Alle inzendingen

Tussen Enkhuizen en Almere reed een dame helemaal fout, kon d'r auto niet meer keren, helemaal tegen d'r zin, recht tegen de verkeerde richting in. Razendsnel bel ik de alarmlijn, spookrijder gesignaleerd, op de weg naar Almere, geef ik door heel gewoon en da's nou het nút van de mobie...

WOORDEN SPORADISCH UITGESTROOID plots gaf zij een kreet, en allen getuigden UIT MIJN HAND, LEEGLOPENDE LEKKE DOOS, wij dit later, in het nieuwe korenveld; ONDERHUIDS ZICH SPIEGELEND AAN DE WEKE nooit meer hielden wij van geluid dat stapt MAKKE WAND, IN DIERENVELLEN GEWIKKELD, over je heen, al...

zie de rode woestijnroos op het terras bij 'Moeke Vaatstra'. een zeer authentieke ingelijste poster met de foto afdruk van koningin Wilelmina. het is die nostalgische café sfeer waar misschien geen dorpeling het tracht te vermijden.

De jongen stapte van zijn fiets. Hij was bij het zwembad aangekomen en hees zijn gymtas van de bagagedrager. Nou eerst even dat gedoe met dat t-shirt regelen. 'Mevrouw... ik... heb niet zo erg veel zin om met meidenkleren te gaan zwemmen dus ik heb een T-shirt bij me, kan dat?' Ogenschijnlijk ...

hoe weinig ingewikkeld is de essentie van leven ik zou voor jou, mijn lief het mijne willen geven

Ik ben als de regen in een woestijn, Als vrieskou in de zomer. Ik ben een bloem op antartica, Op de mooie witte sneeuw. Ik ben op een plaats waar ik niet hoor te zijn, Verdwaald in het oneindige. Gevangen in een web van leugens, Ik ben een buitenbeentje!

Een verliefde zatlap uit Amsterdam Die zachtjes aan z'n grenzen kwam Sprak door de drank bevangen Ik laat hem node hangen Voor rechtop ben ik veel te lam

De spijkerbroek die ik zoëven zag zo goddelijk glad rond je billen lag heeft mij toch wel bewogen Verlangend ontvlood mijn mijmerende mond 't wijfelend woord dat geen mens verstond als dat toch eens zou mogen Ik eerde schoonheid nooit gezien hopeloze honger, naar wat misschien ook smeu...

Als ik mijn ogen sluit is alles anders en zo mooi ik zie mijn jeugd voorbij komen waarin ik speelde in het hooi. Als ik mijn ogen sluit blijf ik in gedachten een kind dat nooit van oorlog heeft gehoord en overal rust en vrede vindt. Als ik mijn ogen sluit is het nooit echt duister dan ...

Kabbelende beek, haar verval door zon gestreeld: ultiem klatergoud.

Tedere lichtstraal doorschijnt het broze vaatwerk dat mijn lichaam vormt.

Anders dan anderen, wij noemen ze de armen van geest, maar is niet juist voor hèn Jezus hier op aarde geweest? Anders dan anderen, hun denken gaat ons begrip te boven. Hoe klein van geest zijn wij om niet in hun geluk te geloven? Anders dan anderen beleven de wereld van een heel andere...

zongebleekte lucht vervagende regenboog bewolkte kleuren

Het is gemakkelijker voor principes te vechten dan ernaar te leven.

je toon was verbazend ordinair zelfs vulgair te noemen, zoals die over je lippen kwam en jij daar stond bij de achterdeur kloppen was er niet bij, je zwarte kleed stak af bij je albasten huid het gloeien in je gezicht, de trillende neusvleugels vertelden de rest ik weet ...

laat mij een straatsteen op je pad zijn, een kinderkopje een van de velen zomaar een gewone klinker liggend in het zand rood en poreus nat worden van regen droog de wind voelen en je voeten dragen leg mij maar neer in een bed van zand steen voor steen

heel de wijde wereld met al haar zeven schone wonderen vervaagden… verdwenen plots naar de achtergrond op het moment dat hij aan kwam lopen… niet bewust van de hapering van mijn gedachten wierp hij een terloopse blik deze kant op gro...

