Alle inzendingen over DOORGAAN

Je zegt me te vergeten wat er was tussen jou en mij je zegt me door te gaan met leven je liefde is voorbij je zegt me mijn gedachten niet naar jou te laten gaan je zegt me, niet te wachten op een samen verder gaan maar, bij alles wat je zegt vergeet je te vertellen hoe mijn liefde, zo oprecht het zonder jou moet stellen…

Alleen omdat ik nu pas besef Hoeveel ik van je hou Ik blijf doorgaan Tot ik jou weer voor me kan winnen Want zonder jou Kan ik niets beginnen…

Tanka Het krentenboompje ligt al lange tijd, geknakt; halsstarrig levend siert zijn wijde bloesemkroon de dorre bosgreppel; Tekst in proza Het mooie Ulvenhoutse Voorbos bezuiden Breda is in de maand April vol prachtige krentenboompjes. Eén daarvan ligt allang geknakt neer: de stam vormt zo een scherpe hoek. Zijn grote kroon ligt in de…

In het land waar Eenoog koning is zie ik geen hond voor ogen die mij kan leiden met vermogen door het duister van de dag. Niet meer of minder zwart dan de dag de nacht moet ik verder op de tast mijn oog gericht op eindigheid.…

Doorgaan niet stoppen dat heeft geen zin Praat wat harder dan denk je niet zoveel Het is nu eenmaal tegenwoordig zo min En ja dat grijpt een ieder wel eens naar de keel Kom op en zet je er overheen kop op het goede dat komt vast heel snel en al lijkt alles om je heen van steen De grotere macht trekt binnenkort heus wel aan de bel…

Vriendschap in haar vertrouwde ogen Een oase gevonden in blauwe lucht De laatste herfst nog niet vervlogen Passie in haar zilte zucht Haar zinnen, de eeuwige jeugd Op de tast, hand in hand Aan de sterrenbeelden voorbij Schelpjes zoeken op het strand Spiegelbeeld, het oude zeer Een vreemde vriend in mij Maar ook zakenman, en kleine jan…

Het verleden en de jeugd nu eindelijk afgelegd. De toekomst evenredig bijgesteld. Zal ik dan maar beginnen te leven? Je haalt je een verhaal in je hoofd waarin geloofd wordt, en dat in de tegenwoordige tijd verteld. Ten slotte is het allemaal net echt. Inademen, uitademen, hinderlijk eenvoudig, een autonome zenuwtrek. Dat heb ik toch maar…

We moeten doorgaan, met elkaar, samen sterk, en genieten van wat is, in de tijd dat we dat doen, ben jij het pap, die ik zo mis...…

wanneer het pad niet bewandeld wordt verdwijnen voetstappen…

We rijden doorgaans verkeerd.....…

telkens ik denk 't gaat niet meer schijnt er een lichtstraal keer op keer die kracht en moed geven om verder te leven er is niets dat moeilijker is dan die dingen te wensen en te aanvaarden zoals ze zijn wij vragen allemaal waarom ?? het antwoord is verstilt daar er geen antwoord is een enkel woord een klein gebaar houd je op je benen je…

We zullen doorgaan, met de stootkracht van de milde kracht We zullen doorgaan, in de sprakeloze nacht We zullen doorgaan, we zullen doorgaan We zullen doorgaan, tot we samen zijn We zullen doorgaan, met de weifelende zekerheid Om door te gaan, in een sprakeloze tijd We zullen doorgaan, we zullen doorgaan We zullen doorgaan tot we samen…

Ik niet doorgaan niet stilstaan !…

Jij blijft maar vieren geven, vindt jij dat echt zo leuk? Helpt het tegen een frustratie? En lig je in een deuk? Weet je, ik zal je wat vertellen: Het doet echt geen afbreuk aan welk gedicht dan ook... Ik ga lekker door met schrijven Jij mag dan vieren aanwrijven, een ander leest ze ook...…

