Hartenkreten over humor

Wethouder Jansen heeft in onze woonplaats een heuse Rotarysociëteit opgericht. Dat onbrak er nog aan. Ik kreeg een uitnodiging voor de opening van deze 'club voor ontmoeting en gezelligheid voor een gezelschap illustere “kerels”'. Ik verzin het niet, het staat echt zo in de uitnodiging. Die uitnodiging moet een vergissing van Jansens secretaresse…

Waar is de eenvoud gebleven, de man met een knots, een vrouw aan de haren naar het hol gesleept. Hij overstelpt haar met schelpen en schitterende keien, verwarmt haar met een zojuist ontdekt vuur. En op dat moment heeft zij hoofdpijn.…

Er waren eens twee mannen die in het parkje elkaar spraken terwijl ze aan het vissen waren. Zegt de ene tegen de andere: mijn leven is net een sprookje, elke keer als ik met een vis thuis kom zit er een prinsesje op de bank. Zegt de andere man: mijn leven is ook net een sprookje, elke keer als ik thuis kom zit er een heks op de bank! - naar…

Ik heb een kangaroebuidelsyndroom: ik wil steeds naar mijn moeder terug. Het wil wel eens voorkomen bij oudere jongens met een sterke moederbinding. Ik probeer nu via cognitieve gedragstherapie bij de kangaroes in aqua zoo er van af te komen door me te laten schminken als een tijger en me dan zo te voelen en te gedragen. Momenteel eet ik veel…

Ik heb vandaag een nieuwe leesbril gekocht, 3 euro 95 bij de HEMA. Van mijn oude liet het linkerpootje los, gaf een nogal scheef gezicht. Afijn, ik heb nu weer een heldere kijk op de wereld, tot ziens.…

Ik heb een prachtige dag achter de rug en ik ga die niet met u delen, ik houd hem lekker voor mezelf. Watskebeurt zult u nooit weten, gniffel gniffel, lachen in de vuist tovert een glimlach op mijn gezicht. Sliep uit. Maar morgen even niet, op tijd m'n nest weer uit, klanten zijn koningen. Vegen, kloppen, zuigen, dweilen, zemen. Als de boodschap…

Ze is groot, dik, getrouwd en moeder. En ze is haar brommobiel, die niet harder kan dan vijfenveertig kilometer per uur, meer dan beu. Dat geldt andersom ook. Het wagentje kreunt en steunt onder haar gewicht. Bij beiden was de vreugde dan ook groot toen manlief zei: “waarom ga je niet eens een rijbewijs halen en in een gewone auto rijden!” Ook de twee…

Eens in de zoveel tijd overkomt het mij. Hoera! Een leuk date-contact via de email. Dan sta ik mij toe heerlijk weg te dromen door alles wat hij mij schrijft. Het is mooi, spiritueel, geestig, fantasierijk, boeit en raakt mij tot diep in mijn ziel, dus ik laat het over mij heen komen als een warme deken. In de lucht hangt een roze wolk van genot…

Laten we eerlijk zijn, uh, laat ik dan eerlijk zijn. Ik ben een aandachtshoer, en ik vind dat u dat ook bent, daarom schrijven wij toch ?! Even kijken of het geplaatst is, hoeveel keer ben ik gelezen, ben ik hooggeacht of, na veel vijfen en zessen, iets minder gevierd, is er misschien zelfs orgastisch gereageerd. We willen allemaal erkenning, bevestiging…

4 mei 2009- 16.30u. De zon schijn flauwtjes. De autocar die dagelijks de schoolkinderen ophaalt en terugbrengt rijdt voor het venster voorbij. De glasbak aan de overkant van de straat krijgt gestadig bezoek. Flessen en bokalen klingelen naar onderen, helaas niet geluidloos. Auto’s in beide richtingen brengen wellicht hun bestuurders huiswaarts nà de…

Door verslaggever F. Oostenbrug In een wedstrijd wielrennen is een renner als eerste aangekomen en afgevallen om de kilo’s kwijt te raken. Eerst reed Marco Velo een kermiskoers langs alle frietkramen en kwam als eerste aan bij de finish, hij woog toen vijf kilo meer dan bij het vertrek. De volgende dag probeerde hij weer af te vallen en viel…

Opgesteld in rijen van vier, fier lopen ze over de rode loper, vergezeld van een diepe inkijk dan wel te veel vel verhullend. Ze gaan dansen, de boekenballen, samen met hun boekenballerina's. Ze gaan sjansen, de boekenballen, op zoek naar een scheve schaats, de eerste oplage moet omhoog, een schandaal is bijkans gewenst. Of onbegrepen, ook zo'n…

Het was een mooie dag, echt zo’n dag om lekker de stad in te gaan en jezelf eens te verwennen. Ik parkeerde mijn fiets bij O'Reilly's, de Ierse pub en liep richting Dam. Ik begrijp niet, waarom iedereen zo klaagt over dat plaveisel. Met een paar flinke bergschoenen is het best te doen. Bij de bijenkorf ging ik naar binnen en zocht naar ‘herenmode…

het morrelt acher mijn ogen, de slaap slaat toe en vindt een poezenkind in de morgen op het warmste gedeelte van mijn lijf, ik vervloek de wekker.....…

