Alle inzendingen

'Hoe langer ik terugkijk, hoe strakker de knoop in de tijd' (blz. 9). Deze tijdloze bundel is mooi en zinvol, zonder zwaar opgemaakte pretenties, puur de naakte woorden plaatsend die gevoelsmatig opkomen, vanuit de mysteriën van de goddelijke vrouw, althans die indruk krijg ik. Regressief, maar z...

Ik heb een pijnlijke nek. Dat is - letterlijk - een oud zeer, ik sukkel er al jaren mee. Op vakantie had ik er weer meer last van en ik besloot gebruik te maken van de "wellnessfaciliteiten" die het hotel aanbood. Een rug-, nek- en schoudermassage zou mijn zeurende spieren wat opbeuren. Nadat de m...

Dus zijn vraag waarom juist hij werd bedreigd, was eigenlijk puur retorisch. Uiteraard kende hij de reden voor de vele lange haatbrieven en wist hij dat in racistische tijdschriften en op websites belachelijk werd gemaakt. Wat daarentegen lastiger te verklaren is, is waarom hij iedere nazi, racist e...

Alsof er geen sprake is van een stapje terug, alsof er geen sprake is van minder blauw, alsof de ene mens belangrijker is dan de ander en we eigenlijk geen verschil mogen maken maar toch: aan de top hoeft men niet op te letten, aan de top, regelen de mensen het op die manier, dat regels voor hen nie...

Zij zal nu al over de tachtig zijn, maar hoe ziet zij eruit? Waar duikt zij onder? In welk achterafhuisje of in welk bejaardentehuis? Waarom geen vrede gevonden? Arm, onderkoeld geraakt kind in jou! Wat een geluk, ik dacht dat de grote dichteressen reeds bekend waren of uitgestorven, maar Frida Voge...

Even buiten het dorp, aan de landweg, stond een mooi huis, waarin een jongetje van vier jaar woonde. Dikwijls sloop de kleine Laurens heen en weer door de tuin. Dat ging voorzichtig voortschuivend, op handen en voeten of gehurkt. Daarbij verbeeldde het ventje zich Sindbad de zeeman te zijn. Hij, de...

Het enige tastbare resultaat tot nu toe van de serie ''In therapie'' is de invoering van een eigen bijdrage in de psychiatrische zorg.

Menig beschaafde vingertjezwaaiende Nederlander stuurt zijn kat er dagelijks op uit plaatsvervangend de aso uit te hangen in de buurt.

Vergeleken met een doctor in de betawetenschappen is een doctor in de alfa- of gammawetenschappen een kleuter.

Een publieke vrouw vraagt geld voor haar dienst, een kunstenaar leeft op subsidie. Wie van deze twee speelt de hoer ?

Op dat moment hoorde ik het korte bericht op mijn voicemail. 'Stieg is dood.' Ik rende de zaal uit en slaagde erin onmiddellijk een lift naar het St.-Göransziekenhuis te krijgen. De rit duurde maar een paar minuten. Ik hoorde voortdurend de woorden in mijn hoofd: Stieg is dood. Dat kan niet waar ...

De slanke, elegante jongeman die ik in het najaar van 1992 bij restaurant Vasa leerde kennen, kreeg ook steeds bollere wangen. Hij werd vadsig en kocht grotere broeken en hemden. Hij was totaal niet geïnteresseerd in voedsel. Hij at als hij tijd had. En dat was dan meestal vet en ongezond junkfood....

'Mijn punt is dat de politie het racisme en het nazisme niet serieus neemt. Het kan toch nauwelijks een nieuwtje voor je zijn dat er nazi's in het Zweedse politiekorps zitten, toch? 'Nee, dat ben ik met je eens.' 'Dus waarom verdedig je de politie dan? Je bent die nazimiljonair in Filipstad toc...

Natuurlijk waren er veel meer mensen dan Stieg en ik die werden bedreigd, zeker op de met haat vervulde websites van de racisten. In hun top-tien stonden journalisten, politici, politiemensen, overlevenden van de Holocaust, immigranten, homosexuelen, antiracisten, vakbondsmensen en Zweden die niet-b...

Stieg was namelijk die antiracistische musicus die telkens als het stil werd aangaande kwesties die de gelijkwaardigheid van alle mensen betrof, de trom roerde. Zo gauw het stil werd - en de samenleving voelt zich altijd prettig als onaangename fenomenen onder het tapijt geveegd kunnen worden - bego...

Er is in het geheim een nazistische terroristische beweging in Zweden gegroeid. Met de moordaanslag op de journalisten Peter Karlsson en Katarina Larsson lijken de bangste vermoedens bewaarheid te zijn. Toch zijn de bomaanslagen van de laatste tijd slechts het topje van de ijsberg. In 1997 hebben er...

