Alle inzendingen over Brugse Zot

In mijn persoonlijke strijd tot innerlijke opruiming ben ik nu aanbeland bij de Brugse Zot. Dit donkerbruine bier wordt vanaf 1856 door brouwerij De Halve Maan in het middeleeuwse stadscentrum van Brugge gebrouwen.…

Was ik een tijd geleden nog aan de Brugse Zot 7,5 % alcohol, nu zit ik ten hoogste nog aan de Brugse Zot 6% alcohol, terwijl de Grolsch kanonnen (11,6% alc.) nog geen 70 eurocent per flesje kosten, maar dat kan me niet meer bommen.…

Ik zat in het halfduister op het terras van de Tapperij in Gouda, beetje eenzaam aan de Brugse Zot. Voor het eerst in tijden was het om tien uur 's avonds nog lekker. Schuin tegenover me zaten drie meisjes in veel te korte rokjes druk te kletsen en te roken en naast me namen twee Marokkaanse mannen plaats.…

Indien alle zotten gekskolven droegen, vond men geen hout genoeg om zich aan te warmen.…

'De mensen, dat zijn alle zotten!' zegt de Zot u vertrouwelijk. Geen enkele die ziet dat hij eigenlijk met hen de aap houdt, en als ze dan tóch eens in hun domheid naïef naar hem opkijken, en zich afvragen of hij nu met hun voeten speelt, ja dan neen... dan botsen ze op dat masker van onnozelheid, schudden het hoofd en peinzen: och, die zot ook!…

In de vroege ochtend van 27 augustus 2016 marcheert, onder begeleiding van een militaire kapel, de eerste colonne van 25.000 zwangere vrouwen met kinderwagens de brug op.…

- Die weet, of ook maar voelt bij vaag instinkt, Dat, als hij sterft, een wereld met hem zinkt, Zijn werklijkheid, maar vizioen van God, Dat oprees uit het Wezen van zìjn geest, Wat ergens ooit aan grootheid is geweest, Hij denkt iets derg'lijks ook, en is geen zot.…

De zotte glimlach hief de tederheid naar een verzakte plank bedwelmd door handgewassen stank Voorbij, te snel voorbij, gleed de lente heldhaftige haver groette het gerst dat weelderig opschietend het verst in wasdom was gevorderd. Hij ventte het ruwe tarwebrood langs elke deur in een roes van bedwelmende tarwegeur.…

zondagochtend eind september om het kasteel nog dieprood zie ik de rozen stilaan afwaarts gaan zij geuren steeds meer aangeschoten met of zonder naam geraniums blozen onvermoeibaar lila en vaalrood snedig op de vijver hoor ik het gesurf van wilde eenden halfvermolmd schier spant stokoud een houten brug haar rug…

Het allerliefst met jou in wuivend gras en drinken, zittend op jouw jas uit de fles witte Zuidafrikaan die in jouw tas was die wonderwel perfect op temperatuur was Lang turen over het kanaal ver langs de brug en luisteren wat de bomen ruisen en zwijgend verder fietsen, want geluk moet je niet hardop noemen De rest nippen we thuis, in…

daar gaat een sperwer waar voor de nieuwe snelweg een brug zal komen…

een eigen leven Belden elkaar vrij vaak We hadden veel te geven En we schoten altijd raak Soms was de afstand groot En toen ineens, toen was jij dood Zo dichtbij was jij, zo dichtbij En nu, zo verdomd ver weg En als ik nu zeg 'Het gaat best goed met mij Kijk maar, ik ben best blij' Dan zit ik stiekem hier te liegen Was er maar een brug…

Mijn vingers overtrippelen de gaten Buiten mijn tuin ligt de rivier gebed In maanlicht, en er rijst een brug van jade. Een brug van jade overspant het licht, Mollig van schaduw aan haar ene zijde Een smalle schaduw schuifelt in het licht, En buigt zich over en staart in het wijde.…

het is de laatse keer als ik traag voortga over de ijzeren brug voel heel sterk verdoofde blikken in mijn verstijfde rug het lukt mij niet om terug zien mijn lijf verbiedt te keren mijn hoop wil alleen op toekomst teren naarmate ik verder schrijd spant de licht gebogen brug mij tot pijl van verwarring een hand aan de overkant…