Nu wil ik met jou genieten van elke dag en nacht Geen angst meer uit het verleden Maar doorgaan, met intens veel kracht! Een kind als erkenning van 'ons' bestaan Met jou aan mijn zijde Nooit meer stoppen... maar voor eeuwig doorgaan...…

vooropgesteld dat ik morgen aan een wederopstanding toe ben laat ik u weten dat het wederom niks was, slaap lekker…

rijdend met de wagen gekomen op het punt waar doorrijden de dood verleidt aarzelt zij om te vertragen ? ze mindert snelheid, elke keer verjaagt de schimmen bij haar graf om wie ze bij momenten niets of minder geeft maar anderzijds zijn zij de reden dat ze leeft ze slaat linksaf of rechts al naar gelang de plaats, de dag enkel de autospiegel…

Wat een rare avond kan die laatste van het jaar toch zijn. Meestal gaat het allemaal wel goed met mij, maar nu heb ik rond half twaalf heel even last van Het moment. De eindejaarblues dus. Op dat ene moment begrijp ik dat het fenomeen iedereen kan overkomen. Onverwacht, onvoorzien en ongewild. Tja wat doe je dan? Een heleboel Nederlanders knallen…

Als je wilt stoppen met altijd maar doorgaan, dan zal het altijd maar doorgaan toch een keer moeten stoppen.…

na een flitsende start van puur extase bemerk je niet de wisseling plaatsmaking voor gewenning eentonig drammen wil je alleen nog doorgaan wanneer alle lust verdwenen doorgaan als lol nog slechts herinnering doorgaan met puur drang als drijfveer steeds maar al denk je diep van binnen nog één keer daarna wordt het anders vandaag…

Net niet gebroken en weer doorgaan, doorgaan tot het ooit breken zal.…

liefdesdichters dichten doorgaans met voorbedachten raden uit hun blote hoofd met overtol aan cellulaire zaden de echte grote lyrische eroten denk aan de zo geliefde Bredero eindigen doorgaans onverdroten op hun straat nummer zus en zo…

11 September 2001 aanslag WTC m'n leven gaat door grote veranderingen in de politiek m'n leven gaat door oorlogen dreigen m'n leven gaat door natuurrampen gebeuren m'n leven gaat door ziekte heeft me in z'n macht m'n leven gaat door verlies van m'n baan m'n leven gaat door afscheid van dierbaren m'n leven gaat door. Overal…

leraren doet verbleken hoe speel je dat toch klaar met al die loze dwaze streken ik herken je moeder en mijzelf in jou vergeef mij aberraties je bent uitgegroeid tot een waarlijk spontaan uitgebalanceerd mens veel verder kun je nog uitdijen daarvoor heb je nog een leven zoet en lang ik moet nu stoppen want als ik doorga met je te roemen moet ik doorgaan…

De laatste jaren zijn de bezoekersaantallen van de site nederlands.nl drastisch gedaald. Je kunt dit verifiëren door de bezoekersaantallen van de dagcolumns van nu (30, 40, 50) te vergelijken met die van 2007 (500, 600, 700). Om wat voor redenen dan ook (die met de site te maken kunnen hebben of met de veranderende internetwereld om ons heen) komen…

de straten huilden met ons mee terwijl iedere stap ons verwijderde van het woord waarnaar we zochten de stad zuchtte en liet ons vrije doorgang.…

Als de eenzaamheid aan je deur klopt doe dan niet open. Ik heb dat wel gedaan en heb nu spijt als haren op mijn hoofd, want het heeft mij zeker geen goed gedaan. Als je alles hebt gehad en alles hebt bezeten en alle geneugten des levens hebt mogen proeven, is het een hard gelach als de eenzaamheid ineens als een bom inslaat. Zo onverwacht. En laten…

Drie dagen lang loopt het spoor, doorgaan. Laat handen van vermoeide reizigers even wuiven naar vergeelde plaatjes, doorgaan. Treinrails komen samen, glimmen fel oranje. Slingeren, wenden, wisselen, geen terugkeren. Passagiers groepen drommen, verspreken zich in volle talen, lezen allen de krant van Babel.…

notenbalken in partituren van melodieus verdriet worden doorgaans platgewalst door huilebalken…

Specialiseren gaat doorgaans gepaard met een onbegrijpelijk jargon voor buitenstaanders.…