Alle inzendingen over individu

Durf je zelf te zijn, eerst vindt men je "raar", daarna, is men jaloers op die "rare" die zich zelf durft te zijn.…

Als ge open en bloot mij zou vragen wat ge mag verwachten op de grens van hopen en dood, awel, dan zeg ik u dat volgens den Bijbel de Hel effectief een optie is. Het voordeel van dit christelijk geloof is echter wel dat ge er communicatief gewoon mens bij kunt blijven, want bij Allah moet ge eerst moslim worden en bij Jahweh eerst Jood...…

Nu ik weet de GEK staat voor Goddelijk En Kleurrijk, voel ik mij gezegend...…

Ik heb er niet voor gekozen, dit leven is mij opgedrongen, ooit zaaide een man mij in een vrouw. Het duurde best wel lang eer ik besefte dat ik een spel moest meespelen. En nu dans ik macaber, steek ik in ruggen en lach u uit, midden in uw gezicht. Uiteenrijtend trek ik mijn zwaard terug, houten kerststalfiguren zwijgen stil de jaren vijftig, ik ben…

Eenzelvigheid is een karakter'trek' geen karakter'fout'.…

Een mens zijn lijden begint pas goed als hij vindt dat hij een reden heeft om te lijden. Levenskunst begint bij de reden voor zelfmedelijden ontkennen, met alle kracht die in je is.…

Wat een rare avond kan die laatste van het jaar toch zijn. Meestal gaat het allemaal wel goed met mij, maar nu heb ik rond half twaalf heel even last van Het moment. De eindejaarblues dus. Op dat ene moment begrijp ik dat het fenomeen iedereen kan overkomen. Onverwacht, onvoorzien en ongewild. Tja wat doe je dan? Een heleboel Nederlanders knallen…

Ik vond laatst wat losse scherven van de oude tijd. Zij lagen her en der in mijn herinneringen verspreid. Die vaas van toen was nauwelijks nog te repareren, de randjes waren te scherp, dat zou teveel bezeren. Sommigen spreken van scherven brengen geluk, anderen denken dat wat kapot is, is vooral toch stuk. En als je pech hebt snijdt zo'n scherf…

Mocht ik ooit écht gelovig worden, dan zou het zich spontaan in mij moeten voltrekken. Ik zou, zonder mitsen en maren geëmotioneerd en ontroerd willen zijn, me uit vrije wil deemoedig en nederig willen voelen en een gevoelsmatig rijkere beleving willen mogen ondergaan. Alle andere opties zijn niet reëel en zouden voor mij gelijk staan met het faken…

De zelf gekozen dood van de relatief nog zo jonge acteur en zanger Antonie Kamerling doet ons pijnlijk voelen hoe breekbaar het menselijk bestaan is. Ons levens(on)geluk hangt aan een zijden draad, die doorgeknipt kan worden.…

In mijn puberteit ben ik fanatiek literaire romans gaan lezen, poëzie en biografieën. En alles wat daar tussen in zit. Wanneer anderen van mijn leeftijd buiten voetbalden of ijshockeyden, zat ik in mijn slaapkamer mezelf suf te lezen in Hollandse, Franse, Duitse en Engelse literatuur. Ik moest en zou er alles van af weten, een wandelende encyclopedie…

Weten jullie wat ik zo opvallend vind? Mensen die altijd het hoogste woord hebben over recht en onrecht, integratie, vrede, de hebzucht van de rijken en de wantoestanden in andere landen, kunnen zelf vaak geen enkele kritiek verdragen. Soms reageren ze zelfs ronduit agressief als je ook maar met één vinger naar hen wijst. Hm...…

Ik heb het niet zo met logo's die duiden op een mogelijk ongemak met betrekking toy roken of een gezonde levensstijl. Ik wil niet door angst geregeerd worden.…

Stap niet over je fouten heen, je dondert in je eigen kuil.…

Rechts verstoten, de hele linkse kerk op de kast gekregen, van eenmansfractie naar medezeggenschap in de kabinets(in)formatie. Daar mag je niet lichtzinnig over doen.…

Het geurige zomerbos was vol geluiden van krachtig ondernemend leven. Tussen de bomen, die af en toe zacht kraakten, liep een oude man. Het was Roemer de kruidenier. Vroeger was hij de baas van een mooie, bloeiende winkel geweest. Nu genoot hij van zijn rustige nadagen, zonder druk zakelijk werk. "Ja, als man van de handel heb ik het zeker gemaakt,…