Het kan dus nog korter. De haas rent door en ik heb iets te vieren.....…

Ik laat hier alle leestekens weg, gewoon omdat het kan. Presentator: U vermoedde dat uw vader een geile Italiaan had kunnen zijn, want moeders hield het niet droog zodra zij bruine ogen zag. Zoekmens: Inderdaad, dat klopt, mijn moeder had/heeft iets met mediterrane mensen, en met Toon Hermans. Presentator: Nou, dan heb ik een verrassing voor…

Oh what a day. Ik ben net over mijn spierpijn heen. Het dagje ‘teambuilding’ van mijn werk bleek dus een dagje in een hut op de hei. Brainstormen en daarna letterlijk de hei op. Het team en ik verdwaalden hopeloos tussen de schapen. Uiteindelijk kwamen we in de veilige stal voordat de totale duisternis inviel, want buiten de stad hebben ze alle verlichting…

Op de keeper (ee aub, ie is foutief) beschouwd, is egotripperij hier en op de zustersite gedichten.nl schering en inslag. Ongebreideld breit men hier proza, weeft men tomeloos wollige woorden, wolkend drijft men over, soms met schattige sonnetten, vaker nog met net geen gedicht. Toegegeven, ik doe er zelf aan mee, maar liever sta ik aan de zijlijn…

Proza is een verhaal vertellen, je mening ventileren, je zegje doen in de kantlijn. Maar soms is proza meer, onderworpen aan regels maar niet aan wetten, opent het werelden waar gedichten dicht slaan, worden haren tegen de vleug in gestreken. Ik daag uit, ga soms te ver, bijt de hand die voedt. Gek genoeg voelt dat goed, ongeplaatst vertoef ik gaarne…

Ik ben best slim eigenlijk. Ja! En ik kan dat bewijzen ook. Ik heb immers een heel stel briefjes van mensen, die mij over bepaalde onderwerpen tot op het bot ondervraagd hebben om mijn kennis te testen, als bewijs. Ze noemen dat ook wel diploma’s. Niet dat ik er wat aan heb. Nee! Want hoe slim ik ook ben, ik ben nog te stom om voor de duvel te dansen…

Tot dan durfde ik niet, in het land van mensen die zo schrijven dat het lijkt dat ze het gelijk aan hun kant hebben, daar heb ik zomaar een column geplempt. Dat dacht ik, het werd dus een recensie, de titel is "Zinnen verzetten", was ik dronken of laat, ik weet het niet maar wel dat ik verkeerd ben begrepen. Tussendoor kommaneukte ik een citaat…

Ik heb de tijd vermoord! En nog niet eens expres ook. Het gebeurde gewoon, toen ik een spelletje met hem speelde. Echt waar! Ik heb er niet eens veel voor hoeven doen. Helemaal niks eigenlijk. Ik heb alleen wat zitten klikken, that’s all. En toen zag ik -in een onbewaakt moment- opeens hoe laat het was. Ik had de tijd gedood! Ik hoef niet…

Soms heb ik zin om onzin uit te kramen, den bloedserieuze mensch te confronteren met z'n belachelijke voorkomen. Want wat geeft het iemand recht om een ander te zeggen wat hij/zij niet mag of juist moet doen ? Zet dat doden aan de zijk, is dat vlerken in de koek of bij vaarboot de hegels ranteren ? Ik vraag mij dan af, wie heeft een en ander bedacht…

Soms kan het gebeuren dat je helemaal niemand een strobreed in de weg hebt gelegd en je enkel en alleen maar met je eigen zaken zit te bemoeien, niks meer en niks minder. Je zit geen slimme plannetjes te bedenken om mensen voor je karretje te spannen en je bent al helemaal niet bezig anderen onderuit te halen. Sterker nog, helemaal niemand kan last…

ik brabbel, rochel en spuw een taaltje te gek voor woorden ik ben repelstaaltje mijn bloem groeit in de grond een pot omgekeerd klimop ik naar de top probeer mij maar eens tegen te houden (lukt je niet) geen kruid tegen gewassen…

Even met Sharon Dijksma gebeld. Geen verbinding. Nog een keer geprobeerd. Wéér niet. De KPN heeft mij lelijk tuk. Want daar hebben ze blijkbaar schoon genoeg van mijn wekelijkse populistische, kwetsende, flauwe, beledigende en onbeschofte telefoontjes. Dus organiseerden opstandige monteurs een enorme storing, deze week. Jammergenoeg was de KPN een…

Mijn pa heeft in het kolenhok van de buren gelegen om aan de feldwebel te ontkomen. Mij heeft hij meegegeven dat je kunt zeggen wat je wil van de Duitsers, maar ze kunnen wel zingen..... "Warum weinst du, kleine Tamara" "In einer kleinen Konditorei"…

"Q que le Q ..."…

Mijn echtgenote moet, na een eerder uitgevoerde biopsie waarvan de uitslag gelukkig goed was, voor een poliklinische ingreep naar het ziekenhuis. We zijn er al twee keer eerder geweest en beide keren was ons de ongelooflijke drukte in en om het ziekenhuis opgevallen. Ook dit keer is het druk. Op het mega-parkeerterrein van het ziekenhuis is geen vrije…

Wat kunnen mensen zich soms toch enorm aanstellen… Ik weet dat ik er zelf net zo hard aan mee doe, aangezien ik met mijn 22 jaar nu al een ‘grumpy old man’ ben! Af en toe is het gewoon enorm lekker om even al je gal op straat te gooien zodat alle voorbijgangers met afschuw er naar kunnen luisteren. Andere mensen genieten daar ook van weet je, uiteraard…