Alle inzendingen over Achter je glimlach s

(voor Shirley Winton (1936 - 1976)) Je bent geboren op 4 november 1936 in Sheffield. Je was actrice met de artiestennaam Sheree Wintonen men noemde je 'de Engelse Jayne Mansfield'. Je zoon is de tv-presentator Dale Winton, geboren op 22 mei 1955 in Nottingham. In juli 1957 ben je getrouwd met Gary, die nogal dominant was. Je zoon Dale had…

Wie ergens voor is, staat daar in de regel achter.…

zo koud en kil lag jij daar, je gedachten stil al jaren gebonden door het duister geleidelijk ontdaan van je waardigheid en luister je wassen handen gevouwen op het laken geel verstilde glimlach, de eeuwigheid nu je deel je glimlachte toen de Engel Gods je kwam halen in je geest begon het licht steeds feller te stralen je richtte je op en…

Ze kijkt me verbaasd aan en zegt: hoe ga je dan weg en meteen erachteraan, dat kan dus op paard en wagen, of per grote wagen, tja dat kan, waarop eega zegt: een bakfiets kan ook, na een schaterlach zeg ik: eureka: een fiets van Cool Blue, want die doen 'alles voor een glimlach'!…

Achter elke succesvolle man staat een vrouw die niet met mij getrouwd is.…

ik de klanken, roep om datzelfde elfde gebod in gebed, laat het achter, draai mij om en laat het wanhopig achter in liefde, achter je ...…

Wist hij, dat hij een ingebeelde dood zou sterven? Dat hij niet meer zou kunnen bestaan Ter verklaring van jarenlange stilte In opstand tegen burgelijk schoon Liet hij zich escorteren door drang De reis naar nooit meer terug bleek kort.…

Een patiënt die in een crisis terecht kwam werd door drie HULK'S met baseball-bats kalm geslagen, met een verdovend product ingespoten en naakt vastgebonden opgesloten in een kale cel. En het gebeurt nu nog in achterlijk conservatief België.…

En het enige wat ik doe is glimlachen. De jongen die mij gekwetst heeft is een glimlach waard.…

Andere foto's uit de collectie die verzameld is in het album tonen mij op het kleine houten stepje in de zonovergoten Pieter Pauwstraat en achter het tafeltje dat Sinterklaas geschonken had als een klein kinderlijk secretaresje dat een speelgoedtelefoontje bedient.....…

wat schiet je op met chagerijnige snoeten Dus iedere ochtend, een glimlach van oor tot oor Wat je van buiten ziet, straalt naar binnen door Vergeet niet dat een lach je warmte geeft da's belangrijk voor iedereen die t nodig heeft Dus 's-morgens voor de spiegel zeg ik 'hup' Laat die mascara maar zitten Een glimlach ....da's je mooiste…

' Glimlachend antwoordt hij: 'Geen dreiging was 't, Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast, Toen 'k 's morgens nog stil aan het werk zag staan, Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan.'…

geef me die glimlach laat me die trots zien zo diep vanbinnen. toon me de schoonheid van ooit tevoren. maak van je hart een bloem en bloei open nu de lente komt. warmte en licht, niet in de spiegel te zien, geven je de glans van kalverliefde, van nooit beschade emoties, je naakte zelve.…

Ongevoelig, ruw, koelbloedig Mag de scherts niet zijn; Vrolijk, vriendlijk en goedmoedig, En niet scherp, maar fijn, ’t Lachje, dat zij op doet rijzen, Zij noch wreed noch wrang; Glimlachje op de lip des wijzen, Kuiltje in poezle maagdenwang.…

en in de traagheid van dit uur het weten dat het licht zal winnen; de kleine glimlach naar de rozen, het diep besef dat alles gloeit en dat geen leed ons klein kan krijgen en laat ons verder dan maar zwijgen.…

verdriet klaagt wee in de valleien laagland strandt zee, in schuimkoppend schreien en ik, duidt het mij niet euvel ik glimlach mij een heuvel ja, het is erg ik schater mij een berg…

Hoe kan de zon zo mild mijn hart vervullen; hoe kan een lied een boom zijn die hier groeit; hoe kan een glimlach speels en ongewild een zaadje zijn dat kiemt, een bloem die bloeit? Hoe kan het licht een mens ontroeren, hoe kan een zang ooit niet gezongen zijn?…

Om zoveel goede wil en hartverwarmend kijken; om hier en daar wat blauwe lucht en moed die niet wil wijken, een glimlach naar Hierboven. Om 't kind dat speelt en ademhaalt, dat drentelt rond zijn moeder; om 't vallen van de avond nu, een vriend zijn broeders hoeder, een glimlach naar Hierboven.…

Mijn werk is het schrijven van stukjes die ten doel hebben een soort glimlach te toveren op het door zorg verteerde gelaat van de Nederlandse onderdaan.…

Kus mij en glimlach die mooie glimlach van je……

Ik deed een paar stappen naar achteren zodat zij wat meer ruimte had. Ze leek het niet te merken, draaide voorzichtig aan de molen en bekeek aandachtig de kaarten die er in zaten. Ze nam de tijd, net als de vrouwen in de ijssalon. Als je oud bent, kies je bewuster.…

De zon komt straks op maar het gaat regenen, daar kun je tenminste zeker van zijn en zet koffie na dit verhaaltje en hoopt er een glimlach bij de lezers teweeg te hebben gebracht.…

' Glimlachend antwoordt hij: 'Geen dreiging was 't, Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast, Toen 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan, Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan.' - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit: Verzameld Werk van P.N. van Eyck (1887-1954)…

Al ooit iemand ontmoet met ogen als waterdruppels zo zacht En met woorden die precies zeggen wat je op dat moment van hen verwacht Met een glimlach die je verbaast de hele dag lang Iemand met lieve kuiltjes verborgen in zijn wang Iemand die spreekt van werelden waar je zo graag op reis wil gaan Precies omdat je weet dat die enkel in zijn…

Wanneer de glimlach verdwijnt uit je leven, je gedachten sterven een langzame dood, Wanneer boosheid en angst hun evenwicht verliezen, je geest dwaalt weg in een traag lopende tijd, Zoek dan naar een sleutelwoord in je leven, naar een moment van opperste geluk, Zet je stilte om in een kracht, kijk naar je aarzelende lach,…

Men zegt, de tijd heelt alle wonden als je `t maar de ruimte geeft er komt `n dag, dat ik kan zeggen `k heb mijn glimlach t`rug gevonden. Tot zolang wil ik rouwen om wie `k verloren ben. Mijn tranen stromen de weg naar de glimlach.…

Ik verstop me in je glimlach en de wereld lacht mij toe.…

zand in de golven laten ruige regendruppels zich horen waar lege handen worden bedolven toch hoor ik de zielveroverende zang van een hoopvol gevend heden voor werkelijke woorden niet bang doof voor een verzonken verleden gaat het grauw geleidelijk omhoog ver tot een verschijning van de zon vormen felle kleuren een regenboog in een glimlach…

De glimlach reikt verder Raakt de vriend Stemt de vijand gunstig Al stort hij vaak in achter het masker…

Tragiek, ik glimlach mezelf.…