80509 resultaten.
De morgen eindigt grauw
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 vrolijk opgestaan,
onwetend van de dag
mensen ontmoetend in hun waan
die ik dacht te kennen
iemand met een dwingende blik.
de dag ging verder.
dezelfde mensen blijven mij volgen,
in mijn geest had ik nog willen slapen
verder dromen en niet neergesabeld
met pijn mij achter latend.
verd...
"In de Liefde is het altijd lente."
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De bomen dorren in het laat seizoen,
en wachten roerloos op de nabije winter.
Wat is dat alles stil, doodstil.....
Ik vindt er mijn eigen leven in dat heen
gaat spoeden.
Ach,ik had zo graag heel heel veel willen doen,
wat verzen en wat liefde,want wie wint er
ter wereld door klagen of doo...
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Zwerven
Ik zoek een onderkomen
Waar warmte en liefde is
Zodat ik weer kan leven
En ik jou niet meer zo mis
Een plek waar ik veilig ben
Met vriendschap om me heen
Voor eens en altijd geborgen
Eindelijk niet meer zo alleen
Voorlopig blijf ik zwerven
En jij kunt mij niet meer vinden
Jo...
Vroeger
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Samen reden we
over het strand
zagen we mensen lopen
hand in hand
overal hartjes
getekend in het zand
Overal was liefde
nergens was pijn
maar nu jij hier zo ligt
je niet beweegt
zie ik geen hartjes meer
nergens mensen
hand in hand
maar jij in dit bed
en niet op het strand
Gasthof
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 't Is hier tussen hier en daar,
waar de meeste mensen niet stoppen
en doorrijden zonder gedachten;
waar sommigen overnachten,
maar niemand echt verbliijft.
Verwacht geen bruisend vermaak.
Wees tevreden met een drankje,
dat de druk van de reis doet vergeten
Om daarna een hapje te eten,
di...
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Gevangen
Miljoenen vlinders in mijn hart gevangen
Omgeven door de warmte van stromend bloed
Ik probeer ze voorgoed uit mijn lijf te verbannen
Maar ze blijven fladderen vol met liefde gevoed
Ik tracht ze met zachte hand weg te duwen
En hun prachtige diepe kleuren te negeren
Maar ze voelen ...
hoor je me
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 hoor je me ik zeg sorry
ja, die wind en regen
gaven behaaglijkheid
mijn mantel nam je
galant als heer
en meester
ik was verkocht
je pakte me in
met het licht uit
zonder hand op de knop
daagde een stukje hemel
hel verlicht
het is nu aan
orde van de dag
vraag van: m...
onstuimig weer
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De ochtend vouwde zich open
as kringelde koffie geurde
mijn ogen neergeslagen
haartjes sloegen blad na blad
het N.R.C open
maar ik las niet
ja, mijmerde wel
ik wilde rennen in je armen
jou als plaid op mijn prauw
uitvaren zonder vuurtoren
eenvoudig dat
dagelijks onstuimig vri...
Autobahn
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Met een vaart van minstens honderdtien
passeert het land in een ommezien.
Heuvels, bossen, een oude abdij,
voor je ze ziet ben je er al voorbij.
Autobahnkreuz, nog tweeduizend meter.
Afslag naar Stuttgart. Of is Karlsruhe beter?
Dan staat alles stil: sechs Kilometer Stau!
Bovenop de berg li...
Een verdwaalde Afrikaan….tanka
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een Afrikaantje
staat bibberend van de kou
zonder een jasje
mijn tuin mooi op te fleuren
in zijn oranje truitje
DWALENDE GEEST.
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Je geest gaat dwalen als je ouder wordt
en denkt dan veel in het verleden
je geest is ook niet meer zo scherp
en weet zo weinig van het heden.
Het vroeger krijgt opeens weer kleur
je doolt dan weer door wat geweest is
en waant jezelf weer in die tijd
en ziet het ook niet als gemis.
De ti...
Waarom?
verhaal
3.6 met 35 stemmen
3.035 Het was woensdagavond. Mijn jongste zusje (15) was bij mij op visite. Het was gezellig. Ze woonde op een begeleid-kamer-project en moest om 21.30 thuis zijn. Mijn man bracht haar even thuis. Toen ze weg ging gaf ze me een kus en zei: "doei lieffie, tot vrijdag."
00.15u De bel gaat? De bel? Zo...
Open die deur
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Waarom blijf je alsmaar malen
over wat er in het verleden is gebeurd
waarom blijven jouw gedachten dwalen
over hoe jouw leven werd verscheurd
Waarom blijf je steeds weer hangen
in die vreselijke periode van toen
kun je dit alles niet gaan vervangen
en de deur naar het heden opendoen
Wa...
geloof in liefde
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 ik geloof in liefde
baarde en voedde leven
leef in lust en vriendschap
waar twee net zo goedkoop
als een leefden toen en nu
bij ieder moment van
soms verwonderd stil staan bij
laven uit die bron
onbaatzuchtig en helder
als water zonder rimpels
dag in dag uit
soms even zitten en vrage...
Landrust
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De toren slaat het middaguur,
het vee loeit klagend mee,
libellen dansen op de maat,
het koren wuift ze na,
de boer op 't veld
scherpt vakbekwaam de zeis,
't is warm,
met de zakdoek, rood,
wist hij het zweet
dat parelend
op zijn voorhoofd zweeft,
dan rust hij even op de steel,
staart t...
