7588 resultaten.
In dat lang-vergeten jaar van mijn eindexamen....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Het was in dat jaar van ons eindexamen: 1971. Het langwerpige gebouw (stijl: Nieuwe Zakelijkheid) had ons gedurende zes jaar geherbergd en het was onze dagelijkse bestemming geweest.
Onze leraren, zelf als de legendarische romanpersonages uit de romans die aan de orde kwamen, schroomden niet de eveneens legendarische tegenstelling tussen Verlichting…
Zeg maar Kees . . .
verhaal
3.1 met 14 stemmen
1.575 Het was een drukkend warme, zwoele zaterdagmiddag. Freek van de bovenste verdieping, tweehoog in het flatgebouw, zat met zijn vrouw Annie onder een kleine parasol op het al even kleine balkon. Alles was bescheiden van afmeting. Het huis was één van de massaal in 1939 gebouwde huizen in die wijk van Rotterdam. Deze uitbreidingen waren bedoeld als woonruimte…
Een Testimonium Paupertatis of een bewijs van overstelpende liefde?
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
640 die eveneens gezamenlijk gevierd werd, de cadeautjes op een tafeltje waren uitgestald: we mochten kiezen uit een hondje met een bewegend kopje, zakdoekjes met sierlijk haakwerk er omheen, een Hümmel-schilderijtje en nog enkele zeer aandoenlijke snuisterijen: in een wereld vol weelde een "testimonium paupertatis" of een bewijs van overstelpende liefde…
December
beschouwing
3.9 met 8 stemmen
893 Maar dat verdriet trek je niet uit hemzelf. Dat blijft en dat komt ieder jaar weer terug, omdat het ieder jaar weer december wordt.…
De heiligen in de Sint-Catharinakapel te Lemiers
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 De liefde die ze zo intens voor elkaar voelen, is versmolten tot één geheel. Er is geen ander meer, er is een totale verbondenheid, met als lijmstof de liefde. Christus Jezus stijgt op en Kate volgt Hem. Het is Beatrijs, die als eerste haar vleugels uitslaat en achter hen aan vliegt.…
autobiografie
4.5 met 2 stemmen
1.056 Vergeleken met de onvergetelijke gesprekskunst van Emma Petronella was alles wat ik zei bedoeld om te vergeten. Lege woordenpraal voor in een schrift, door niemand gelezen.…
Op de Rijnboot
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.298 Het levenslange verdriet om de zoon vervreemdde hem inderdaad van de anderen en het verstarde zijn blikken en zijn kaken en het had zijn gemoed verhard.
De foto in mijn vitrinekast toont hem met mijn moeder aan zijn zijde op de Rijnboot. Hij was mijn vader.…
Hoed u voor hen die lachen.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
475 Stilletjes zit ik erbij, met overweldigend verdriet achter mijn ogen, in mijn brein en in mijn hart als een pias, als een Fremdkörper.
Zij die uitbundig lachen, zullen u spoedig doen huilen.....…
Toen het afscheid kwam (vervolg)
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
455 Daar wachtte ze nog op mij, dag aan dag, jaar aan jaar; op mij, de dochter, haar kind dat ze zozeer liefhad; in de aanleunwoning die tot mijn laatste ouderlijk huis geworden was. En daar nam ik afscheid, avond aan avond, telkens weer, als nacht, duisternis en eenzaamheid mij aangrijnsden en ik in huiveringwekkende en angstaanjagende twijfel, onzekerheid…
"Ik heb overal blauwe plekken van jou"
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
684 Mijn verdriet komt en gaat; wast af en aan als het getij dat de kust geselt en streelt....
Na de zoveelste ruzie stapelde mijn leed zich op als een ongewenste Toren van Babel; de tranen brandden achter mijn ogen maar vonden een uitweg en ze rolden gestaag over mijn wangen; tranen om het menselijk tekort.…
Ontmoetingen in het Openbaar Vervoer (vervolg)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Het was in lijn zeven dat ik een mevrouw aantrof met een forse cocker-spaniel op schoot met langs de lieve snuit neerhangende flaporen en een cognackleurige vacht en open bek die een roze tong en een gezond, goed verzorgd gebit liet zien. De hond had zich genesteld op de schoot van mevrouw en ze verklaarde aan de chauffeur dat het dier dat toch het…
Op het kerkhof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Op het kerkhof aan de Hoflaan staan donkergroene statige sparren zij aan zij in een lange, plechtige rij, als om de grafstenen te beschermen en te bewaken.....
