Alle inzendingen over Buk

Doorlopend heeft hij het over bukken, telkens maar weer, dondert er iets op de grond, bukken maar weer, wil je bloempjes vers van de grond: bukken in plaats van dat je stond. Een knip-buiging naar b.v. de Koning, weer een buk-sessie.…

Hoe je het ook wendt of keert, de onschuldige passagiers van MH17 zijn door een Buk-raket vermoord. Voor zo'n Buk-raket kun je wel bukken, maar dat maakt voor de destructieve impact niets uit. Alle betrokkenen bij deze vuile aanslag wassen hun handen in onschuld en geven anderen de schuld.…

Van damesvoetbal houden dat hoeft niet, maar het afkraken - nu - nog dat mag niet, toch doen, bukken dan....…

Ik zag, toen ik een ommetje ging maken Hoe een natuurbeschermer in de wei Een vogelnestje met een kievitsei Gewapend met een buks stond te bewaken. Maar moeder kievit was natuurlijk weg. Die was door alle aandacht van de leg.…

daar neergezet veel te dicht bij de Peruvianen een half orkest verkleed als net echt zo zien we hen graag met de panfluit in kleedjes er rent een kind weg de wafelbakker gilt les voleurs winkelen ook de straat begint te deinen straks kantelen we nog de rijen snoeren dicht mijn schoenveter zit los en ik kan me hier niet bukken…

Een boer leegt zijn buks tussen de sterren en de maan. Zijn hond blaft twaalf keer. De vervallen kerk wordt verlicht door een eenzame vuurpijl En krijgt net iets te veel eer. Overtrekkende ganzenvleugels klappen duizendmaal En dan slaapt de polder weer.…

Eén teken stond jaren later nog onder een raam, gered door de vensterbank - een golflijn, getrokken zonder te bukken. Zo klein was je toen zag je nu. -------------------------------- Uit: 'Gedichten 1938-1992', 2001.…

Door daar in te lopen moest je steeds meer bukken en vond je als kind onschatbare dingen. De onschuld ontdekte achter die deur te grote schoenen en kleding die ons niet paste, maar wij trokken het ons aan en kwamen, tot hilariteit van pa en ma, uit de kast.…

Zo wennen wij aan een verlies dat lijkt op wat ons bij het bukken uit de zakken glijdt. ---------------------------------------------- uit: 'Overval', 1997.…

slaan de ochtend van de blauwe plekken zal wel zakken of ik laat ze wel knagen onder mijn lange jas die is nog wat zwarter dan het dreunen van je stem of de blinddoek die ik letterloos moet dragen om de kleurloze stenen te stapelen tussen het nachtbraken ik leg me wel terug neer op de grond en verontschuldig mij voor het bukken…

en alweer was hij daar nooit meer fluitend en vaak uizichteloos gestaar het moeten beklemde hem steeds meer meer met zichzelf dan de rest in de weer ja het geld de poen dwong hem zijn gevoel te onderdrukken het huis eten en de rest dwong hem te bukken En nu ... nu is hij zijn eigen weg gegaan en heeft hij een ieder verbaasd laten staan uiteindelijk…

Wakkre harten, trouwe zielen, Eerlijk dragen schot en lot, Niet te bukken, niet te knielen, Niet te buigen, dan voor God; Rap van leden, Vroom van zeden, Dàt was Hollands, lang verleden! Mannen-broeders! leer u tooien In de spiegel van die tijd, Vrouwtjes!…

Geen gezicht als ik buk. Natuurlijk moet ik af en toe bukken. Ik hoor je familie al. Ja, zo zijn ze toch. Of niet dan. Vooral je moeder, ik zie haar gezicht al. Nou MIJN moeder heeft tenminste geen kapsones. Daar zouden we het NIET meer over hebben. Deze dan. Wat vind je daarvan. Nee, ik hou hem alleen maar even voor.…

de straat is hier opengereten het riool moet vernieuwd, men is druk fietsers die al een doorgang weten ik sta peinzend in de weg en buk er ligt een schoen, sinds lang vergeten in mijn handen valt hij stinkend stuk aan welke voet heeft hij gezeten, restant wellicht van een ongeluk?…

Die al te grote dingen wacht, Om dat hem in 't begin zijn pogingen gelukken, Is even dwaas, als die tot wanhoop wordt gebracht, Om dat hij voor een tijd voor tegenspoed moet bukken.…

De appels al enkele dagen rijp, tijd om geplukt te worden vandaag, dacht de oude lurkend aan zijn pijp, Maar ware het niet dat hij in de toekomst leefde, en zijn hand niet meer hoefde te plukken zijn rug niet meer hoefde te bukken en hij niet meer vloekte omdat hij beefde De machinerie stond nu voor hem klaar.…

