Alle inzendingen over Balke

Ik zag de splinter in jouw ogen maar was mijn eigen balk vergeten ik ben niks beter dan jij en dat mag je echt wel weten.…

notenbalken in partituren van melodieus verdriet worden doorgaans platgewalst door huilebalken…

De rest heb ik over de balk gegooid.…

Er viel nog niet veel van een bad te bespeuren, het waren allemaal nog balken en gemetselde buitenmuren. Opeens viel mijn oog op één van de balken. Echt waar. In die balk stonden mijn initialen gekerfd, met het hartje en de initialen van mijn Finse verkering! Ik gaf een gil. Georgios keek me angstig aan.…

Wie gevaarlijk wil dichten, moet als een profeet orakels balken in de taal van engelen.…

Angst ken ik niet en bang kan ik niet zijn daar mijn leven zich op mijn 23ste zonder opgaaf van reden van mij heeft afgescheiden. Gelukkig, maar bovenal terecht, werd mij een tweede leven gegund. Gedevalueerd ten opzichte van het eerste, dat wel, door een verloren pingpongbal. Daarentegen op meerdere manieren in waarde gestegen door toegenomen relevantie…

Er is van alles mis bij Van der Valk, Dus onze overheidsinspectie vindt er Bij onderzoek vast hier en daar een splinter, Maar zij vergeet intussen wel de balk. Die heeft ze immers in haar eigen ogen Door jarenlang de toekan te gedogen.…

Ik had op school de pest aan gymnastiek, Aan balk en brug en paard en bokjesspringen En malle vogelnestjes in de ringen; Dus alle lessen meldde ik mij ziek. Maar nu een landgenote tweede wordt Vind ik het toch opeens een mooie sport.…

Noten balken ezels oren opgerolde sleutels. Metronomen tiktak tonen bladmuzieken heuvels Golvende orkesten spelen paukenslag orkanen. Opuswolken regenvlagen pizzicato dagen.…

Slechts één minieme stap naar voren en dan staat hij in de vuurlinie hoe bonkt het hart en trilt die knie geen deur in zijn ivoren toren die opendraait naar de geschonden mens het bloed vloeit over de betonnen grens Verbrijzelde ogen staren hem aan een smekende blik treft zijn gelaat verlatenheid waar geen maat op staat een laatste wenk,…

Omdat mijn spaarloon verder is vervallen Gooi ik mijn laatste geld over de balk: Ik eet de hele maand bij Van der Valk En ga een keertje extra naar de wallen. En ben ik daarna blut, dan geeft dat niet: Dan neem ik wel een Frisia krediet.…

gevraagd om uit Balk te zenden een postkoets met vier paarden luie of zebra's uit de diergaarde voor vrij geleide van balkenende de koets rijdt naar Cuisine-de-Bouche de premier werkt aan z'n flux-de bouche…

Natuurlijk is die tweede balk alleen zinnig als in de inzending iets van een mening te bespeuren is. Werken met sterren hoeft van mij niet, laat wat mij betreft de cijfers in de balken maar staan.…

Regelneef, hoogleraar leuterkunde heeft in zijn inaugurale rede bij zijn benoeming aan de universiteit van Larieburg voor dit dilemma de volgende oplossing gegeven: men spreekt van balkebrij, wanneer in de brij slechts één balk verwerkt is en van balkenbrij, wanneer het gerecht meer dan één balk bevat.…

en dan krult zwart op natte handen de zin tot onzin vel na vel ik stierf al langzaam aan de letters het witste ezelsoor hoort in de meest gekrompen woorden nog het dreinend balken over de last die leven heet verzonnen liefdes en alles wat tot doodgaan lijdt…

ik zoek een wijnkelk of een roemer of zo'n beker uit de mis met een inscriptie en een edelsteen beladen met betekenis ik zoek een huis met zware balken met van die fakkels aan de muur een langgerekte houten tafel waarin gekerfd staat ieder uur tekens van aanwezigheid illusies van gedachtenis…

ik zond hen naar de galg voor slechts een klein vergrijp zag wel hun splinter, niet mijn balk ik sloeg hen met een loden pijp verstierf hen op het plein hun lichamen ontbloot ik at mijn brood en dronk mijn wijn besliste over leven, over dood nog voor de avond zouden ze gestorven zijn…

van de bloempjes en de bijtjes steek jij mij nog het meest jouw angel zit mij in het hart als een splinter in het oog dat tot tranen toe bewogen mij doet balken als een ezel die blij is met het hout een huisje bouwt een bedje spreidt en wacht tussen de warme lakens vergetelheid... als jij mijn Julia zou zijn dan was ik er geweest.…

