Alle inzendingen

De symbolen van de wind Leren mij te blijven staan Dwarrelend beweegt een blad Door een toeval heen gegaan Ik verzoek het stil papier Spiegel voor mijn zucht te zijn Minder vluchtig en gewoon Sterren in een raamkozijn Bomen buigen soms ontwricht Blijven staan, onaangedaan Wuiven niet m...

Ik vind het slecht, het is niet goed De kranten schrijven het verkeerd Woestijnen stromen van het bloed Onschuldig leven wordt onteerd Een eindeloze felle strijd Geniepig soms, om het gelijk Gedachten worden opgeleid De wil is sterk en invloedrijk Het is een vesting, dik ommuurd Beperke...

Buiten waait een wind een blinde toeval Doet mij vluchten naar mijn broeikas Ver van mode ver van elke speelbal Denk ik en ik koester nieuwe aanwas Oude weetjes krijgen een nieuw jaartal Als ik ze bekijk door het vergrootglas Geen professor en geen vrije weetal Weten waar de tijd altijd op ...

Als ik naar je kijk Zie ik mezelf Ik kijk in een spiegel Mijn gevoelens Mijn warmte Jij bent het Individu Maar eigenlijk niet Want jij bent mij En ik ben jou En dat maakt ons bijzonder Apart Maar ook samen

Toen ik op ‘t kerkhof was, zat daar een oude man. Op het bankje in de zon, ‘n traan blonk op zijn wang. Ik vroeg, waar hij aan dacht. Hij bleek al 94 jaar. Hij had zojuist een bezoek gebracht, aan het graf van zijn lieve Saar. “Jongeman geniet ervan, Het leven is zo voorbij. Je ...

O, rozen, droef en schoon, ik heb u uitgekozen Voor àl mijn koude doden, rode en witte rozen. Rozen om 't dode haar, rozen op armen en borsten Vallen met zacht gebaar, of zij niet vallen dorsten. Rozen voor ieder, die met lachen, of kussen, of groeten, of schone melodie Mijn leven w...

Verwondert blik je in het rond, da's even een heel ander zicht, dan de plek waar je 9 maanden lang jezelf in bevond. De vreemdste dingen zie je voorbij komen, van die vreemde ronde dingen, die geluid maken, dat hóórde je wel, zij het gedempt, maar nu, proberen ze je ook nog aan te raken!...

ik ben wie ik schijn te zijn, een veinzer, een dichter dus van wanen en lyriek toch lees je uit mijn liefdesverzen voor

stil, zachtjes niet bewegen hier was het dat wij zwegen dit plekje paradijs begin … of einde van de reis

Hoe zou het komen denk je dat ik jou nooit eerder zag je bent me nu pas echt opgevallen misschien door je irritante lach. Je ogen kijken dwars door me heen ik voel ze prikken op mijn huid dat je me nooit opgevallen bent met je veel te hoge stemgeluid. Er is niks aan jou dat klopt niks d...

zij houdt van alle lieve dingen om haar heen de glazen vaas waar rozen mooi op uitkomen het aquarium om stil bij weg te dromen de porseleinen danseres de hond van zeepsteen het schilderij met treurend zigeunerkind dat haar zo doet denken aan haar zoontje Bas toen hij nog maar een kleine jong...

Mijn nacht is breekbaar als een kolibrievlinder vreemde stappen naast mijn bed laarzen groot als wolkenkrabbers 't bliksemt en knalt en ik sta weer op straat - klein - alleen Ik ren naar het slagveld om een gedicht te schrijven graaf geen kuil voor gevallen woorden ik laat de bo...

Gevangen web van woorden op het ritme van jouw stem weven draden een spinsel tranen ogen naar het licht de dolgedraaide klinkers gooien letters op het vuur zelfs vechten in het duister neemt mijn nacht van werklijkheid schud mij en maak mij lichter neem onbevreesd mijn adem wis gedacht...

Ik draai me om, geef een vlugge kus op je wang - dag jij - Je glimlach blijft maar brengt een stilte in je ogen. Ik ontvlucht je gewilde handen, vermijd zo het naderend afscheid. Even dat moment van onzeker zijn, van pijnlijke, zoete geuren, van neerduiken in een vreemd, warm...