Stroming van tijd .....
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik schrijf namen
in de zandkorrels
aan mijn voeten
eerder schreef ons bos
het verleden met
een grote dikke tak
die paar woorden,
verregend voor
de zon verscheen
Ik zit met beide
armen rond mijn
kniëen geslagen
en wacht rustig
op wat komen
gaat, golf na golf
verdwijn je in zout
...
Gesneden Koek
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Denk niet dus besta niet,
ga als wandelende tak op
in een boom
En camoufleer je wijsheid als een boom
die geen boom is, maar de gedachte
aan een boom, vertakt
In de hersenschors, als de gedachte aan
een kameleom die de kleur en vorm
van een bek in de bek van zijn prooi aanneemt
Leg wo...
Van goed hout…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De plankenvloer kraakt het verleden
gesmoord door stof verstopte kieren
onder kaal getreden pluche kleden
spijkers buigen; de koppen geroest
niet willens hun houtgreep te vieren
nagels woest geslagen in de knoest
ruw wreken de splinters zich tegen
de vuile zolen die hen open gekrast
acht...
Als de ziele luistert
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Als de ziele luistert
spreekt het al een taal dat leeft,
't lijzigste* gefluister
ook een taal en teken heeft:
blaren van de bomen
kouten* met malkaar gezwind,
baren in de stromen
klappen* luide en welgezind,
wind en wee* en wolken
wegelen* van Gods heilige voet,
talen* en vertolken
't ...
herfst zal ons voorjaar zijn
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 ik proef lente
in je herfstkleur
voel de warmte
nog in zomers leven
zie de zon
en ruik je geur
je opent voor me
in een voorjaarskleur
ik zocht je bron
om me te laven
jarenlang verborg je
je talent en vele gaven
er komt geen winter meer
de kou zal je niet deren
sneeuw en ijs zij...
Leren eten
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De schoolkantines bieden weinig goeds
Want hoe houd je je clientèle binnen?
Dit snackcontest is enkel maar te winnen
Met een onbeperkte hoorn des overvloeds
Zorgwekkend, maar de ernst is nog te sussen
Want Vlaamse Liga zit er nog niet tussen
wisgedicht
2.4 met 8 stemmen
0 Ik maak me geen ilusies, ik ben iemand zonder illusies, al wat ik zei is dat ik wacht op mijn proces. En we weten allebei niet hoe mijn leven er uit zal zien.
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Rust
Klein bloemetje kwetsbaar en teer
Je staat daar zo eenzaam in het bos
Korenblauw met roze gekleurd
Jij maakt zoveel emoties in me los
Rode krullen dansend in de storm
Slanke handen teder en zo fijn
Een trui onhandig omgeslagen
Trieste ogen vervuld met pijn
De rust van de natuur ...
wisgedicht
4.1 met 12 stemmen
0 Ik heb een groot deel van mijn geld besteed aan gokken, drinken en mooie vrouwen.
De rest heb ik over de balk gegooid.
Verliefd
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Op blote voeten, dunne enkels
stond je daar genageld in het zand
heb ik je beslopen
achter het geluid van water
in de voorjaarsnacht
zag ik het lonken van je ogen
wilde ik je beminnen
in het onberekenbare van je blik
een oogwenk
het was te laat om het tij te keren
Sluipend Gebrek
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het klimmen van de jaren
Zorgt voor netelige kwalen
Barokke kwabben, groezelige haren
Een veldmuis kan in het lillend vet verdwalen
Bijsluiters van Viagra en Valium
Verwar je met een boodschappenlijst
Het is jouw geheugen dat vergrijst
En je bladert snotterend door je herbarium
In een vlaa...
TOT HET GRAF VAN JUFFROUW MARGARETA TROMP
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Hier ligt de droge romp
Van d’oudste lieve Tromp,
Die alle man beschreide,
Behalve zij, die scheidde.
’t Lijf was te nauwe kas
Voor zulke ziel als ’t was.
Wie z’ aanneemt te beschrijven
Zal in de arbeid blijven,
Het zij de kloekste pen
Die m’ in de lande kenn’.
Best zal men met...
Gestorven door mensen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik zie een meisje lopen,
bedroefd, bang en eenzaam.
Je ziet haar niet huilen,
maar toch is ze triest.
Ze heeft geen vriend of familie
die haar steunt of helpt.
Hoe moet ze nu verder?
Ze is ziek en alleen...
Ziet niemand haar lopen?
Ze lijkt wel onzichtbaar,
en ongewenst.
Ze is zo alleen...
op kamers wonen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 het toont toch iets moois
dat tja en daar
verlegen van zijn
zou het lukken zonder
doodziek van heimwee
dat eigen hoekje
en wat nu
te doen als
nieuw behang een kleurtje
handen rustig laten wapperen
een ijskonijn zijn
van pluche en flanel
natuurlijk, tochtband mee
dubbelz...
conflict
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Twee partijen kibbelen in een enorme zandbak
Ze willen allebei hetzelfde plekje inpikken
van die enorme en verder lege zandbak
‘Ik was hier eerst!’ ‘Dat is niet waar! Ikke!’
De een strooit zand in de ander zijn ogen
De ander duwt het kasteel van de een om
De een heeft gejokt, de a...