Ik sta op de brug en staar in de diepte. Elke keer verbaast het me weer. Het land is vlak, kaal en open en toch zie je hem niet. De brug.…

Ergens in Nederland is een brug in een middelgroot dorp in een gemeente met een grote kern. Die brug, zo vonden de bewoners, moest geverfd. De gemeente, regerend vanuit de grote kern, vond dat niet nodig, maar de gemeente had geld aan de dorpsraad gegeven en dat mocht de dorpsraad zelf besteden aan publieke zaken, die zij belangrijk vond.…

Het fietspad lag in het midden van de brug, aan de zijkanten stonden hekken omdat de brug in verval was geraakt en een gedeelte van de zijkanten van de brug was ingestort. Vanwege de vervallen staat en de hekken noemden wij als kinderen de brug: 'de enge brug'. Het was een flink eind wandelen van ons huis naar de enge brug.…

De brug Het meisje zag haar vriendinnen al staan op de brug… het water onder hen glansde, jongens sprongen in het water vanaf de brug hun stemmen klonken jong en blij. De brug En hoewel het verboden was sprong de jeugd keer op keer.…

O konden we eens zo samen staan Aan de allerlaatste brug, En saam en blij er overgaan - Wij kwamen nooit terug!…

Die kleine kus de laatste brug tussen ons, vanwaar ik vloog boven de stad samen met de duiven en de onbekenden Ik riep je naam door alle hemelen heen en voor het eerst in mijn leven zag ik mijn engel rondom mijn voeten, radeloos huppelen. Hij kon mij niet redden.…

Ik ging naar Bommel om de brug te zien. Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden die elkaar vroeger schenen te vermijden, worden weer buren. Een minuut of tien dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken, mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd - laat mij daar midden uit de oneindigheid een stem vernemen dat mijn oren klonken.…

de nacht de stad uit, vrij onder de brug beschenen door de feestverlichting…

hij kan wel zeggen die brug stond open het patatje oorlog zorgde voor dat slippertje plat op die klinkers lag ik moederziel alleen meisje, geloof me ik had het zelf niet in de hand dat kan hij inderdaad wel ontroerd zeggen of van die man die vloekte, om een fietsendief, en hoe ook hij rende struikelde met rode konen dat kan hij…

Als je niet wordt als het kind staand op de brug in de wind en je vergeet hoe het leven toen was eens aan de rand van de plas als je niet wordt als dat kind dat je ooit was, teerbemind, mis je het beste wat je ooit bezat weet je niet meer wat je had als je niet wordt als een kind dat zoekt en wonderen vindt zingend en dansend het leven ontdekt…

Amerika Amerika rukt op ze zijn wat zot in hun kop de cowboys vinden het een mop in dit openingswoord wordt Saddam aangespoord al gaat hij niet akkoord en zoekt een achterpoort met oorlog als antwoord Bush trekt de alarmbelkoord gebruikt daarbij God’s woord gaat zelf voor massamoord Terreur is ongehoord maar wie is er hier gestoord…

Verscholen in avondmist bieden leuningen geen houvast meer kilometers gedachten dansen op het ritme van de vier wielen dichterbij dichterbij zelfs de lantaarn langs de weg lijkt te glimlachen en schijnt de wijzer van de teller vooruit dichterbij dichterbij de laatste afslag brengt schaduwen in werkelijkheid waar thuiskomen…

Ergens in zijn boek schrijft Geert Mak: ‘Bijna iedereen op de brug bungelt tussen twee werelden in’, dat geldt niet alleen voor de mensen óp de brug.…

moesten geven aan de brug.…

Laatst zei me een dame op Spangen: Wat ze voor zo'n uitstrijkje vangen Dat is toch te zot Je schrikt je echt rot Wat er aan de strijkstok blijft hangen…

O het verlangen van die rode stenen te breken uit de rode huls, te spatten hun leven, gelijk een zot geweld, tot aan de zon, die hun leven schonk, in gek begeren van het laaiend lijf. De laatste omarming van de minnaars voor de dagelikse dood.…