80534 resultaten.
stemmen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 de stilte valt niet langer te verduren
na ware liefde kwam een wreed Ave
ze nam de blije kinderstemmen mee
maar liet de echo tussen kale muren
de straat lonkt om de leegte te ontvluchten
op zoek naar iets, naar God mag weten wat
zo sjok je uren doelloos door de stad
in plaats van sterren pl...
Middernacht
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Beschermende duisterheid
verhult elke onvolkomenheid.
Verwelkom iedere nacht met
al mijn toverkracht, en heb
alles, iedereen in mijn macht.
Dan na talloze mooie dromen
laat ik de zon weer opkomen.
wisgedicht
2.7 met 27 stemmen
0 Door de aanraking met liefde wordt iedereen een dichter.
REGEN
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De bui is afgedreven;
aan de gezonken horizont
trekt weg het opgestapelde, de rond-
gewelfde wolken; over is gebleven
het blauw, het kille blauw, waaruit gebannen
een elke kreuk, blank en opnieuw gespannen.
En hier nog aan het vensterglas
aan de bedroefde ruiten
beeft in wat nu wee...
Seizoenen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik sprokkel late stukjes
zomer in fragmenten
geel. De lente laat ik heel.
Het schuchter groen - nog nooit
kon ik wat aarzelt breken.
Jouw geur vleugt onvergeten door het gras.
Weet jij de bomen nog? En nog
waarom het was dat ooit
de herfst begon en onze dromen
met de vogels weken?
Nee,...
wisgedicht
2.2 met 33 stemmen
0 Het verdwijnen van het politieke cabaret is een symptoom van een gevaarlijke depolitisering van onze samenleving.
wisgedicht
1.5 met 57 stemmen
0 Als je getrouwd bent moet je dikwijls ruzie maken,
want daardoor kom je iets van elkaar te weten.
Weerzinwolf
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 In kort gehouden zinnen
Samengeraapt tot vier
Hou ik gevoelens binnen
En die zitten me tot hier
Tot hier, en niet verder
Kan ik de weerzin aan
De grens, tussen wolf en mens
Bereikt onder volzinmaan
Canaille-eiland
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een ordedienst van jonge Marokkanen
beschermt Kanaleneiland vol bezieling
tegen geweld en diefstal en vernieling
door tactvol hun kompanen te vermanen.
Zolang ze daar geen beter plan verzinnen
zou ik er maar geen homobar beginnen.
wisgedicht
2.1 met 22 stemmen
0 Wie niets laat verdwijnen in zijn bestaan zal in zijn bestaan verdwijnen waarna de nabestaanden zich zullen afvragen wie hij of zij ook al weer was.
De belevenis van de herinnering
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Uitkijkend over wijdse waterige vlaktes
Is het jouw verschijning
Welke in mij opkomt.
Je lange speelse haar,
Golvend over je schouders
En je draagt weer die jurk
Die mij doet denken aan vroeger,
Toen we nog vormbaar waren
En het proces dat ons tot hier bracht.
Spelend met de honden in het b...
Judas
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik hoor de echo in mijn lach
Als een hoon, mezelf bespotten
Waarin de lust niet klinken mag
Of de waarheid, het bedotten
Ik voel de trilling in je stem
Als een vriend, mijn lippen kussen
Alsof van mij, en niet van hem
Als het goudstuk om te sussen
Brieven aan een dode/Dead man walking
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Dauw op het gras
De ochtendglorie triomfeert
Een dichtvallende brievenbus
Post op de deurmat
Een grauwgrijze envelop
Niet verzegeld
Op de voorzijde een afbeelding:
Het heiligste der heiligen
Pissoir
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 O vader, moeder rozenkrans,
Kom swing in de papaverkrans.
Bloem achter 't oor gestoken,
Den ware daad gewroken.
Met gloed in 't oog als vuur,
Brak aan het heilig uur.
Ring na ring betreden,
Centrifugeren onzer schreden.
Met berg en hel in 't oog,
Geen enkel ziel nog droog.
Bepakt me...
Zomeravond in het dorp...
verhaal
3.0 met 22 stemmen
2.053 Ik zet mij neer op mijn balkon en kijk om me heen. De schemering valt en weldra is het nacht. Om me heen gonst de wereld vol van stille bedrijvigheid.
Eén voor één komen al mijn buren thuis. Het gelach van kinderen verstomt als ze naar binnen lopen. Lichten floepen aan in de huizen, en dan weer...