Stiegs aanwezigheid had onmiskenbaar iets geladens. Als je er maar in slaagde zijn signalen te duiden, werd het hele bestaan verlicht. In die gevallen waarin je zijn intenties begreep, kon hij alles wat op zijn weg kwam afbranden - inclusief zichzelf. Zodoende was hij een droom én een nachtmerrie o...

Er was nóg iets wat me toen al opviel - ik in afwachting van mijn lunch en Stieg met zijn koffiekopje en zijn snel slinkende hoeveelheid sigaretten - en dat was hoe levendig hij gebaarde met zijn handen. En dat hij echt indruk op me maakte met zijn kennis. We waren ons er uiteraard van bewust dat d...

We zaten zeker twee uur te praten. Asbakken werden omgewisseld en door Stieg in gelijkmatig tempo weer gevuld. Hoewel we elkaar nog maar net hadden ontmoet, voelde het alsof we elkaar al jaren kenden. Ik vond al meteen dat hij een van de moedigste mensen was die ik ooit had ontmoet. Zijn betrokkenhe...

Iemand die van zijn hart geen moordkuil maakte was Dolf Brouwers. Sjefke van Oekel blonk naast schone zang vooral uit in geschoolde huilpartijen. Waar kan dat anders dan in onze enige echte huilstad Den Haag. Met nu een heus huilfestival! Zie link onder. Opzouten hield Dolf voor krankjorum ongezond...

'Ik zag nergens een zo onafhanklijke geest, Zulk een onwil, voor dwang te buigen.' (uit: Groninger symfonie) Wat een bikkelman, die Hendrik, de schitterende tegenpool van een brave Hendrik en een waarachtig groot dichter, die helaas te weinig herinnerd wordt in ons literair collecieve gehe...

Alles wat 'artistiek' was, zoals hij het zei, stuitte hem tegen de borst en bleef taboe, zeker voor een meisje. Het enige waar hij in wilde toestemmen was een studie rechten. Hij had altijd graag gewild dat een van zijn kinderen advocaat zou worden. Mijn oudste broer had dat geweigerd en omdat ik ee...

Ik ben een week geleden in katzwijm gevallen van bewondering bij het zien van een aantal zigeuners die hun kamp bij Rouen hadden opgeslagen. Dit is al de derde keer dat ik zigeuners heb gezien en het was steeds weer met een hernieuwd genoegen. Het mooie is dat ze de haat van de burgerman wekken, hoe...

De hoofdpersoon, Bravito, weeskind vanaf zijn derde, keert na achttien jaren terug naar zijn geboortegrond in het oerwoud van Darién. Hij trok in bij zijn oom. Na verloop vantijd leert hij zich voldoende aanpassen binnen de gemeenschap. Hij werd verliefd op Nina, maar zijn oom waarschuwde hem voor ...

Bij de nieuwe omroep WNL zie ik ineens dat 's morgens op tv, Wilma Nanninga, zonder waarschuwing, het beeldscherm van de tv begint te bevuilen. Ik zak dan weg in een diepe depressie als ik die leegheid op mij af zie komen. Daar is geen verdediging tegen mogelijk. Hooguit een goedgemikte brisantgra...

Wat ik toen tussen die rietstengels zag deed me happen naar adem: daar, languit in het gras, lagen een stuk of twaalf jongens, neefjes van ons en speelkameraadjes, allemaal met hun hand op- en neergaand ter hoogte van het kruis van hun buurman, allemaal hijgend en met hun ogen dicht.

Het waren tweelingzusjes, en van een verblindende schoonheid. Hun vormen kwamen goed uit door het strakzittende ondergoed dat ze droegen; het was van ragfijn kant, wit als albast. De tepels van hun geweldig grote, zware borsten waren roze en weelderig, als de korrels van een granaatappel. Hun ogen o...

Als je je werk wilt afronden, moet je een vakantie plannen.

Dat Brussel de hoofdstad is van Europa komt omdat de bestuursgebouwen van de EU daar gevestigd zijn. Niet dat de Belgische metropool geen fraaie stad is maar er zijn mooiere. London for instance is zo’n beauty. Big Ben, de Thames, prachtige parken en paleizen. Maar ja, de city ligt toch op een eil...

Opeens voelde ik hoe ze met haar hand mijn schaamlippen uit elkaar deed en een vinger naar binnen stak. Ik gilde niet. Het was een kort en pijnlijk onderzoek, en de herinnering eraan brandde zich in me vast als een kogel die me midden in mijn voorhoofd had getroffen. Ik vroeg me destijds alleen af o...