Mijn ogen wachten hulpeloos op U, nu al die losse vogels weer een tweespan... hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic enda thu wat unbidan we nu ? Maar ik, ik kleef hier vast aan perkament vol zwart en traan en voel het blanke vel zo vloeibaar op uw borst hier in mijn cel tot alles st...

Welkom op deze wereld, bijzonder kind, zo innig gewenst, 't wachten wordt beloond. Welkom bij je ouders, die nu al zo gelukkig met je zijn. Welkom in de straat waar je opgroeien zal, maar eerst ben je baby en peuter, gaat verzorging vóór alles. Welkom in het gezin dat af en toe voor ...

Vaders navigatie is een feilloos instrument, als je ver op reis gaat en de juiste weg niet kent. Je hoeft nooit te vrezen dat je hopeloos verdwaalt, als je maar goed luistert welke route wordt bepaald. Gaat het net iets anders zoals op de borden staat, moet je soms zelfs keren aan het ...

Ik zou je zo graag willen helpen, maar eigenlijk weet ik niet hoe. Misschien door eens even te zwijgen, want praten, dat maakt je zo moe. Je hebt me nog laatst, toen ik belde, je vragen en zorgen gezegd en zonder het antwoord te weten heb ’k stil weer de hoorn neergelegd. Ik zou je zo gr...

In dat kleine winkeltje twee versleten treetjes dalen en voor een bedroefde ziel eventjes wat liefde halen. ’t Winkeltje staat overvol, er is echt een ruime keuze. Om te vinden wat je zoekt kun je rustig volop neuzen. Kijk, hier is een vak met troost en daarnaast ligt mededogen, onsjes...

Op de plaats van het stroompje hadden zich al sinds mensenheugenis vissers in eenvoudige kleding opgehouden want het grillige esland voorzag velen niet van voedsel. En toen zat ik op een lome meimiddag aan het stroompje, met Frank en de knokige Espe te wachten. De verwachting richtte zich op de bero...

Lucifers tussen de ogen lont tussen de lippen armen gestrekt vooruit vingers gespreid Angst voert aan het leger miskleunen en flaters nacht telt de verliezen op dromen brengen geen soelaas Geen hoop op laatste der rechtvaardigen de onderduik is al besproken in een muizenis geen punt g...

ik zag kleuren vloeien in voortijdig lijnenspel nog branden we geen vingers aan ons vurig overspel de hitte moet nog komen na het gloeien van glazuur in het mozaïek van dromen leggen wij de liefde puur we lijnen warmte uit in harmonie met voelen ik hoor in tonen van je huid de muziek...

Ik leef in een vervlogen tijd Tussen ingemetselde dromen De muren ademen eenzaamheid Moeilijkste blijft nog het thuiskomen Was het ooit een plek van zekerheid Gebouwd voor gedeeld geluk Met toekomst en zorgeloosheid Is het nu vergaan tot slechts ondragelijk Elke kamer ingericht met oude ...

Vrijwel iedere, zo niet elke dag word ik aan mijn verleden herinnerd. Niet omdat ik dat graag wil, integendeel. Slecht vanwege het feit dat de steuntjes niet verdwijnen. Dat zal overigens het geval blijven. Eerlijk gezegd doet mij dit goed, daar dit de bevestiging is dat de waarheid in mijn gehe...

Het eerste vaatje is aan land verschenen De vaderlandse nieuwe is er weer Gevist uit de Noordzee door deze keer Hoofdzakelijk de Noren en de Denen De nieuwe staten der EU staan in de rij Voor het vinden van het eerste kievitsei

waar in scharlaken rood duizend vergane rozen hun kleur de wereld bedekt in velden verloren dromen zal de pijn van ongeschonden doornen menig hart doorpriemen in hun strijd met de dood sluimert de nacht in de tuin der helden kleurt weer een roos scharlaken rood

In de glinstering van je ogen waar tranen leken te zijn ontstaat een glimlach waarvoor wij allen smelten Liefde, ja, het is liefde toch is er angst en pijn dit voelt zo verdomde fijn dit kan toch niet altijd zo zijn? Hemelse vrede diep van binnen voedt de ziel voor hij jou bemint de za...