Alle inzendingen

Kleine politieke partijen zijn democratischer dan grote partijen, omdat de enkeling meer invloed op de partij heeft.

De okselgeur beschreven in een vers rook indringend, een polderbos in de herfst, jij aan mijn zijde. Wij spraken over het ritme van de natuur. Onze woorden vielen als de bladeren, pagina naar pagina vol. Zo schreven wij poëzie; het zweten van de bomen, het lekker liggen dromen in een bed ...

Heb jij nu één oog aan de horizon een ander aan de grond en zie je toch de vlakten niet waar het water onstuimig stroomt geen tsunami en geen overvloed geen toeristen meer op Pukhet geen hotel dat duizelt van de sterren maar wel de houtstapels die branden op het strand aan de overkan...

De gedachte doorboort de kern van mijn hart Slopend en tergend langzaam dringt het binnen Als een speer met een botte punt recht in de ziel Weerhouden gaat niet en ik maak een web van gevoelens Maar in het nauw gedreven sterft de hoop

Houd niet alles voor je toon jouw gevoel aan mij Anders streef je weer zomaar je doel voorbij Pak mijn hand ook vast zoals ik zo vaak bij jou Zeg ook gerust eens vaker` dat mooie van "jou en hou" Ik kan geen gedachten lezen ook al weet ik dat je het doet Zeg het omdat je het wilt zeg...

Als god de vader het voor het zeggen had zou hij opstaan van zijn troon. Hij zou zijn sigaar wegleggen, hij zou met een gouden teennagel bedachtzaam de krabpaal beroeren en hij zou zeggen: we zitten vol O hoe stil het dan wordt. De stemmen van de eeuwige tenoren slaan dood in de hofvijver en...

feilloos zijn nog niet mijn worp en zet, mijn dicht maalt met happen en schokken. hoog in me zijn engel en beest betrokken - het dichtersbloed is nog niet dik, mij droom heeft zijn doel niet onthuld. ik ben slag noch stoot, onvolmaakt vervuld - sinds die dag, in hoop te verrijzen, met een...

Verberg je voor de anderen niemand mag je zien armen bij je, strak tegen je lichaam niemand mag je ruiken. Zoute tranen die in je wangen bijten uit je oksels lopen van je handen glijden een plas vormen rond je voeten. Laat je niet kennen niemand mag je opmerken handen bij je, opgevou...

Laat me… wanneer kwijnende zonnestralen zich drenken in het bloed van de vergane dag de zee het wellen van haar golven langzaam laat vervagen in een verstarde lach als de wind haar wisp’ren niet meer door de blad’ren zingen kan omdat de nacht z’n deken heeft gespreid waa...

Alleen op weg naar huis met onze avond in mijn hart buiten brandt de straatverlichting in mijn auto is alles zwart Had ik teveel gesproken meer dan ik in mijn hoofd had waardoor ik tussen mijn zinnnen door het belangrijkste vergat? Was ik vergeten om te zwijgen met mijn lippen op elkaar...

De dansvloer knarst Onder het hees gebulder van narren Die het jaar uitzwaaien Ze zit op een barkruk genageld En toch wrik ik haar los Met een koevoet als het moet Draag haar naar de grote markt Til haar op de hoogste sokkel Waar de helden van de Gulden Sporenslag tronen Meer en meer k...

Is dit nog wel een tuin? Wat moet ik met deze pagode zonder goden, obelisk die slechts zichzelf gedenkt, een niks met niks verbindende brug uit Tibet. Vijvers waar je ook kijkt. Wolken erin maar van een mens geen spiegelbeeld. Ik buig mij over leegte. Een jachthuis waar nooit een jager in w...

ik was een plant jij bracht me tot bloei jouw koestering en warmte gaven groei een nieuwe kans de aarde was volmaakt met norm en waarden toegedekt het water sijpelde maar heeft de echte wortel nooit gestrekt we kenden zon zagen de vruchten van ons leven een vroege herfst begon omdat ...

Daar is de vloedgolf als de doodskus van de zee die ook leven schenkt.

Het is toch eigenlijk een schril contrast: Ginds treurt men om de doden en vermisten, De duizenden inheemsen en toeristen Die door de zee noodlottig zijn verrast En hier loopt men weer volgens oud gebruik Spontaan de zee in voor de nieuwjaarsduik.

