Alle inzendingen over Egmond-Binnense heri

Of toen ik met de priesterstudent Mathieu naar een sexfilm in Egmond-aan-Zee ging. Of toen twee jongevrouwen mij op hun gastencel vroegen, wat er onder mijn habijt zat. 'Nou, dames, kijk zelf maar even!', had ik kunnen zeggen, maar daar fantaseerde ik later dan weer over.…

Egmond, en 'George Hitchkock in his garden in Egmond').…

Duinpan bij Egmond-binnen nooit gedroomd je daar te beminnen Maar een verliefdheid die eerst niet kon werd daar echte liefde in de zon Op zomaar een zondag in september…

ik reed weer met mijn opa mee de ket klapt vuur uit stoere hoeven we gingen in herinnering soms wekenlang naar zee vanuit Heiloo in eerste spurt nog even langs Kapél Maria was hun heilige bedevaarten gaven aflaat en verlossing uit de hel draafden zacht langs Egmond-Binnen uit het klooster hoorden we het zingen en terwijl…

Wij fietsten naar Egmond mijn liefje en ik. Al in de schemering, Een bosuil gleed stiller dan messen door zuurstof boven ons, streek neer aan de rand van de wei en schikte het bruin van een boom om zich heen. En steeds als we dachten: is hij er nog? schudde hij nee.…

let wel het is teenkrommend de Halve Egmond over duin en strand als voorlaatste met grote haast aankomen groots in cadans op kilometerpunt 17 bij bananenstal ONZE HAP TEGEN HONGERKLAP met een in alle rust je banaan pellende mevrouw die lacht zet door blijf er voor gaan bent er bijna dat is pas echt krom om niet te zeggen bij…

Daar ergens wees een religieuze jongeman mij op het benedictijnse klooster in Egmond-Binnen. Ik zou hem nu als een krokodil hard in zijn dinges bijten. In de Adelbert-abdij van Egmond-Binnen ben ik als postulant ingetreden, pas negentien. Op diezelfde dag werd de abt door de bisschop ingewijd, dus ik schaamde me rot, al die roomse bombarie.…

Ik zou haar willen kennen, deurtje in haar hoofd en zo naar binnen. Omzichtig door de doolhof die zij is. Daar is een kamer vol met alles wat zij mist. Feiten, dagen, mensen door elkaar. Het heeft gewaaid in haar. Een man is hier die dood is. Een kind dat niet bestaat. Ik snuffel in een leven, kan met alles niets beginnen. Het is goed…

Een verliefdheid die niet mocht toen kwam in Egmond-Binnen, voor het eerst echt beminnen. Vol van spanning en angst vooraf, blij met wat je mij daar gaf. Bevrijding, vertrouwen en heel veel rust door jou in mij wakker gekust. Een verliefdheid die niet kon, werd echte liefde in de zon.…

Hij heeft vele morsige homo's in het priesterlijke zadel geholpen en ooit zat hij enkele meters van mij verwijderd in de Egmond-abdij, ik vond hem toen al zo'n slijmerige kwal, een misleidende huichelaar, die zonder gêne genoot van zijn bewierookte bisschopsfunctie en alle roomse onrecht met een priesterlijk kruisgebaar wegtoverde.…

Egmond-aan-Zee is heeft een ‘gewoon’ strand en ook een apart naaktstrand. De stranden zélf verschillen niet opmerkelijk maar wél de bezoekers daar. Op het gewone strand is de verdeling topless vs niet-topless ongeveer fiftyfifty. De mannen niet meegerekend natuurlijk!…

zonder gras grauwe grond bedekt de bollen van de tulp en de narcis krokus, druifjes, hyacinten wachtend tot het warmer is straks is al het kaal verdwenen en verschijnt als visioen een palet van duizend kleuren tussen al het land'lijk groen alle grauwheid is vergeten indrukwekkend het gezicht van de mooiste streek op aarde daar waar Egmond-binnen…

Daarna woonden jullie tot 1903 in Egmond aan de Hoef. Op 26 november 1897 werd jullie zoon Jacob Nicolaas geboren. Op 1 juni 1899 werd jullie dochter Thamina Maria Felicie Carolina geboren. Van 1903 tot 1907 woonden jullie in Egmond aan Zee en van 1907 tot 1909 in Katwijk aan Zee.…

Yellema Willem Kloos en Egmond van Herendael Martinus Nijhoff en Anneke Brasinga Gerard Graudiaan en Geert van Istendael Willem de Merode, Redbad Fokkema J.J. de Stoppelaar en Henk van der Waal Esther Jansma, Adama van scheltema Theodoor van Rijswijck en Albert Verwey Gerrit Kouwenaar en Anton van der Stok J.C.…

Ook slenterden we als zwarte kraaien door de duinen, langs de Noordzee, naar de Lioba-zusters of de kleine zusters te Heiloo, ook wel naar de ruïne van het kasteel in Egmond aan de Hoef.…