Mijn huid is verschroeid en verschrompeld; Mijn hart klopt steeds langzamer; Mijn DNA is voorgoed gemuteerd; Ik ontdekte in de scheikunde een nieuw element; Mijn hart doopte het 'Liefdenium' Elke dag gaf ik mezelf bloot aan de radioactieve stof, niet wetend dat het mij van binnen opvra...

Een grote doos drijft door de Lange Haven van Korenbeurs naar herenhuis en zinkt, zinkt al maar dieper met vuilnis van het veilinghuis, van restaurant en kledingzaak. Blokkeert onder een brug tenslotte de toegang naar een weids verschiet met afval van de bloemenzaak, verweerd metaal en v...

Mijn zoon, jou maak ik advocaat Professor, arts en diplomaat Ik maak je mediamagnaat En lid van de ministerraad Zo sprak een kannibaal in Tsjaad Behalve als het oorlog wordt Dan maak ik je soldaat. -------------------------------------------------- Uit: 'Dat lijkt warempel sandelhout',...

een vinger die wijst niets meer te maren ik volg je gebaren maar houd me gedeisd je daagt uit, in je stem een verlokkend geluid ik lees in je ogen de wereld van toen proef aan je zoen de wisselende smaken waarmee jij in mij emoties kunt raken je lach lijnt spontaan mimiek toont de ...

Ergens moeten toch zijn de lichte waatren van haar ogen Mijn handen zijn zo hete en droge en het lichte water van haar stem mijn keel is een dorre klem. Het kan toch zo altijd niet duren met de brandende uren mijn stem is schor, mijn ogen dor.

Verveling, op de juiste ogenblikken gevoeld, is een teken van intelligentie.

Zit je je thuis vaak stierlijk te vervelen, dan leer je lang je adem in te houden - dat valt niet mee want soms ben je verkouden - en ga je onderwaterhockey spelen. Je wordt dan ooit geëerd door ‘t legioen als onderwaterhockeykampioen.

Bij elkaar, na dertig jaar, reünie van de zesde klas. Even 't onbezorgde kind, even zoals ’t vroeger was. Ik zie volwassen mensen, haar geverfd, soms al grijs. Hier en daar een rimpel, tijd heeft zijn hoge prijs. In elk herkenbaar gezicht, zie ik trekken van een kind. Of da...

ze maken aldoor steeltjes met dertien blaadjes aan deze boom -

Vervormd gegoten in de mal der deugdzaamheid. Omgeven door verbrandde lucht van leven op de rem. Kluisters van fatsoen verlammen het reiken naar, de trommel vol geneugten en de strijdlustige vlam sterft als de drang naar vrijheid wordt gesmoord.

Laatst zei men een kok in Hoboken Dat al zijn salades vies roken Hij antwoordde eerst Nog heel erg beheerst Maar loopt nu van woede te koken

Gister zo bedreigend Morgen zo beangstigend Vandaag zo onzeker Om morgen niet meer bang te zijn Moet ik de strijd aan met gisteren Vandaag nog, zeker vandaag

lui en vadsig hangt hij achterover sigarenas bevlekt zijn grijze vest pils heeft net zijn ergste dorst gelest zucht vermoeid we doen het nog eens over voor hem staat een frêle zangeres zwetend in haar mintgroene pullover desondanks het resultaat is pover geen talent maar ze doet haar best ...

veertig en nog niets gedaan van belang om mee te pronken alle dromen zijn bezonken vrouw en kind en vaste baan afgemeerd aan lager wal met de wind uit alle zeilen drooggelegd en in geen mijlen een uitweg uit dit traag verval starend naar de horizon denk je dan aan grote dingen in een k...

De appel valt. Wie onwetend is Verlaat de voorraadschuur met bebloede handen. Anderen keren op hun stappen terug En vervloeken de vlag van het vaderland Zij krijgen de splinters van de wanhoop over zich heen Knielen voor de willekeur van de meester Zij zijn verdoemd, Al zij die onwetend zijn....

Moegestreden bewandel je een route een kaart brengt je niet altijd daar waar je voor je gevoel zou willen zijn weet u soms de plek waar ik wil zijn? Telkens weer kom je bij mij terecht maar blijkbaar kan ik je niet die voldoening geven waardoor mijn beste advies nu luidt vraag ook een ander...