Het is een mooie julidag en een licht briesje schijnt ons te willen strelen, maar voor mijn zwaar ziekelijke vriendin die naast mij voortstrompelt terwijl haar hand rust op mijn bovenarm, is…
Mijn ambulante minnaar, desolaat op een bankje in het Westerpark
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Ik vervolgde mijn weg, niet van zins de bodemloze put van zijn verdriet te stelpen.....…
In de carrousel van het leed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Vader, je hebt op je kantoor, waar tot je treurnis en diepe vertwijfeling je noodlottige en ongewilde carrière zich voortsleepte, dag aan dag, jaar na jaar en wel gedurende veertig jaar je eindeloze en nutteloze berekeningen moeten maken, terwijl het leed en het ongeluk als het ware uit je poriën stroomde en je aanvloog als een voorhistorisch monster…
Niet alleen door de oorlog.......
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
854 Het onheil en het verdriet hadden haar aangegrijnsd en het zelfgekozen einde was eens aanlokkelijk geweest....
Ik heb niet veel van haar gevraagd hoewel ze mij toegewezen was en we kwamen ondanks alles tot een goed gesprek.....…
Het besef.
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
926 Toen ik vanmorgen op stond, wist ik het meteen. Het was weer terug. Moeizaam stond ik op alsof er een rem op mijn bewegen was gezet. Dit kon toch niet? Dit was toch niet waar? Het lijkt wel of ik elk spiertje in mijn lichaam kon voelen. Mijn hoofd gonsde. Heel mijn wezen doet pijn en zin, zin had ik nergens meer in.
Wat een waardeloze dag, wat een…
Bij "Multivlaai"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
572 Bij "Multivlaai" (waar zelfs een busje met daarop de naam van de genoemde zaak in trotse kapitalen voor de deur staat) stonden vandaag zoals altijd de diverse heerlijke, kleurige vlaaien te pronken onder de toonbank.
Maar het gonsde in de winkel: de vader van de verkoopster was overleden. Haar diepgaande leed bezette haar gemoed. De bezoekers van…
Iets waar ik dankbaar voor ben.
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
991 Ik was aan het afstoffen en boven op mijn kast staat een foto van mijn kinderen toen zij nog jong waren. Drie knappe dochters en trots dat ik vroeger was. Ik pakte de foto op mijn schoot en ging even zitten. De tranen druppelden over mijn gezicht. Huilbalk die ik ben. Ondertussen begin je te denken aan het beeld dat ik voor ogen had voor mijn kinderen…
Ontmoetingen bij de bushalte/Als de bloesems van een nieuwe lente......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
968 Bij de bushalte trof ik deze keer een heel klein, petieterig mannetje met een schattig opstaand kuifje en minuscule schoentjes, vergezeld door zijn moeder, uit Mexico afkomstig. "No hablo Espagnol" verklaarde ik ten overstaan van de dame en zij repliceerde: "Je parle Francais".....
Wonderlijk om te beseffen dat ik de tweeëneenhalf jaar waarin het…
Verdriet op de Tilburgse markt / Culinaire frutsels en fratsels
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
491 In slechts één woord sprak ik uit wat zolang onuitgesproken was geweest: het woord was "verdriet". "Bent u iemand verloren?" repliceerde ze. "Nee, het is iets anders", was mijn antwoord.…
Opeenstapeling van kwetsuren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Gedurende mijn lange leven heeft talloze malen en in een onafgebroken sequentie de onzalige, wrede medemens de gevoelige instrumenten van mijn hart en ziel trachten te bespelen.
