Alle inzendingen over De oversteek

Uit lijfsbehoud is het in het algemeen niet aanbevelenswaardig om bij het oversteken van een straat gebruik te maken van beveiligde oversteekplaatsen…

Zebrapaden zijn overbodig: ze geven in de praktijk geen recht op oversteken.…

Ze zit stil in haar stoel voor het raam, kijkt uit op de straat waar ze is geboren, luistert naar de stad, ziet de razende secondewijzer op de Friese klok die de snelheid van haar reis aangeeft; alles went weet ze, ben je er aan toe vervagen drempels en zonder angst doe je dingen waar je ooit tegen opzag; zo gaat het met de oversteek naar Gene Zijde…

Taal is een grens die je met behulp van een andere taal kunt oversteken. Het is echter geen garantie dat men aan de overkant dezelfde taal spreekt.…

"Alleen spelen aan deze kant van de weg en niet oversteken", zei mijn moeder me als kind Een kinderwereld zo klein, kan zo oneindig zijn omdat je alles wat er aan ontbreekt, erbij verzint Je kindervoetjes deden zeer van het verre lopen want opweg naar de speeltuin kon je zomaar verdwalen Een kinderwereld zo klein, kon zo oneindig zijn totdat…

Let op voor overstekende panda´s. Zelfs bij maar 100 km per uur geeft het een flinke klap.…

Stiekem vraag ik me nu wel af of nummer drie dan naar de oude vijver is gewaggeld, wellicht een nieuw leven is begonnen aan de overkant, of toch een verkeerde inschatting heeft gemaakt bij het oversteken... Dat laatste was in ieder geval niet bij mij voor de deur het geval.…

Nooit meer thuis… Haar leven verstoft en bijna vergeten IJzeren wetten dwingen tot oversteek Van bed naar stoel Bijna honderd jaar ingesleten gebaren Het brood naar haar mond Haar ogen zo blauw En verwarrend helder…

Scrooge gaan heten Charles Dickens is bij de Grote Oversteek door Kaatje Boes - ongetrouwd moeder from Urk - over de railing gesmeten…

Wandelend door de straten van de stad merk ik dat je mee loopt terwijl ik de grachten oversteek hoor ik het fluisteren van je stem nippend aan een glas op een terras voel ik je hand op mijn huid toch is de zeepbel uiteen gespat angst geregeerd angst overwonnen weerhield ons te breken een niet onopgemerkt verloren einde…

Kan hij die helpen oversteken. Knaapjes het wakke ijs. Die moet hij redden met levensgevaar. Eenmaal toch moet ik het meemaken dat ik goedkeurend hem op de schouder kan kloppen. diep in de ogen kijk, verlegen mompel: 'Jongen, je vader is trots op je.' ------------------------------------ uit: 'Comfortabel ongelukkig', 1999.…

ik ayasophia de Bosporus en keer de rug aan westers denken nu komt de rust terug die deze oversteek gaat schenken in steen heeft wind herinnering gestraald de grond heeft nooit getreurd om alles wat er is gebeurd zij bloedt haar oogsten in draaien naar het oosten ik schop mijn schoenen uit en blotevoet de grond ook…

Het spoorschrijven in natte autowegen, waar bomen deinen en het wachten langs de kant een oversteken weifelt. Het sukkelen in een fietsdrafje over zandpaden, die vertraging waarmaken. Het voetstoots een boswandeling beginnen, waar kraaien uit de bladeren opscharrelen en triest zijn. Het stil liggend dood zijn.…

Het spoorschrijven in natte autowegen, waar bomen deinen en het wachten langs de kant een oversteken weifelt. Het sukkelen in een fietsdrafje over zandpaden, die vertraging waarmaken. Het voetstoots een boswandeling beginnen, waar kraaien uit de bladeren opscharrelen en triest zijn. Het stil liggend dood zijn.…

Daar kan ik linksom gaan, of rechts, een grasveld oversteken, zomaar ergens afslaan, langs het bord: "Verboden te betreden". Nog liever ga ik onbegane wegen, zwervend zoeken naar mijn pad, Vantevoren niet kunnen weten, Onzekerheid bij elke stap. Maar ik moet mijn vaders tuinpad gaan: begin en eind van mijn bestaan.…

Net buiten m'n zicht kronkelt ongeziene essentie de riolen in en sprint met 'n knipoog mijn verstand uit 't wiel Intussen knikkebolt de versufte tijd achter de dubbelbeglaasde mensheid en blijft het langzaam middag worden Terwijl 'k oversteek kijk ik verbluft toe hoe de zon aan mijn kant van de straat blijft schijnen en me schunnig…