DE SPOORWEGOVERGANG
verhaal
3.0 met 10 stemmen
1.264 We liepen in de zomeravond naar de spoorwegovergang.
Oostindische kers bloeide in de tuin van het huisje naast het spoor. Ik probeerde mijn gedachten onder woorden te brengen.
‘Wie weet op hoeveel werelden…?’
Mijn broer begreep wat ik bedoelde. We hadden dit gesprek al zo vaak gevoerd, als...
Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen (1919)
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Als koel in 't groen baden mijn brandende oogen,
En, stadsgevang'nen, wijd zwerven door 't ruim,
Komt vlokkend op de wind, als gorig schuim
Uit een riool, het stadslawaai gevlogen;
Twee wolken stuiven aan, ineen gezogen
Door stinkende auto die, rollende fluim,
Op 't stof, dat wegbolt, in...
De Verkrachting
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Dwalende dwazen dwepen
Slome slungels slepen
Hun weggeteerde lichamen
waarvoor zij zich nimmer schamen
...voort...
IJverige slagers slachten
Verdwaalde zielen verkrachten
Bladeren dwarrelen naar beneden
Zoals zijn handen over haar borsten gleden
...moord...
het irritante van he...
wisgedicht
1.3 met 18 stemmen
0 De aandacht, die door de promovendus besteed moet worden aan het vergaren en formuleren van de stellingen bij zijn proefschrift, is niet in overeenstemming met het feit, dat veelal alleen de laatste stelling gelezen en geciteerd wordt.
Olievlek
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Hij was de grote baas van de teevee;
zodoende zag je overal zijn tronie.
Op die manier werd Silvio Berlusconi
met groot gemak Italië's premier.
Nu heeft hij een ministerspost erbij
"En morgen word ik Paus..." zo fluistert hij.
wisgedicht
3.1 met 15 stemmen
0 Meer vijanden dan vrienden gemaakt. Je moet er niet aan denken dat het andersom was.
KMoet onthouden (sms)
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Kmoet onthouden te vrgeten
all1 dan verlost van pyn
want wat heb ik aan t weten
van wat er is n nooit kan zyn
'S NACHTS IN DE DIERENTUIN
verhaal
1.7 met 19 stemmen
2.993 Elke avond, als de bezoekers van de dierentuin en de oppassers naar huis zijn gegaan, maken de apen de dierenhokken open. De meeste sloten openen ze met sleutels, die ze bij de oppassers hebben buitgemaakt en hoog boven in hun hokken hebben verstopt. Voor de rest van de sloten gebruiken ze verbogen ...
wisgedicht
1.0 met 23 stemmen
0 Over de zender Hilversum IV wordt nog steeds teveel geleuterd
Eigen Wijze
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Zoals bij 't veelbelovend ochtendlicht
de merel gestaag het leven kust
voel ik haar schoonheid ontwaken
en stijgt ze sprankelend in me op
Jij speelse overmoedige melodie
waarom niet blijven resoneren
als de dag zachtjes schreiend
haar voortschrijden verscheurt
Wat harmoniërend en zuive...
Mijn woonstee is haar lach
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een grote vogel zag ik in de wolken
zich verwonden en de wonde was de zon
die bloedig rood al dalend ging vertolken
de afschuw die een kind bekruipen kon.
In het donker dwaal ik door de zalen
waar spiegels licht van dode sterren vangen
en hymnen slapend in 't gebinte hangen -
en nergens k...
Schoon schip
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Aan het verzoek om krachtige bestrijding
Van de totale chaos op het spoor
Gaf de minister eindelijk gehoor
En dus verdween de hele bovenleiding.
Waarschijnlijk helpt die ingreep niet zo veel,
Maar dan ontslaat ze al het personeel.
wisgedicht
2.2 met 15 stemmen
0 Nergens is het zo rustig als in het hoofd van de mens die het denken heeft opgegeven.
Geboorte
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Opeens is er een mensje bij,
ik hoor het luid en klagend huilen,
misschien wil het nog even schuilen,
de wereld is zo koud en wijd.
Ik huil en zucht, ik lach en bid,
ik fluister liefdevol zijn namen,
want door een mist van vreugdetranen,
zie ik ons nieuw en rijk bezit.
De wereld is zo wi...
gewone jongen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 de dichter droomt van oeverloze stromen
die traag door een oneindig laagland gaan
hij peinst over de zin van het bestaan
en wat er na de dood zo-al zal komen
hij is een god in ’t diepst van zijn gedachten
z’n ganzenveer bedwingt het perkament
beschrijft de wolkenvelden die frequent
exta...