Ik had het goed gezien, het onheil. Ook de tweede keer. Johan De Smet (1975 - .…). Die vier puntjes. Alsof iemand ongeduldig aan het wachten was tot ik erbij neerviel, de puntjes als symbool voor de tikkende vingers van de ambtenaar die met een goedkope balpen in zijn andere hand al klaar zat om het jaartal in te vullen. 2011? 2036? Zeg het maar. Wie…

Ik staarde drie seconden in haar ogen en wat ik zag was wonderbaarlijk schoon, ogen die straalden van miraculeuze vreugde, een ziel die zich in de Christusgeest heeft verankerd, een lichaam zo mooi als men zich niet voor kan stellen, kleine en grote lieden, niet zoals ik, het prototype van lijdzaamheid en zelfgave, een geboren engel, die blijft jubelen…

Integratie zit 'm in de benaming, noem jezelf voortaan Ali B. van Bommel. Allochtoon, onbekende B, voetjebal is prijs schieten, oude strips zonder afbeelding van een profeet en Wammes Waggel is geen varken. Daarbij is het een groot voordeel dat Tom Poes geen hond is. Wat wil je nog meer, respect ?…

Met een lege maag in Holland, een kop vol onzinnigheden, droom ik nog amper van mijn dichterschap, mijn pruimekopparkiet knaagt aan de boeken die ik vroeger zo heilig vond, met man en macht verdedigde, vooral de eerste drukken, als een kloeke ridder, maar nu zijn alle oude waarden verdwenen, elitair gedrag is een klucht geworden en de hoge doeleinden…

Na een schriftelijke stilte van enkele weken is er weer een stukje geboren. Wanneer dat gebeurt, voelt het ook echt als een geboorte en kijk ik met een wee gevoel in de digitale wieg, die beeldscherm heet. Nu het weer loopt op papier vraag ik me af, waar die stilte in mijn hoofd vandaan kwam. Deze periode van schrijfdoofheid heeft erin gehakt, meer…

Een mens heeft een half leven nodig om z'n maskers op te zetten en de andere helft om ze weer kwijt te raken.…

Als ons zicht met de jaren minder wordt zal het inzicht scherper worden…

Vijf jaar geleden kwam ik, bij toeval, op deze site terecht en las groen en rijp door elkaar, maar toch verdeeld in tab en categorie. De vermaledijde tweedeling had nog niet plaatsgevonden. Schrijven was mij niet vreemd, het notitieblok lag er niet voor niets naast mijn bed. De volgende ochtend (momentopname) las ik vaak in verbazing gisteren terug.…

De druppel die mijn emmer deed overlopen, had de vorm van een geschenk. Mijn vriend had de neiging om dàt wat hij zelf graag wilde hebben, aan mij cadeau te geven. En zo via een omweg aan zichzelf. Ook dit keer was het iets waar ik totaal geen behoefte aan had. Er zat een mooi papiertje om en een lief briefje bij. Maar aangezien onze relatie al lang…

Goed beschouwd is deze inzending moeilijk in één der tabbladen van deze site onder te brengen. Het onderwerp is beschouwend bedoeld, maar in het geheel niet onderbouwd door de overtuiging en feiten van derden, inhoudelijk te saai voor een verhaal, te lang voor een bewering en tot slot: niet interessant genoeg voor een hartenkreet. Over het begrip…

Spontane en prettige contacten met een persoon ontlenen de charme aan de boeiende en aangenaam voelende onregelmatigheid ervan.…

Wie geen moment vergeet dat elk moment het allergruwelijkste kan gebeuren leeft maar half.…

Zou ik al symptomen van het alleen zijn beginnen te vertonen? Of zitten mij bepaalde dingen dwars? Ik denk beide. - Op mijn activiteitencentrum heeft een mevrouw het gewaagd mij te vertellen dat ik teveel aandacht opeiste. Dat was een harde klap ofwel een gemene steek onder water. Dit omdat ik me alles aantrek wat er gezegd wordt. Ik meende…

Wanhopig probeer ik de schijn op te houden. Met de dag wordt dat moeilijker. Niets is meer wat het lijkt en ik weet niet wat ik er mee aan moet. Het begon een week geleden. Na het wakker worden wierp ik 's ochtends een blik in de spiegel. En zag daar een gezicht. Niet echt het mijne. Ook niet dat van een ander. Het erge was, ik vóelde me die veranderde…