Alle inzendingen over Aura

Mijn Italiaanse woordenboek geeft het woord 'briesje' als vertaling van 'aura'. Maar ook de woorden 'gunst' en 'geest' worden genoemd. Ze zetten me terug op het spoor waarmee ik deze column begon, namelijk het besef dat alles wat leeft ademt.…

Ik wou het eens hebben over de aura. Maar hoe vertel je daarover zonder alle vooroordelen en kampen in een oogwenk te activeren en alle mentale deuren met de snelheid van het licht dicht te laten slaan?…

De gehele aura, die ongeveer 1 tot 3 meter om ons lichaam zit, heeft een eivormige uitstraling. Hoe beter onze lichamelijke conditie, hoe sterker de aura is. Een verzwakte aura maakt je kwetsbaar voor invloeden van buitenaf en heeft vermoeidheid en verminderde weerstand tot gevolg.…

De kijker mag raden naar een rotsflank Een wilde wei met klaprozen In een aura omgeven door aureool Door zijn rug verbogen Zijn ze tot één versmolten Van het elders afgeschermd Hun verschil tot een motief herleid In een starre omhelzing Hij Met afgewend gezicht de afstand bewarend In een opzichtige kamerjas In hoekige vlakken zonder…

Nadat de foto’s genomen waren en we even moesten wachten begon hij over het onderwerp aura te vertellen. Het fascineerde me vanaf het begin. Omdat hij al een paar jaar in Rome woonde en werkte en de stad behoorlijk goed kende wilde hij mij een uniek uitzicht over de stad laten zien. Het werd een onvergetelijke wandeling.…

Zoals er een individuele AURA is, zo is er ook een collectieve AURA. (ik typ dit in hoofdletters om degenen die allergisch of bang zijn gemaakt voor het woord immuun te maken: het is niet gevaarlijk!)…

baad met mij en was je aura in de heldere druppels van het meer. zwem in mijn armen. heb vertrouwen in de regendruppels en in mij en toe zwom de prinses in het meer en waste haar aura in de armen van de man met de zeeblauwe ogen.…

“De aura is de naam die wordt gegeven aan een verondersteld energieveld dat, volgens verschillende esoterische stromingen, mensen en ook andere levende wezens zou omgeven” las ik op wikipedia.…

Waar sterrenstof mij omringt Gedreven door kosmische stralen Waar mijn geest de kracht ontvangt Doe ik omvattend op u nederdalen Open uw aura voor dit magisch moment Zowaar ik het beheer en geeft u door het helende Mijn handen signalerend uwe serene ziel strelende…

Mij aura is niet heel vandaag, mensen dringen verder door waar ze gewoonlijk stoppen, het is binnen zonder kloppen... Zwakke momenten onbeheersd, ze voelen het en treden binnen in mij geest en komen ongevraagd en onbevreesd binnen zonder kloppen...…

De Nieuwe Mens zal zulke oorspronkelijke vermogens weer in zichzelf tot ontwikkeling brengen: verruimde waarneming, helderhorendheid, helderziendheid, aura's lezen, energievelden waarnemen. Ook zullen mensen een verhoogd lichaamsbewustzijn ontwikkelen. Ons lichaam kan veel gevoeliger worden voor signalen.…

ode aan de doden uit een ver verleden onder grijszwarte stenen kolossaal de gele brem verbergend naar God zoekend dwaalt hun ziel boven korrelig zand de hei kleurt paars hun aura verdwaasd hun geur kwijt zonder lichaam verdoold vechtend vol afkeer tegen verder verval leven is zolang geleden Hun eeuwige vraag waar…

Lila tranen Mysterieus onbekend Die zich een weg langs de wangen banen En snel van de ziel wegrent Zilveren ogen Onthullen de geest Geheime wensen niet vervlogen Maar ook nog niet geweest Aura, wit glanzend Toont de herwonnen hoop Door nieuwe energie dansend Een nieuw begin op zijn loop Een gouden wil als zegen Alom zichtbaar geworden…

Na de schok bij van het aanzien van de foto met een gifgroen aura omgeven Dring ik angstig door laag na laag in het aan mij toegestuurde onbekende leven De laan met aaneengeklonken bladerloze eiken toont zwart glimmende raven krijsend bijeen Hartverscheurende tranen wellend uit dode ogen verdring ik angstig het beeld vervagend uiteen…

blik die horizonnen breekt in vage tinten die de dag vervloeien op het doek van een palet met schaduwen doopt duister zich in licht en kleurt een vale schemering met donker wordt het wit van grijs naar zwarter dan de nacht gebracht een handpalet met rood waarmee het bloot weer roze kleurt van warmte uit de schoot liefde is het aura…

blik die horizonnen breekt in vage tinten die de dag vervloeien op het doek van een palet met schaduwen doopt duister zich in licht en kleurt een vale schemering met donker wordt het wit van grijs naar zwarter dan de nacht gebracht een handpalet met rood waarmee het bloot weer roze kleurt van warmte uit de schoot liefde is het aura…

