Alle inzendingen

Zo sprookjesachtig mooi zoals hij is Zo echt zoals ik hem nu mis Ik heb er spijt van dat ik het niet eerder zag Ik die dacht niks voor hem te voelen Maar nu begrijp ik dat ik hem meer dan mag ik weet niet waarom maar ik durfde het niet misschien was ik bang om me aan iemand te binden ...

Een windvlaag veegt de blaadjes door de straat, geeft zon een baan door vrij gevallen takken; ontbloot de nerven in de stam die staat vanouds tussen de wandelende hakken. Ik slenter dromend, kramen schreeuwen luid, het zachte licht doet onderhuids verwarmen; ik laat me - met een visje onderu...

Veel mensen zijn er om hem heen, toch is de oude man alleen, hij morst de as van zijn sigaar en denkt alleen nog maar aan haar de vrouw, die hij elke seconde mist, waarom heeft God zich zo vergist? Waarom nam hij haar in plaats van hem? Heel diep van binnen hoort hij haar stem, ze pakt zijn ...

Het lot van d'r schat vond ze hard. Toen ze vroeg: 'Hoe ervaar je je smart?' zei het deel van d'r schat, waar z'n hoofd nog aan zat: 'Och, gevierendeeld slechts voor een kwart.'

Als druppel in die grote zee, glijdend, varend, met de stroming mee Geen kans om zelf te stoppen, te kiezen bovendien De andere kant op gaan, heeft geen zin. De stroming is te sterk, je wordt meegevoerd, voor je het weet zit je er weer in...

is de lof der zotheid losgebroken in ons vette nederland en men naakt doch met een hoedje paradeert als malle loetje om goedkeuring van de keizer en het volk nog niet wijzer de democratie verteert hoor ik reeds het zacht gespin als de kat zijn nagels scherpt aan het behang van het...

Klein en wit, Een lief gedicht. Zo zacht en zoet, Een lieve snoet. Zo blij en vrij, Een beestje dat vrede zoekt. Verzameld en bedreigd, Een wit beestje dat wordt bevrijd.

Zullen we ons nu overgeven aan het spel dat liefde heet durf je het met mij te beleven zodat je alles om je heen vergeet Door liefde zijn we gevangen genietend van deze roze waas waarin we naar elkaar verlangen zijn ware gevoelens ons de baas We laten ons heerlijk meesleuren op passion...

Met verbazing heb ik maandagavond naar het programma van de KRO zitten kijken over de top-100 van de grootste Nederlanders. Wat een klinkklare onzin! Zelfs al zou men één categorie willen vergelijken, dan geldt dat men kwaliteiten nauwelijks redelijk kan kwantificeren. Natuurlijk kan men een...

We waren gelukkig in die tijden nog nooit hadden we oorlog gekend we waren kinderen zonder lijden zelf waren we koning, keizer of regent De sloten waren onze zeeën we verloren geen enkele slag pepermunt braken we in tweeën veroverden de wereld met een lach Nu de helmen door de halmen g...

Er wervelen jankende stemmen rond. We smelten onder zwetend linnen. Je dringt zonder kloppen, zonder kuchen, maar toch beleefd, mijn schedel binnen. Een stolp viel aan scherven. Een glassplinter kleeft aan jouw haar. Zwaailicht wierp een akelig blauw naar binnen. Dus dook ik snel in jouw iris,...

In mijn herinnering zie ik je voor me, Nooit klagen als ik iets vroeg, Het was altijd geven en nooit Nemen, Zo besta je In mijn herinnering Donkere ogen omhuld door witte gelaat, Keken mij aan Ik voelde een drang geborgen, van die ene blik Verlangend naar de warme plek De moeders...

Ze was één en al levenslust. Jong, en ja, ook dat tikkeltje losbandig. Maar, zijn we dat allen niet geweest in een ver verleden. Haar glimlach was zo ontwapenend, dat elke fout haar onmiddellijk werd vergeven. Die onschuldige blik wist iedereen in te palmen, elkeen te bekoren. Het was dan ook ni...

