Alle inzendingen over BLOEIEND

Wat ik al schietend in wil brengen onder de rijken is het leren omgaan en met perifere mediocriteit; dat rozen altijd verwelken en niet levenslang prijken, voor mijn bloeiende ziel munt slaat uit menselijkheid.…

gewacht tot aan de winter toon je nu een waar tafereel zoveel prachtige bloemen vormen één mooi geheel als andere planten rusten voel jij je pas fijn weelderig bloeiend onze Winterjasmijn…

Aan de rand van het bos lig een grasland vol hoge pluimen, dicht op elkaar. Het gewas geurt heerlijk in de avondkoelte, waaruit blijkt dat het steeds goed gedrenkt wordt, ofschoon er geen water te zien is. Maar lange slingers van moerasspirea tonen duidelijk aan, waar dat overhuifde, onzichtbare beekje stroomt.…

zoemende bloeiende bloem en slapen in de bloem slapen in de gloeiende bloem tussen bloeiende gloeiende bloemen zoemen in de zoemende nazomergloed slaap is zoet slaap zo zacht de weide lacht zo zacht…

De bloeiende bloemen en bomen in duizenden kleuren. Het is sprookjesachtig met al die heerlijke geuren. De mooiste woorden kunnen ons niet vertellen, wat een bloeiende krokus over de lente zegt.…

vertrouwensgesprek in een bloeiend veldje van gele narcissen…

De zomer verspreidt zijn geuren door het land leidt zijn zonnige tijden neemt je bij de hand in kleurige weiden daalt neer en verwarmt stijgt op en omarmt met liefde het leven in schoonheid verweven en smeedt zijn gelukzalige band door klinkende harten omgeven…

Tussen de korenhalmen Rijpend in de zonnestralen Zie ik je verliefde ogen De tijd staat ineens stil Liefde heeft geen tijd Je huid glanzend in de zon Geeft mij een heerlijk gevoel Verliefd tussen de korenhalmen Warm je mij met een kus Nu even niets..alleen elkaar Liggend tussen de korenhalmen In strelingen passie bloeiend Je hier zó…

Nu is de heide blij getint Met paarse bloemenkleur Nu is de zoete heidewind Vol zoete honinggeur Nu gonst de aarde van 't gebrom Der bijen wijd en zijd Nu is de hoge lucht alom Een blauwe zaligheid Maar als de heide schoonste wordt Dan komt de winter aan Want bloemenschoon duurt maar kort En vreugd is gauw gedaan En 'k zou mijn leven…

Nu is de heide blij getint Met paarse bloemenkleur, Nu is de zoete heidewind Vol zoele honinggeur, Nu gonst de aarde van 't gebrom Der bijen wijd en zijd, Nu is de hoge lucht alom Eén blauwe zaligheid... Maar, als de heide 't schoonste wordt, Dan komt de winter aan, Want bloemenschoonheid duurt maar kort, En vreugd is gauw gedaan.…

Je lieve woorden raken mijn lippen keer op keer Mijn lippen tintelen en willen meer Opeens kom je dichterbij en in een flits voel ik me vrij Je mond tegen de mijne en je tong doet het fijne Draaiend heen en weer smaakt het naar meer Oneindig blijft ons speeksel samen vloeien Innerlijk voelen we diepe liefde bloeien Blaadjes die zweven op…

die ene ijsbloem verkillend van eenzaamheid beraamt zich tot bos…

rode klaprozen een bloeiende explosie vurig verlangen…

Voordat ze in mijn boekenkasten verdwijnen leef ik tussen stapels boeken als tussen bloeiende struiken.…

Ik betrad jouw leven als een verdorde paardebloem Jouw liefde veranderde mij in een bloeiende Baccara-Roos…

Hoe schitteren duizend bloemen in heid' en veld en woud hier bloeiend aan de glooiing daar slingrend om het hout. Maar niet alleen daar buiten bloeit menig bloemelijn: de lieflijkst aller bloemen bloeit in ons huisje klein. Die bloeme heet de liefde van moeder tot haar kind. Een bloem die ieder onzer thuis altijd bloeiend vindt.…

stoeiend en bloeiend in de wei aan de hemel de kroon op je werk erbij je passie: te tooien rijmt met al wat je staat te ontplooien…

Bloeiende zoentjes van zonnige Mei, Kon ik hun lentegeheim maar verstaan!…

Jij bent uniek geboren uit liefde je bent wie je bent bloeiend als een bloem zoals jij alleen bestaat…

Een bloeiende klimplant zal het wel niet meer worden, want te laat is uiteindelijk te laat.…

Jij komt op als duivel uit een doosje teer en roze *Harig Wilgeroosje* Verwarrende gelijkenis waarvoor ik je roem sierlijk bloeiende *Dagkoekoeksbloem*…

Slingerend zoals klimop Verstrengeld om een boom Zo is mijn hart omwonden Met draden van liefde Stevig doch zacht Kleurrijk en bloeiend Glanzend in het licht…

De blaadjes van mijn bloeiende roos vallen... Nooit zal het geluk nog door m'n aderen stromen... 't is voorbij…

soms eenzaam en zo verloren sta je daar niemand die het ziet tussen bomen onder bladeren verscholen een echte vlegel kom maar uit ik heb je gezien bijzonder rijk bloeiende * Salomonszegel *…

van bloemen, bloeiend in de zon elk moment weer anders door de wind, een regenbui melodiën... klanken van weleer herinneringen van samenzijn stijgen op als de geur van sandelhout liefde... voor altijd en altijd…

Van jong en vitaal naar oud en gebroken Van een doos vol herinneringen naar een pakhuis dat uitpuilt van het verleden Van een bloeiende toekomst naar een angstig aftellen Wat is mooier? Hopen en groeien of terugbeleven en afsterven…

van bloeiende bloesem tot prachtige peer hangend in de hete zomer ze is nu rijp en rood ongrijpbaar groot daar aan de hoogste tak rijp moet ze vallen want plukken zal niet lukken pienter die peer…

Verwrongen staal belemmert zicht sterren stralen in dood glas Blikken knipperen in een richting die gekozen was maar niet bereikt Bloeiende bermen vergroeien met sporen een boeket en een kruis laten een leven achter…

Jij zult de stromende beekjes en de bloeiende heides nooit zien fluisterde met een glinstering de doem toen de zon die ochtend jong opkwam drukte ik één voor één mijn bladeren tegen mijn hart aan als een eenzame nachtbloem…

jouw lichaam als een huis beschermend tegen het kwaad als een bloeiende roos krachtig en toch vol liefde jouw lichaam met zorg bedacht te mooi om waar te zijn zo vol passie…zo machtig jouw lichaam mijn hemel…