Het resultaat is een eveneens onafgebroken en onoverzichtelijke opeenstapeling van kwetsuren, als een verderfelijke Toren van Babel, als een onzalige en klotsende rivier die…
Zu der Liebe heil'gen Werke
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
515 Hij had zijn "carrière" in de psychiatrie voltooid. Hij kende het diepgaande leed. Hij had besloten tot de zorg voor ouderen. Zijn hart was gesmeed op het aambeeld van het leven en het resoneerde met de harten van de slachtoffers en gedupeerden op dezelfde toon, met dezelfde melodie.
Uiterst zorgzaam schikte hij de jas om het lichaam van de patiënt…
De diepte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Haar pijn moeite en verdriet. Soms is ze met alles klaar en heeft ze het gigantisch zwaar. Dan vraagt ze zich af wie ben ik? En vind ze zichzelf dik. Ze ziet zichzelf lijden en wil zichzelf bevrijden maar ze is machteloos. Ze voelt zich krachteloos.
Het is een interne strijd. Wordt haar ware ik ooit nog bevrijd?…
"Curae leves..../Een soort prozagedicht voor Ans B.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
520 "Curae leves loquuntur, ingentes stupent" ("Kleine zorgen daar praat men over; over grote zorgen zwijgt men") aldus leerde ik op school en ik weet nog altijd niet of je daarom bleef zwijgen tijdens onze zo frequente wandeltochten op die zondagmiddagen....
Later, veel later kwam het mij ter ore hoe het noodlot je getroffen had. En nu je geestesvermogens…
Voor een nooit geboren kind?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Vóór een bloemenzaak aan de Tilburgse Westermarkt etaleert men een bescheiden knutselwerkje, een soort bootje van hout dat kennelijk een herfstachtige sfeer dient weer te geven, vergezeld van rode paddenstoelen met witte stippen en van andere parafernalia.
Het merkwaardige artefact staat daar te pronken tussen azalea's, cyclamen, rozen en veldboeketten…
Als smeltend ziele-ijs / Bevroren tranen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 Verdriet had zich opgestapeld als een onzalige Toren van Babel. Het bezette mijn middenrif als een steen tot op het moment dat de tranen uit mijn ogen vloeiden als gletsjers, als smeltend zieke-ijs. De tranen die gedurende mijn hele lange leven bevroren waren geweest en ik huilde...
Het lieflijke jonge meisje (waar kwam ze plotseling vandaan?)…
Brede schouders om op uit te huilen?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Gekleed in zijn geruiten colbert zat mijn vriend vóór me; he-man of altijd kind gebleven? Brede, indrukwekkende mannelijke schouders die de welhaast onbeheersbare stortvloed van mijn tranen zouden kunnen stelpen of een wankel, fragiel staketsel dat al op instorten staat bij de minste of geringste verzuchting als een bouwwerk zonder gedegen fundament…
Tranen zonder doel of richting
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
467 Ze waren tenslotte langsgekomen en met een joyeus handgebaar had ik mevrouw gedirigeerd naar de witgelakte stoel. Meneer trok de zwarte stoel naast mijn bureau naar voren en nam plaats. Met hun gestalten vulden zij inderdaad de niet zo ruime kamer; mijn woonkamer.
Meneer richtte zich met zijn klachten over zijn beroepsuitoefening vooral tot haar,…
Mütterlein, Mütterlein (een prozagedicht)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 Een moeder moest voor altijd afscheid nemen....
De Natuur heeft me in haar groene omhelzing genomen, waar Haar armen voorgoed voor me gesloten zijn....
En ik heb de dieprode en paarse bloemen van de rododendrons bewonderd die iets van Haar geest, van Haar hart en ziel weerspiegelen, waarin Haar leven bewaard en gevangen lijken te zijn
En de wind…
Een jaar aan de universiteit
verhaal
3.7 met 3 stemmen
571 Het waren kinderen, die in dat lang-vergeten jaar aantraden om plaats te nemen in de collegebanken.....…