De oversteek naar mijn portiekflat heeft Anouk nooit gewaagd echter en iedere avond schitteren en schemeren haar lichten door beide deuren en zij bereiken mij. Haar bezigheden zijn mij onduidelijk. De koffie die ik haar eens aanbood, drink ik zelf in arren moede maar op. In het portaal klinkt vaak haar vrolijke, welgemeende groet.....…

Ik heb van de wereld afscheid genomen Het licht zal mijn lichaam meenemen De strijd tussen pijn en verdriet is gestreden Ik ga mijn leven aan de aarde terug geven Ik heb van de wereld afscheid genomen Zacht geniet ik van heerlijke muziek De pijn is overgegaan in het sterven Ik ga de doodsrivier spoedig oversteken Ik heb van de wereld afscheid…

Oranje's verste voetbaldeserteur kende een ivoren wit humeur Verdonk zei 'Nee', na lang debat zijn keuze bleek het hazenpad Een oversteek van de Stanfordbrug leek een eerste stap op een ezelsrug Met een tweede stoot aan de beruchte steen gingen oude vrienden met de winst heen Zo zat in Côte d'Ivore, de centervoor toch snel weer op het…

Je moest een binnenplaats oversteken om deze te bereiken. Ik was achtentwintig. In mijn rozerode jurk was ik zeker nog een schoonheid maar met de hoge plateauzolen kon ik bezwaarlijk door de bocht komen tijdens de foxtrot. Simon nam me echter in zijn armen en walste eindeloos Éngels met me.…

afscheid van reizigers over zee die misschien nooit meer terugkomen krakende touwen klapperende zeilen oude gedachten en versteende tranen afscheid van een voetganger in de regen die voor de toren wilde oversteken gillende stemmen knarsende remmen droge tranen en verzonken gedachten afscheid van forensen in de avond die de volgende dag…

Nu moet hij oversteken, hij luistert eerst heel goed, de stok wordt opgeheven, hij hoort geen auto, dus lopen, zoals het moet. Ik leidt hem langs obstakels, mijn ogen leent hij nog, maar als hij straks alleen moet lopen en de obstakels zijn er toch? Ik wens dat ieder mens een keer een blinde leidt.…

En misschien weten ze wel dat er doden vallen, maar willen ze zelfs dan nog proberen om de oversteek te maken. Zijn zij dan het probleem? Zo simpel kun je dat niet stellen. Er zullen altijd mensen zijn die op een beter bestaan hopen. Een gedeelte van hen probeert dat betere bestaan te gaan opzoeken.…

veerbodem blinkt scherp onder onze voeten die het metalen einde groeten - ja, dit scheep is verboden maar hoe is dit te weerstaan, als ik dat al zou willen, het natte dek onder haar billen en ons zwijgen ten overstaan van de oever die niet meer bestaat zich aan een verbeelding overlaat, dat we hier ons brood breken - ooit - en daarna oversteken…

Soms, zie je zelf, dat een jong persoon een ANDER helpt met een zware tas of oversteken. Een simpel dank je wel is dan het enige wat er toe doet, inclusief een vaak dankbare blik, en IK kan het weten, als de boodschappen kar NET iets TE is. Een buurman met spierballen, vraag ik: ben ik erg brutaal als ik vraag om..... Brutaal?…

Als je bijvoorbeeld merkt dat heel veel mensen de IJssel dagelijks willen oversteken, wordt het interessant en dus rationeel om een brug te bouwen waar die mensen dagelijks gebruik van kunnen maken. De ratio is dus het kind van de irrationaliteit.…

Nu onze voeten zonder lijnen zijn, alles uitgewist werd bij het oversteken is er nog slechts het breken van de sneeuwkristallen om onze opwarmende lijven heen ten teken dat we aangekomen zijn. Willen en streven raken langzaam afgedreven. Bestaan bestaat nog slechts uit al het overige vergeten.…

Zo iets als "Wij leerden op school vroeger dat je altijd naar rechts en links moest kijken voordat je ging oversteken". Maar ja, dat was vroeger. Nu zie ik dat de man stevige zwarte laarzen draagt, een groene camouflage legerbroek en een zwart jack. Zijn haar is millimeterkort.…

Hij vond plezier in de oversteken, die hij steeds weer anders beleefde. "Wat heeft de boemeltrein mij goede raad gegeven," dacht hij elke dag.…

Denkt ze dat die grote, stalen eend die met een veel te hoge snelheid aankomt, wel opzij zal gaan als ze haar de straat ziet oversteken? Niemand die het weet. Maar dan begint een schouwspel dat uniek is in de dierenwereld.…