start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (169)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (146)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (96)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (54)
wereld (35)
werk (96)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4980):

Een jaar aan de universiteit

Sweet is the Lore that Nature brings,
our meddling intellect
Disshapes the beautaneous forms of things;
we meddle to dissect

Shelley

Het was een kind, een kind nog, dat lang geleden aantrad om de universitaire studie in de psychologie te volgen.
In het atrium van de Hogeschool stapten in dat jaar parmantig flamingo's rond die op langgerekte poten hun zachtroze verenpracht droegen en die kennelijk geleend waren van het nabijgelegen Dierenpark om te dienen als elegant en origineel visitekaartje voor het Instituut, zoals mannequins haast wiegend en dansend een catwalk aflopen en op die manier een modehuis vertegenwoordigen.
(Waren de vogels voorboden voor haar van een geheel nieuw, opwindend bestaan?)
Haar medestudenten schenen allen kopieën te zijn van Boudewijn de Groot, die zong over de Liefde en de Zee en in "Posjet" circuleerde de psychedelische sigaret.

Tijdens het statistiek-tentamen moest ze zweten en zwoegen tot de onvermijdelijke vier cijfers achter de komma waren verschenen en de menselijke persoonlijkheid werd ontleed volgens theorieën, die, dertig jaar na dato, behoren tot het Stenen Tijdperk van de edele, hoogstaande en boven alles te waarderen Wetenschap.

De witgevederde duiven, met de schrikachtige rode oogjes, paradoxaal genoeg vredessymbolen, vormden het willoze object van het zogenaamde vernuft van de hooggeleerde heren wetenschappers en professoren en zij moesten op de pijnbank om hun reacties en reflexen te toetsen (toen begreep ook zij Shelley's befaamde en wijze woorden nog niet....)
Zo vergleed een jaar, totdat in een plechtige zitting het nutteloze papiertje werd uitgereikt dat betere doeleinden had kunnen dienen.
Zij achtte het tijdstip gekomen om te vertrekken toen zij dierenhersenen aan plakjes zou moeten gaan snijden en voor een volle collegezaal een kleurenblindheidstest zou moeten demonstreren.

Haar beroepsdeformatie zou dus gelukkigerwijs ook niet opschieten als weelderig onkruid, dat ongevoelig is voor de zeis van de welwillende tuinman....

Het waren kinderen, die in dat lang-vergeten jaar aantraden om plaats te nemen in de collegebanken.....

Illustratie: medestudenten kopieën van Boudewijn de Groot

Schrijver: I. Broeckx, 15-08-2013



Geplaatst in de categorie: wetenschap

Deze inzending is 133 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)