Wij, dorre en dode blaren, Wij komen stil gevloon* En vlechten door uw haren Een goud- en bronzen kroon. Daar, waar wij ritselend vielen, En strooiden herfst-gewaad, Daar sterft iets in uw zielen... Gij, die er over gaat. Wij leggen in uw ogen Traan van weemoedigheid; 'De zomer was ee...

in haar ogen sluipt verlangen diep verscholen droogt een traan elke dag wil zij leven beloven niet op te geven het gevecht met zichzelf huilt zij elke nacht ontwaken, is morgen hernieuwen in hoop door die blik in de spiegel waar schaduw vergaat verlangen weerkaatst in de vorm van een...

Zachte tonen klinken, walsen teder dansend naar het licht handen raken vol van liefde juiste snaren verbinden leven voor het leven stil slaan andere handen kruisjes op het drumstel van de tijd terwijl de roffel doorklinkt in de aderen van bestaan speel jij jouw opus magnum...

Zeker, een rekenmachine is een wonder, maar nog altijd iets kleiner dan een mug.

Een egel die, gestart te Smilde, naar Hindelopen lopen wilde, zeeg halverwege in elkaar met een aanmerkelijke blaar. Ach had ik, hoorde men hem snikken, maar iets om die mee door te prikken.

Het gros der mannen, naar veel vrouwen menen, denkt slechts aan één ding, toe, u weet wel wat. Toch denk ik, denkend aan mijn eigen schat, niet enkel en alleen maar aan dat éne. Maar zie ik soms zo’n fotootje van Katja dan denk ik automatisch wel aan dát, ja.

niet de plaats waar ik jou baarde het meest door mij bemind mijn kind meer de grond waarop jij aardde waar mijn liefste cel de ware vond

Ze legt haar ontplooide stem voor haar voeten, breekt de spiegel in het hart en zwijgt. Golven wuiven ijskoud diepte onder het gladde oppervlak waar stilte vergetelheid verdrinkt. Zo gaat ze mee in een eindeloze beweging over en weer naar een vage einder en terug.

In de luwte van de bomen met je rug leunend tegen een hek en je ogen gesloten dwaalt milde herfstzon over je gezicht. Zo moeiteloos als dit licht te kunnen bewegen. Overal te zijn. Langs en vallend over het water. In het Eemskanaal, de Curare en de Amigo op gepaste afstand van elkaar ...

Ik ben zinloos verliefd…………. En het doet me zoveel pijn Maar vanaf die eerste ontmoeting Was alles zo onbeschrijfelijk fijn……… Zweef nu al tijden in de wolken Maar ben door jouw onweer omgeven Vol verdriet en eenzaamheid gevuld Nu jij je hart aan een ander hebt gegeven..... ...

het luie laminaat klaagt niet onder nachtelijk voetenwerk het is koud hout dat stof laat zweven tot bewust de slaap gevloerd blijkt en wijkt voor fantasie dat waken voert van wee en och naar ijzersterk het klikken trekt geen laken over een klasse kluwen brein dus klikklak ik tongvriendeli...

Oorlog betekent dat iemand met een te groot ego op een te hoge post zit.

O jeugd! O tijd van smarten! Van vreugd en wilde harten!

Je hoeft je niet te schamen voor de warboel in je hoofd je mag het aan me vertellen zodat de pijn iets wordt verdoofd Je hoeft je niet te schamen voor wat je hebt meegemaakt gevoelens waar je mee worstelt en alles wat je zo diep heeft geraakt Je hoeft je niet te schamen als je praat ove...

Niet de vele knopen tellen de afstand noch de mijlen over zee onzichtbare draden worden verweven en hechten aan het tikken van vervlogen tijd daar waar het landen vaste grond geeft in geloof zal het hartenbloed weer stromen, twee handen leggen leven in een omarming van liefde

Ze was niet jaloers er klonk geen geschreeuw nimmer werd zij door slavinnen vervangen en nooit heeft om haar een man zich verhangen - Romeinse kopie naar Grieks origineel ze stamt uit 't midden van de vijfde eeuw doch niet zou haar hart naar liefde verlangen zoals zij daar staat in m...

ik zie je op de vlakte een stipje in het wijde land je blauwt in wilde bloemen zoekt stenen naar je hand in het ronde van verweren strijk je langs de eeuwen heen voelt het hoekige proberen om de tijd nog even te trotseren maar water en de wind geven het kind der schepping niet de kans ...