Ik liep vaak in de velden lang geleden dolend en dwalend en peinzend maar is het wel verleden ik heb gerend en gerend ik was er bijna aan gewend maar ik voelde het kan zo niet zijn het leven, vol geven steeds water bij wijn woorden verstopt verstomd een hart dat overvloeit een hart ...

Vandaag zou je negenenzestig zijn geworden helaas mocht dat niet zo zijn op je achtenveertigste ben je gestorven na een leven met ziekte en heel veel pijn. Ik heb je veel te kort gekend jij was volwassen, ik een kind en als ik op het kerkhof loop is er alleen een steen die ik vind. Jouw ...

Als er een ramp gebeurt zijn er altijd twee dingen die niet werken: God en de overheid.

II Nooit glijdt een verstandig woordje Van die rozenlipjes dijn; Die moeten maar zonder pozen Aan het schertsen en kussen zijn. Die moeten maar altoos lisplen: `Jij bent de liefste mijn!' Maar meen je dan, dat dit immer, Mijn schatje, genoeg zal zijn? Ga ik aan het redeneren,...

Polsstokspringen, stekelbaarsjes vangen, verstopperetje spelen, wonderen ontdekken, zwemmen in de tochtsloot, aan een 2-cents ijsco likken, op de boerderij logeren, schotsjesspringen, het leven is èèn bries geluk! Een studie beginnen, vechten voor je papieren, een vrouw veroveren, ...

Je leven overstroomd zorgen aangespoeld vereeuwigd verdriet.

nog nooit zo'n ramp gezien zoveel doden tegelijk ze blijven op je netvlies overal ligt een lijk we zijn verbijsterd en stil op grote afstand maar raken er niet los van ons hart brandt hoe kunnen we er zijn voor al die mensen, die waanzinnig zoeken naar geliefden in het puin he...

Op een nooit geschilderd schilderij staat ze met een lach. Wanneer je stil bent, hoor je haar denken: ‘Schilder mij, maak mij tot iemand!’ Achter de ezel zit een man. Hij maakt een zelfportret van een vrouw, moet soms lachen om de werkelijkheid. De vrouw doet iemand na, niemand die ...

Haar hoofd, hou ik tussen mijn handen geklemd. Haar kijk ik diep in de ogen, en ik vraag me af… Zal zij ooit de mijne zijn? Die vraag, kan enkel zij of ik beantwoorden Ik smijt de foto weg, een beeld is rap vergaan Ja, de laatste loodjes wegen het zwaarst

Terwijl op oudjaar - volgens oude Vlaamse traditie - de zangertjes van deur tot deur iedereen de beste wensen toezingen, lees ik de krant. Een extra dikke uitgave. Vooraan drie pagina’s ellende over de verwoestende tsunami met een noodkreet om dringende hulp voor Noord-Sumatra: een plaats zonder ...

Tere krokusjes groeien door de vorstlaag heen een natuurwonder.

De golf van ellende die de aarde overspoelt. Het machteloze medeleven met een leven rond de dood. Wat is het erg... is het weg? De gruwelijkheid van de grote getallen. De cijfers die nooit nummers worden omdat het mensen zijn. Wat is het erg... is het weg? De kleuren vullen vlug h...

Zie je mij in de verte staan? Starend naar een sterrenbeeld. Ik ben zo eenzaam, zo alleen. En terwijl de sterren flonkeren in de zwarte nacht, vraag ik mij af: Zie jij mij staan? Stil ben ik bij je weggegaan, ik wou je niet meer zien. Maar nu ik hier zo eenzaam sta, voel ik een harde dwan...

Zo vieren wij het nieuwe jaar met een ren en duik naar elkaar van het frigo toilet naar bed naakt klappertandend van de kou maar dat is slechts een moment dan sluit het dons zich over ons ontdekken we een lichaamslijn die onze beide lijven huiver strelend snijdt voeden we ons met de illusi...

Ontdoe je van de scherven dit is een nieuw begin ontdoe je van de kerven negeren heeft soms zin Vergeet de slechte zaken doe of ze zijn vergeeld vergeet je druk te maken als 't spel is uitgespeeld Begin de lei onschuldig geschoond van alle kwaad beg...