Hun jeugdige uitstraling omgeeft hen nog als een aura. Eens behoorde ik eveneens tot die onschuldige en vrolijke brugklassers.....…

je was een lichtflits op de blauwe zee een verpakt moment in grijze dagen verloren in de zon bracht ik je in mijn aura waar mijn contouren jou opnamen jouw zoenen mij versmolten maar de vrijheid van je ziel won het van de zachtheid van de lichamen de contouren van die decembernacht deden beseffen dat jij niet geklonken aan de ander je…

Hij verdween zoals hij gekomen was met stille trom, voorgoed en voor altijd in de nacht die zijn gestalte omhulde als een aura, als een onzichtbare mantel......…

stralen doe je zelf al ik kijk omlaag zie alle lichten vluchten nacht verjaagt de dag vandaag in hoger sferen ben je anders komt in flitsen dichterbij je aanraking, het tedere fluisteren is hemelse muziek voor mij we reizen snel met zonnewinden door de stelsels schaduw ijlt ons schitterend na jouw aura gaat de mijne vervolmaken…

rijm die op de daken van de auto's ligt licht knisperen van woorden als ijspegel vallend, het kraakt van jou en mij, bliksemt dondert de hamer van Donar op een donker gezicht dan het een worden en deel van het al zwijg jij zenuwen gespitst, te gevoelig geworden voor aanraken door ademhaling, strijken van zijde, kijken naar aura's verglijden…

Als een donkere schaduw volg je mij Door weer en wind voortgedreven Een echo die nagalmt in mijn hart Als een aura die om mij heen blijft zweven Mijn hoofd is moe van het denken Jij hebt zoveel pijn achter gelaten Mijn ogen regenen bitterzoete tranen Lippen trillen maar kunnen niet praten Alsof ik onzichtbaar ben geworden Draden tussen…

In een zonnig land hier mijlen ver vandaan Op de oever waar een rivier uitmondt Staan twee oude mensen naast elkaar Vier voeten op een dorre grond Hun ogen vertellen verhalen Over hun intense leven Hun kinderen nu volwassen Ze hebben alles gegeven De liefde die ze voelen En geven aan elkaar Hangt als een aura om ze heen En raken menig…

De eenzaamheid, de verwaarlozing, het heimwee omgeven hem met een eeuwige aura van treurnis.…

glanzende harpje Als hemellichtjes gaan slapen Vader tijd de maan omhelst En kleine golfjes spiegeltjes Van de zonnegod rapen Heeft teder ervaren Een bijzondere hartstocht In minnende zonnetwinkels Van twee mensenkinderen Streelt warmte ze heeft gezocht Ze danst om hen heen En blaast kristallen belletjes Drupt sprankjes in hun aura…

De eenzaamheid doordringt alles, hangt in de atmosfeer, in de lucht die men hier inademt; zij druipt van het plafond en van de wanden; zij omringt de bewoonster als het ware met een aura dat mismoedig, triest maakt.…

Ruimteschepen in het omniversum dansen als de aura's van planeten in zijn lichaam waar het zwart de kleuren verbindt. Ronde bollen doemen op in het vierkant van zijn spectrum, ze vervloeien en ze schieten heen en weer, onvoorspelbaar, die zachte tedere kogels.…

De avond had een aura van feestelijkheid om zich heen; de pasteltinten van het ijs - geel, roze en groen - in het glazen doorschijnende kelkje leken dit feest te symboliseren en kracht bij te zetten.…

Ook zie ik HEM weleens, in een Gouden Licht zie ik HEM, mijn demon, mijn Jezus, omgeven door een aura van magie, Minder aangenaam vind ik het, als ik, onschuldig sluimerend, plotseling geconfronteerd word met de tombe en het gebeente van Louise de Coligny, sinds eeuwen diep verborgen in de crypte te Delft.…

Er is niemand die het aan mij zal zien Als ben ik nog zo moe en uitgeblust Een wijntje tegen de overtollige stress Wat dagdromen voor mijn schijngeluk Het zijn de hulpmiddelen van buitenaf Maar van binnen ben ik helemaal stuk En dan is hij er plotseling uit het niets Zomaar een kort intermezzo in de trein Een man die van alles in mijn aura…