Alle inzendingen over De som van je levens

Het stuit me tegen de borst als mensen klakkeloos met meningen komen die mijne inziens slechts van 1 kant komen, die van henzelf want er zijn altijd meer mensen, meer meningen dacht ik zo. Het ( mijn idee) handjevol mensen wat protesteerden tegen de maatregelen, wegen niet op tegen de mensen die wel het lef, de moed, of het gezonde verstand gebruikten…

(voor Malinda Gayle (Mindy) McCready (1975 - 2013)) Je bent geboren op 30 november 1975 in Fort Myers. Op je derde begon je in de Pinksterkerk te zingen. Op je zestiende studeerde je af en begon je met je muziekcarrière. Je ontmoette de latere honkbalster Roger Clemens. Op je achttiende ging je naar Nashville, waar je een contract tekende bij…

jij toch altijd had heb jij, Goddank voorgoed verlaten dat zelf verkozen lijdens-pad onbewust nog onbevangen ging ik weer door op weg met dacht ik louter levens-lust maar is mijn zijn nou zoveel anders gelijk bezield net zo gedreven dat ik soms bij vlagen, ril ben ook ik voorgoed bezeten zo overtuigd door levens-wil…

van kinderen door al dat paplepel geweld soms vroeg uitgeteld worden van jongs af levens een zwaar gelag…

witte kruisen zwijgen op geschoren grasvelden onder gesnoeide bomen soms knarst het grind worden rijen verstoord soms druppen hier tranen gaan gedachten op de loop kostbare levens vernietigd een loden last in de aarde stil protest onder de voorjaarshemel…

Soms tref ik hem aan in de bibliotheek die hem slechts schijnt te dienen als een schuilplaats en als een tweede thuis die de harde, vijandige wereld hem bieden; hij laat alles ongelezen hoewel vele levens en lotgevallen in velerlei romans eveneens getuigen van eens geleefde levens, wellicht ook zonder enige vervulling, zoals het zijne.…

Zo noemde de onlangs overleden oud-voetballer Fernando Ricksen het naar hem gecreëerde standbeeld dat sinds januari 2018 bij het stadion van Fortuna Sittard is opgesteld. De 18de van september 2019 overleed Ricksen aan de spierziekte ALS; één van de meest ernstige en invaliderende aandoeningen van het zenuwstelsel. Amyotrofische Laterale Sclerose…

Aanstonds wakker geschud ligt stil op de loer het etmaal vol verlangen Een etmaal met een overvloed aan gedachten stilstaand bij de waarden des levens de blik verbaasd teruggeworpen Soms vreugdevol soms lijdzaam door het ochtenddauw ontwakend breekt nu eindelijk die dag Die dag vol herinneringen en in het geheugen gegrift verrukt ermee…

Soms concludeer je, dat je tot conclusies komt die je niet wilt concluderen.…

Soms zeer onverwacht helemaal niet kan reageren, of verkeerd reageren. Jullie zien niet dat de aansturing van de spieren soms totaal in de war is en ze haast niet kan lopen. Soms kan ze doen alsof ze alleen maar last van haar knie heeft, die ooit gebroken is door botontkalking. Soms denken jullie: “Kan ze niet beter uit haar ogen kijken”?…

Soms, heel soms, verbeeld ik me de zomer, ik kan de tijd met mijn lach vertragen en word als een vlinder van bloem tot bloem gedragen. Soms voel ik me zo onzinnig klein in iedereen.…

Soms moet ik wel eens lachen.…

Heel soms is moeder zijn geen feest, al zou je wensen van wel. Perfectie in moeder zijn bestaat niet, het is geen spel. Je kunt proberen, ze te "sturen", omdat je zelf ook kind bent geweest. Maar als ze de "verkeerde" kant opgaan, wie bloedt er dan het meest?…

Soms, niet altijd ben ik het even kwijt dan vertroebelt mijn blik en denk ik STIK kom ik om in zelfverwijt Soms, maar heel even denk ik na over 't leven er schiet van alles door m'n kop ik vlieg van dal naar top en wil alleen nog maar geven Soms, eigenlijk zelden, dus soms doe ik wel eens iets doms Oh, dan is daar weer dat gevoel…

