoofd voelen wij Het gemis Van de ander Het dringt zich op Al is in het niks Nog niets te zien Dan...

een kano is maar dun een lelieblad streelt zo je kont als je in het veld gaat varen met de libel als wegwijzer 'stil zitten hoor, laat de karper dutten’ glijden we langs het riet o, karekiet karekiet wat zou het stil zonder jouw lied dan slechts het geklater links en rechts van d...

Het mos woekert door De sporen in een rotswand drijvend Listig badend in zonlicht De klimmer vertrappelt zijn vacht De voet schiet weg Het touw trekt strak Als een pion van de zwaartekracht Slingert hij boven een scherf Spartelend in wind Het touw verrafelt De vezels knappen Hij s...