Mijn ogen dwalen af van de einder tot aan mijn spiegelbeeld, ik buk mij om mezelf beter te kunnen bekijken in deze natuurlijke weerkaatsing. Kan ik mijzelf spiegelen in de persoon die ik daar zie? Kan ik echt niet verder? Langzaam,als ik weer ga staan wordt dit beeld verdrongen door een ander gezicht. Jouw gezicht.…

Waarom zij bukken moest? Haar arm leggen op een stronk? Bange ogen, bleekblauwe huid, Strakke lippen, van angst geen woord. Grote donkere ogen smeekten luid: Hak niet, klief niet, kap niet Mijn hand of arm af. Mijn kind wil ik strelen Mijn akker wil ik zaaien Mijn graan wil ik oogsten.…

Hij is nog steeds clown weliswaar met krukken het wordt hem wat moeilijk nu om bijvoorbeeld te bukken. Hij zit in een spalk van enkel tot lies kan bijna niets zelf. Hij oefende zijn act alvorens hij optrad zijn schoen zat in de weg kwam tussen het wiel. Gevolg was vanzelf dat hij op zijn gezicht viel.…

Ook met de veters is iets mis, die vaker slepen over straat, hetgeen niet ongevaarlijk is omdat het bukken moeilijk gaat. Hoewel ik jong ben in de geest word ik intussen nagestaard als zijnde oud ofwel bejaard, als iemand die de dood al vreest.…

Zij stapt terug in een klatergouden vehikel, moet bukken voor een lage entree (Rammstein) en ik zie plots een breed draagvlak, daar kan geen inlegkruisje tegenop.…

Op leeftijd raken - ook zoiets. Je bukt steeds moeilijker, terwijl je juist dan meer en meer uit je poten laat vallen.…

'You are not what you look like'. Jamie McKendrick. We waren allen op vitale punten, met kostbaarheden volgestouwd, gebroken in onze bovenkamers. We dachten dat alles verloren was, maar in onze bollen groeide de Hemel die Jezus bedoelde. De schadelijke erfenissen gaven we zoveel kopstoten, dat ze op tilt sloegen. In onze armen sliepen de steekgrage…

Soms vallen je dingen op, waarvan je denkt: hoe kan het dat me dat opvalt; terwijl andere opvallende dingen je juist weer helemaal niet opvallen. Vorige week liep ik door het dorp en halverwege de Norgerweg zag ik vermoedelijk een echtpaar in hun voortuintje bezig. Ze waren onkruid aan het verwijderen en hij zat daarbij op z’n knieën en met de rug…

dat je niet meer van mij houd een leven vol liefde veranderde snel je ziet geen toekomst meer waarom ik dan nog wel ik hoor de klok tikken precies duizend keer sinds jij ging je liet mijn hart vallen waarna niemand het ving verspreid over de vloer zie ik nu alle stukken ik hoor mijzelf denken is het de moeite om te me bukken…

Ik buk en pluk wat watermunt de geur herinnert mij aan tijden dat het had gekund wij tweeën zij aan zij. Dit is het land vol levenslust vol weemoed is mijn hart. Hier is het dat ik heb gekust maar nu leef ik apart.…

waterkant de dauw ligt op het gras ik zet mijn stappen op het land waar ik ook vroeger was De zon verdrijft een laatste flard van mist boven de sloot, er wordt een nieuwe dag ontward; de lucht oneindig groot Een eend vliegt kwakend uit het riet de vleugels in het licht ik draag in mij een groot verdriet; de kerktoren in zicht Ik buk…

Zo weinig als men wijn uit netelen kan drukken Zo weinig als de moor* kan bleken zijne huid, Zo weinig als de los* zijn vlekken wissen uit, Zo weinig als men mag* van dorens vijgen plukken, Zo weinig als een steen zich rechten* kan of bukken, Zo weinig als een trom vanzelf slaan geluid, Zo weinig zonder vocht opschieten kan het kruid, Zo weinig…

Ik zal voor niemand meer bukken, het overkomt me niet weer.   Mede dankzij hem ben ik sterk. Ook familie en vriendinnen, en geweldige collega's op het werk, zorgen ervoor dat ik dit zal overwinnen.   Nee, mijn 'ik' raak ik niet weer kwijt. Het zal nog wel moeilijk zijn, en ook al kost het wat tijd, na deze regen volgt zonneschijn.…

Ik had het diepe bukken niet van node: Ik zag het, zij liet toe... O, wrede smart! Hij trapte op hare voet, zij op mijn hart. Zou 't waar zijn? Heer! verlicht mijn wankle schreden, Eer 'k mijn geluk voor immer ga vertreden!- Zo ze om des maak'laars wille mij verliet...…