Soms blijven woorden hangen, alleen niet samen als een zin. Stil blijft achter het verlangen, welk woord vormde het begin? Na heel lang zoeken besef je dan, dat wat het begin was nooit het einde zijn kan.…

Soms wil ik dingen beter doen gewoon omdat het beter kan maar dan denk ik, laat maar zo een ander weet hier toch niks van. Soms wil ik dingen anders doen gewoon omdat het van mezelf moet maar als ik dan terug kijk, denk ik ach, het vorige was ook wel goed.…

Soms in een enkel ogenblik Wanneer blikken elkaar vangen Gaat er een tinteling door je heen Van onbestemd verlangen Soms in een enkel ogenblik Krijg je zomaar ineens een zoen Het is een blijk van saamhorigheid Daar wil je dus niets aan doen Soms in een enkel ogenblik Voel je een hand langs je rug Maar omdat het eerlijk gaat Trek je…

Soms, soms dan mis ik je gewoon zo, zit je daar stilletjes in mijn hoofd. Denk ik terug aan ons in een razend tempo, en word dan van mooie herinneringen beroofd. Soms, soms dan moet ik je even missen, om weer even te beseffen waarom wij niet meer zijn. Daarna kan ik mijn gedachten weer wissen, en ben ik weer terug in mijn eigen domein.…

Soms heb ik niets te denken Zonlicht in het hoofd Bij duistere gedachten zwijg ik soms in ongeloof Soms geen geld slechts handen in de zakken of koud op bed Soms meer dan ik aankan Soms rust soms pret Maar soms. Heel soms. Voel ik dat verlangen Op zo'n somse dag in mij…

Soms ben ik een dichter en soms ben ik dichterbij de hel, soms mag je me niet en soms wel.…

Soms ben ik tot niets in staat...…

je rijdt rustig, alles oogt witter onder deze vorst geen glijpartijen, sloten met riet, reigers, verlaten zandkastelen aan het strand, een zeef alles ligt stil zoet onder wat laagjes groen we vieren kerst, de continuedienst gooit roet we eten samen tussen hulst en drinken bessen geperste druiven, op een andere dag, zo gewoon ik zie poedersuiker…

in je ogen je mond het zwarte gat dat woordloos open ging en groter werd, de wanhoop die toen aan me vrat je nam je wereld mee van zwijgend handenreiken de korte liefdeblijken in het weten van elkaar we golfden en pasten wisten van tweeduizend jaar geschapen als een paar in wissels van de tijd ontspoord en anderen bekoord in levens…

in momentopnames betreur ik mijn menselijkheid mogelijkerwijs een ervaring om te koesteren wanneer ik niet langer meer deel uit maak van het leven dat zo vanzelfsprekend lijkt.…

Zet al die levens op een rij en je komt vanzelf weer terug bij MIJ.…

Het kan, in tegenstelling tot de gangbare opvatting, heel zinvol zijn om appels met peren te vergelijken, vooral als men verschillen op het spoor wil komen.…

Soms kan ik je nog enorm missen Maar de letters van mijn wens vormen niet langer onze namen Zeker weten heeft zich omgezet in vergissen Want onze levens horen gewoonweg niet samen.…

soms, dansen de bladeren de muziek van de wind het innig geluk van de grijsaard de glimlach van het kleinkind het leven tekent grijs op de zeemans baard nu, alleen nog de zee van gedachten bevaart de zeelieden heisen de zeilen, levens' grootste reis gespannen, zeilen, 'n zeemanlied geliefden vergeet mij niet, dan geen verdriet daarginds…

alle prikkelingen die hij ontvangt vormen zijn eigen veilige wereld waar de zon meer kan zijn dan een lichtbol van warmte wonderbaarlijk leeft hij het leven en laat hij levens veranderen als zijn lach ook wordt gevangen en zij is de zee van eb naar vloed die dierbaren laat meedeinen tot aan de avond, door de nacht en soms vallen sterren…

Plekken die symbool staan voor de levens die geleefd werden op dat moment. Levens van kinderen en volwassenen. Mensen met wie ik opgroeide. Mensen die op mijn pad kwamen. Die soms hele einden met me meeliepen of even vluchtig langs me heen schoten. Hoe zou het hen zijn vergaan? Leefden ze hun dromen? Kwamen verwachtingen uit?…