Alle inzendingen

Een schrijver moet de weduwnaar zijn van zijn eigen verbeelding.

haar diepe liefde ontaardt in een verslaving voor die foute man één ding kan haar nog redden breken, maar dan rigoureus

Veel Groningers, zo las ik, zijn te dik. Dat komt misschien wel door de aardgasbaten Waar zij natuurlijk te royaal van aten En zo werd het hier toch nog dikke mik. Terwijl na sluiting van de laatste mijn De Limburgers juist uitgemergeld zijn.

Avondbloeireuk van late vogelkers en vroege ligusterhagen, de geur van de liefste die tussen de lakens schuift en je erectie verwacht. Reuk van gemaaid gras vijf uur in de morgen geur van hooi en kruid opstandig zerp van sperma als je de liefste hebt bevrucht en je glijdt uit haar i...

Een beul met een schuimkraag op de lippen Zijn jeukende hand is de zweep ontwend Wringt in zijn broekzak De voering door ringen gescheurd Een duifgrijze mist zwelt Omzwachteld me in wijde slierten Schuift over prikkeldraad Ik blijf, sidderend, wenend In de aardkorst geschroefd De beul...

En peinzend zie 'k uw zee-blauwe ogen pralen Waarin de zachtheid kwijnt, de liefde droomt En ik weet niet wat mij door mijne aderen stroomt: Ik zie naar u en kan niet ademhalen. Een gouden waterval van zonnestralen Heeft nooit een schoner aangezicht bezoomd... 't Is of me een engel heeft ver...

Een lastige dame in Mühren Kon ’t kuuroord geen dag meer verduren Ze werd echt strontziek Van heilgymnastiek Maar volgens haar arts had ze kuren

oude voeten in koude aarde mijn vader zakt in wintergrond verdriet dat niet bedaarde zon, toen je op de heide stond

wij keken wij lachten wij dronken wij huilden (als onze glazen) wij liepen wij zweefden wij praatten wij zwegen (als de dood voor onzinnen) wij fietsten wij vielen wij aten wij zaten en daar zat ik dan.

te rekenen naar de hoeveelheid eikels die deze herfst voortbrengt wordt het een ouderwetse winter met strenge vorst en sneeuwpret gerekend naar het aantal eikels dat in de categorie –mensen- steeds vaker zijn opwachting maakt zou het winters zijn het hele jaar

spinnenwebdraden worden omlijnd door glanzend vocht: herfstbekroning

als een open boek laat ik mij door jou lezen dicht ik mijn woorden één voor één in een ogenblik verdwaal je in mijn wezen kijken jouw ogen door mij heen

Dood eng woord nooit gehoord in de stilte van de dood Ik heb je lief al lachen de vlinders m'n lente weg Ik heb je lief omwille van zijn en doen Denken dat gedachten pijn verlichten is misschien absurd Toch doof ik je ogen niet noch je gezicht De rimpels en pijndrempels m...

Geloofsopvattingen komen voort uit het denken van mensen over hun oorsprong en bestemming en over de zin van hun bestaan. Achter de zintuiglijk waarneembare schepping werd een niet zintuiglijk waarneembare schepper geprojecteerd. Meningsverschillen ontstonden bij de invulling van het begrip Schepp...

Ik denk aan je even verloren in zoeken naar waarom van steen en oude ogen Die zochten de plaats waar ze woonden in een stukje wereld dat je zag wegkwijnen wegglippen in zand Ik bid voor je in alle rust stilte en eenzaamheid wachtende op rimpels en antwoorden op vragen die ik no...

ik voel mij als een trots schip dat zeeën der liefde verovert waar prachtig helder water tot blinkend kristal wordt omgetoverd in mijn gevulde gouden ruim heb ik miljoenen exemplaren geluk dat ik wil delen met een ieder als troon op een machtig voetstuk maar plots hangen daar donkere w...

ik schilder me naast The Big Apple een winterzonnetje slentert mee aan de oude arm van New York stadslawaai slaat niet meer over op het immense kleurendoek de mooiste meisjes zijn opgeslagen ze haasten zich aan hem voorbij ik decoreer me achter de grote Appel het laatste licht bijt even do...

Ik sleepte mij door 't stadsgewoel, zag doodszweet op de gevels staan. Alles zweemde naar ontmanteling of balanceerde op een grens van levensmoed en levensmoe. Ik wist niet hoe zo'n vuurproef te doorstaan en waarom ik was uitverkoren om dit schrikbeeld af te pellen: uit ieder mens ont...

Harde windstoten – nederig buigen bomen vol overgave.

dit groeiend groen vijvertje heeft armen die de zon omhelzen ogen die verblindend schijnen en de rondingen van een gulle moederborst het is gevuld met fris, blij, kindergelach met de vrijheid van ongedwongen samenzijn

het water onthaalt in warme bronnen stroomt hun onrust uit diepe porien doorheen de klamme huid van verlaten verlangens onder de koelte van een avondzon badend in eigen vruchtwater waarvan de zuurte schrijnt op hun jukbeen zijn ze gevallen vruchten van hun zucht naar stil nabijzijn omdat...

fier en krachtig met tomeloze energie de voren ploegen

het stormt maar binnenin is het windstil wolken stuiven stervend door de lucht gejaagd en zonder wil het is de rust die aan me vreet terwijl ik buiten chaos weet niets kan me meer beroeren ik kan alleen het leven voeren tot de dood mijn honger krijgt en mij dan prijst in alles ...

U, oude, machtige Freyja van het Noorden U, stille en vreugdevolle schoonheid Ik groet U, Freyja, schoonste der aarde, Uw Maan, Zon en Sterren, Freyja van de groene Aarde. U roept herinneringen op vanuit de oudheid Uw geëerde naam gaat rond op aarde Ik weet wie U bent en blijft Ja...

Koolmeesjes spelen op boomtakken voor mijn raam Herfst heeft zijn charme.

Men kan domheid door zorgvuldige opvoeding tot vooroordelen ontwikkelen.

Tijdloos dwalen we in warmte oprecht in leugens versplintert het geheel tot deeltjes. Verdraagzaam praten wij over al wat ons niet zint en daarmee winnen wij aan liefde. Absurd zijn gedachten van tolerante mensen om ons heen waar wij samensmelten.

met grote stappen voortbewegend word ik indringend aangestaard door karakterpanden met hun ramen ruiten deuren als kritische ogen de huizen en andere accommodaties volgen mij stilzwijgend tot het einde van de straat geven uiterst voelbaar commentaar over de manier van voortgaan de kerk b...

“Marokkaanse jeugd pest echtpaar weg” vermeldt de kop hier in mijn ochtendblad. Hun pesterij heeft dus succes gehad. De rechtstaat kreeg geen vat op dit beleg. Er is een middel tegen dat gepest: Je geeft die lui heel simpel huisarrest.

de tijd is afstand tussen oud en nieuw oude kindren verwijderen grijze haren en zoeken vandaag geen verse rimpel ze willen herinneringen evenaren maar jonge knuffels bewegen te ver de oude dag verdwijnt achter de evenaar nu denken ze nog aan een avondster heden leeft de vergeten beeldenaar ...