Ga, een keer nog, terug kijk wat er was dans op de balken, de blootgelegde vloer. Dein in het bed omhels je geliefden die stuivend verwolken tot eeuwig stof. Open het luik voel vervlogen licht fladdermottend langs je gezicht. Grendel het hek, je biezen gepakt, zie de blauwe lucht - en vertrek.…

Slingerend door rijen coniferen en takken als noten- balk begeren ziet haar knop ont- sluiten plotseling blauwviolette, pracht speelse, steeltjes rond haar hart laat zich niet be- plukken los te rukken gekruld fijn groene dra- den aan takken coni- feren begeren, eren blauwviolette pracht passievolle macht…

Heer Balkenende, uw bezuinigingsmes haalt uit naar alle hoeken, en met succes, geen tekort meer in uw boeken! Na de oorlog hebben de bejaarden van nu onze welvaart gebracht. Vergeten is dat nu, hun pijn wordt niet verzacht. Heeft u een oldtimer automobiel? Allicht.... dan heeft u geen belastingplicht! Het koesteren van oude karren,…

Dat het kabinet is gevallen is een goede zaak. Al tijdens de verkiezingscampagne zei Balkenende tegen Bos: ‘U liegt en u draait.’ Dat hij vervolgens toch in één kabinet gaat zitten met de man die hij voor leugenaar uitmaakt is onbegrijpelijk. Dat Bos dit over zijn kant liet gaan en ook doodleuk gaat meeregeren is even onbegrijpelijk. We hebben gezien…

Ik had je willen bouwen van het harde hout met balken die wat dragen konden in steen die het blauw van staal omsloot maar mijn handen beefden even ik zag dezelfde architecturale fouten die ik in mijn hoofd vergeten wou spiegelde me in de vensters van je huis waar ik mijn eigen dromen ontmoette die ik ooit verloor maar een open deur…

ach vadertje, vadertje tijd dat u juist nu, door donder in nachtelijk ontij het oudje komt halen al dagenlang ligt zij op zolder haar droge hoest hangt aan de balken als uien ach vadertje hoort u hoe zij lijdt en ziet u hoe moeke schreit achter jast zij de piepers in tranen nu kom vader, ik zal u voorgaan het is een hele klim maar…

langzaam bovengekomen gooit hij zijn wilskracht over de balk uitgeredeneerd de letters opgegeven tot het maken van een woord schijnt de opgedroogde horizon door 't uitgekauwde spinnenrag levenloos naar binnen zuigt al het leven uit hem als door de leegte omstrengeld in 'n vage mist draait z'n laatste peuk neemt 'n stevige…

mijn handen spreid ik als hekken voor de ogen zie nog weinig licht de vingers als balken beperken mijn zicht ik deel de wereld nog meer in parten aanschouw het buiten nog minder: als gekooid stuurloze gedachten slenteren ongedurig als roofdier, hongerig door mijn brein ik ben als van de reden beroofd een niet te stoppen sinistere…

Dit is een tv-programma het bekijken niet waard, Mees heeft bij voorbaat gelijk en Groenteman doet links nogal zuur, zo zoetjes aan vertrouwt zij Den Balk niet meer. Maar waar moet zij het dan zoeken, niet in de peilingen, want die laten haar in de steek.…

Het moet nu maar eens afgelopen wezen Met dat gepersifleer van de premier Het maakt het landsbestuur tot de risee Van heel het volk, zo hebben wij te vrezen De grap wordt door herhaling ook niet beter Ga liever weer eens aan je werk, Jan-Peter! ---------------------------------------------------- De 'satirekwestie' blijft zich voortslepen…

Men moet maar in de kou gaan staan om buitenkroegs een peuk te roken zodat beloftes alsnog gaan stroken “meer blauw op straat” (zonder baan) maar de maatschappij is geen melkertkoe. Ouden van dagen mogen elkander steunen in plaats van op de thuiszorg te leunen, kunnen ook best met minder centjes toe Ziekenhuizen met begrotingstekorten…

In kikkerland was het gaan stormen. De ezel en de vis hadden slechts oog voor de waarde van begrotingsnormen; geen die zich over het kwetsbare boog. Wormen in Naarden vreesden voor hun bestaan. Zonder voedsel verdorde de aarde en met het land gingen zij eraan. Aan het kleine, het zwakke, het bejaarde boden de vis en de ezel geen oor.…