Alle inzendingen

Een etentje met muziek is een belediging, zowel voor de kok als voor de violist.

Een drumsolo in de popmuziek is alleen zinvol als de stroom uitvalt en is in alle andere gevallen een uiting van verkeerde instrumentkeuze.

De eenzaamheid Denk niet, lieve speelgenooten! Dat de tijd mij heeft verdroten, Toen ik gistren zal alleen, Die vermaak heeft in het lezen, Heeft geen eenzaamheid te vreezen. Maar is altoos wel te vreên. Vader zegt, dat brave menschen Dikwijls naar die uurtjes wenschen; Dikwijls naar h...

Ingeburgerd en wel? Wanneer de dames van een drogisterij keten aan de kassa staan, de rij langzaam langer wordt, blijkt dit vooral te komen doordat een dame van buitenlandse afkomst niet in staat is de boodschappen af te rekenen, oftewel, ze heeft niet genoeg geld bij zich. De boodschappen blijve...

Veranda Verbeelding breekt, hoewel gesloten huis, door het schuine glas van de verandakluis waar aardrijkskunde ontstaat in stroom en sloot, het gelaagde laagland geologisch aan de voeten uitgespreid een spraakgebied waar druïden maretakken meten, mededelen mij een mens in tijd en ruim...

Als u dit leest, ben ik er niet meer. Gelukkig heeft u in de krant geschreven dat u er nog wel bent: Ik ben er nog. - Fijn. Toch vind ik dat ieder van ons zich voortaan beter moet voorbereiden op de trein. We moeten leren Zijn voordat we niet meer Zijn, - begrijpt u? Als u bij uw onbewaak...

Wie beweert dat hij het leven heeft uitgeput, die is uitgeput door het leven.

Wie leest, staat er alleen voor.

Een paar uur voordat de winkels sluiten gaat de telefoon. Vaag familielid. Ze komen misschien langs met kerst. Doen ze wel vaker, soms komen ze daadwerkelijk, soms niet. Ik ben er al een beetje aan gewend, het zijn mensen die gewoon doen waar ze zin in hebben. Zou ik ook wel willen, maar die positie...

Afbeelding van Cupido De aloudheid maakt de min gelijk een weeldrig kind, Opdat een man van moed zich schaam' daarmee te spelen; 't Voert wapens, opdat elk zou vrezen 't wicht te strelen, Dat jokkende ons verraadt, en vijand kwetst en vrind. Zij geeft het vleugels, wijl 't zo licht is a...

Ik ben zo alleen. Het is zo koud, zo donker om me heen. Is er dan niemand die om me geeft? ! Help! Help me alsjeblieft! Laat me nu niet in de steek. Ik voel me zo alleen, zo verdrietig… Als ik nu zou sterven, dan zal ik blij zijn… Niemand zal mij missen, niemand zal om mij huilen, niemand… Kon...

Eva snoepte verstandig.

Deze week naar Amsterdam geweest. Wat een stad. Wat een vriendelijke mensen. Amsterdam is van ‘verademing’ afgeleid, twijfel er maar niet aan. Die charme, die grandeur. Die warme sfeer in de gezellige straten. De prachtige huizen langs de grachten. Ik ben ook al eens in Brussel geweest. Och. Wat...

Elk dichtertje zingt zoals het genekt is

Uit Westerloo Hoe lief dat huisje met zijn strooien daken, omringd van houtmijt, schadde- en korentas, rondom beschut voor wind of zonneblaken door struik- en boomgewas. Om groene luiken rankt de frissche wingerd, waar tros op tros zich loswindt uit het loof, dat in festoenen langs de gevel...

Deze kerst is het helemaal mis in huize Fred, er is geen bal meer aan, het licht is niet gezien en waar de slinger is weet niemand. De kunstboom staat met een kluitje in het riet, er waren domweg geen pegels om te kunnen versieren. In huize Fred staat wel een aangebroken fles Beerenburg, geen eng...

Wat een toestanden met het Openbaar Vervoer. Lijkt ‘t onderhand niet verdraaid veel op Palestijnse toestanden van vóór het jaar honderd? Neem de OV-chipkaart. Ik kies als het effen kan op reis voor een goed gesprek. En anders droom ik over de liefde, zelden tot nooit specifiek kaartgericht. So...

Korte inhoud van het voorafgaande Olifant en Muis begonnen vol hoop maar hun relatie wordt steeds slechter. Ze zijn inmiddels in therapie bij het Paard. ‘Heb jij vrijdagmiddag wat te doen,’ vroeg Olifant. ‘Hoezo?’ ‘Nou misschien moeten we nog een keer over de financiën praten.’ ...

Ik leun op 't plein, waar de lantaren brandt, Tegen de paal, en keur mijn daden goed.

De bouwval De laatste glimp van 't avondrood Vloeit langs den strakken muur, En schuchter duikt de maanschijf op Aan 't bleek en fijn azuur Wat wekt ge sombre steenkolos! Die van uw glans verviel, En eenzaam op de rotspunt rust, Wat wekt gij in mijn ziel? Versteende stem van vroeger...

Terwijl een overgroot deel van de mensheid de spullen nuttigt die zijn ingeslagen voor de Kerst, zijn er ook dingen die gebeuren, die eigenlijk met Kerst niet zouden mogen, maar ja, de regie over het leven als zodanig hebben de mensen niet in de hand. Soms is dat maar goed ook, maar soms denk ik wel...

Gisteren maakte ik gebruik van mijn drie kwartier middagpauze om twee boterhammen soldaat te maken (uitzonderlijk bleef de derde gespaard omdat het zo druk was op de dienst dat ik eigenlijk geen honger had) en daarna het centrum in te duiken om een kerstcadeautje te kopen. In het kitscherige juwelen...

De dimensie van het tijdloze is een interessant gegeven welke ik in deze beschouwing nader wil bespreken. De tijdloze dimensie of ook wel de niet- tijd genoemd, bestaat gelijktijdig met onze driedimensionale aardse beleving van tijd en ruimte. De conclusies welke hieruit kunnen worden getrokken zijn...

Top tien, mij niet gezien.

Aangezien elektriciteit niet zichtbaar is, geeft het begrip 'groene stroom' alleen maar aanleiding tot verwarring.

Ik zat nog maar net op de middelbare school. En bij mij in de klas zat Jack, een vrolijke, goedlachse jongen. Rooms was ie, dat wel. Hij fietste net als de meeste klasgenoten elke dag heen en weer naar huis. Soms, als je twee of meer tussenuren vrij was, waagde je de sprong en ging je even naar huis...

Omdat ik er al veel over gehoord had, veelal in positieve zin, heb ik mij onlangs ook maar eens aan het lezen van 'Van Dale Groot' gezet, en ik moet zeggen dat het mij niet meegevallen is. Dat begon al met het formaat en het gewicht van het boek: het is te zwaar en te omvangrijk om lekker in de...

Het is onbegonnen werk en verspilde energie om schoon schip te maken alvorens het lek boven water is.

Broeikasziel Ik zie dromen in mijn ogen; En mijn ziel ingesloten onder glas, Haar beweeglijke broeikas verlichtend, Maakt het blauwe glaswerk zichtbaar. O de broeikassen van de lauwe ziel, De lelies tegen het beloken glas, Het ontloken riet onder hun wateren, En al mijn begeertes zonder ...

Ik sta met liefde op en ga met haat slapen.