Ik weet dat de abt uit een brouwersfamilie komt en dat zal hem zeker zijn zegen hebben gegeven aan de Egmondse Witte, zoals het biermerk heet.…

het ging niet echt soepel leek op hink-stap-sprong honderd meter in de loop dan weer aan de wandel gevangen door de ademnood ondanks zwak gestel na twee uur negenenvijftig minuten vierenveertig tel kwam deze kruk juist op tijd door het finishlint strijd tegen de elementen de zee het strand het duin het zand het was weer zwaar ik was…

Hij had er trouwens ook een, want hij smokkelde rode wijn naar binnen, gaf me een radiowekker en ging met mij naar een harde pornofilm in Egmond-aan-Zee. Nu is hij een eerzaam priester in een Noord-Hollands dorp en inderdaad, dat is hij terecht, want hij heeft mij bevrijd uit het kloosterlijk gevang.…

voel een vlaag verhalen in het woud met zo’n diepe, donkere geur omringd met beelden van een oud verleden land en het is alsof knoestige stammen mee knikken in het zo wuivende gras hoor een hand- vol stemmen in de lucht emoties vormen als geblazen glas vlammen de eeuwen aan de horizon tijdgeesten zwerven aan het begin van een…

hooghartig is je blik je schaterlach is snerpend echo's rollen van de trap schaters sterven lachend af daal maar naar de hellepoort ik open hem voordat de stank je smoort en werp een blik in het woeste vuur zij krijsen hard venijn en koude spot om de lange duur herkenbaar zijn ze nog als tijdloos smeulend wangedrocht hun…

Vol winteravondschem'ring ligt de laan, Een buis, de wand hier, ginds grijswit als krijt; De tram, een blok van gelig schijnsel, rijdt Tussen twee lichtrechthoeken af en aan; Soms knapt, verwaaiend links, rechts van de baan, Een bouquet van meteoren los en smijt Blauwgroene sterren door de donkerheid, Waarin plots'ling zilv'rige sprookjes…

Nu de laatste dagen van het jaar zijn aangekomen, en ik terug kijk op het verleden.... zijn het herinneringen die in mij overstromen en wil ik soms vluchten uit het heden.... Wás het ooit zo goed, of is 't nostalgie... en besef ik niet, wat ik nu heb.. is het een zucht naar liefde en compassie, en bevind ik me nu in een spinneweb?…

Pas als de zon onder gaat begint er iets te leven armpjes en beentjes gaan toch is dat slechts voor even de maan en sterren lijken lief maar het zoeklicht is wel hard want het heeft je zo gepakt ongewassen, en je haartjes verward fluisterend krijs je om eten dat wat je wilt en er niet is angst in alle ogen die je ziet je weet niet, maar…

scherp bewust van pa’s ernstig gezicht doorschijnend met uitslaande vlammen van boerderijfik vervolgens stammen bonen op kruiwagen en kapot achterlicht moe klopt de kokosmatten wringer en wastobbe verkeren in wachtstand houten knijpers liggen in een mand op de regenbak de buurvrouw zingt met stok en zwarte pet wandelt opa van moeders kant…

Na tweeëntwintig jaren in dit leven maak ik het testament op van mijn jeugd. Niet dat ik geld of goed heb weg te geven, voor slimme jongen heb ik nooit gedeugd. Maar ik heb nog wel wat mooie idealen, goed van snit, hoewel ze uit de mode zijn. Wie ze hebben wil, die mag ze komen halen, vooral jonge mensen vinden ze nog fijn. Aan mijn broertje…

je haren in een permanent de krullers vertellen me de jaren ik moet er telkens weer naar staren liever dan naar het perkament dat kreukelig mijn ogen kwelt vertelt van eeuwen lang terug over “zullen we nog even vlug hier stiekem in het open veld” waar we verdronken in het spel van ‘t glijden op elkanders vel tot tijd ons golvend overspoelde…

gezond gekleed hoog geschoeid van huis naar school langs Ford en Coöperatie de kerk op afstand door klokken mateloos geboeid zoek ik hernieuwd de simpelheid natuurlijk aanvaard node gemist nu verouderen minder draaglijk is pijnlijk de durende onzekerheid van het bestaan mijn voeten gaan op herhaling langs de hoofdweg levensader van mijn…

Je blijft leven in mijn gedachten overal waar ik ga, zal jij ook gaan ik heb je altijd heel dicht bij mij al ben je hier nog zo ver vandaan Iedere stap neem ik samen met jou ergens diep in mijn hart en hoofd al kan ik je niet meer vasthouden het vuur is nog altijd niet gedoofd Ik vraag me wel eens hardop af zou er ooit nog iemand komen…

Ik weet het je bent tot stof vergaan maar voélen is anders achterblijvend vooruitlopend geloof in de vogel feniks op het Sint Pieterplein dacht ik even je gezicht te zien in het voorbijgaan toen de TV de terugkeer van de Paus uitzond de wachtende massa zegenend jij tussen velen een dag later in Glasgow te midden van treintoeristen in de…

Het waren de laatste overgebleven helden Van een tocht die jaren duurde Waarin zij hun liefde wogen In elkanders armen en wanneer hij ‘s nachts thuis kwam vond zij hem ’s morgens Dichter bij haar dan ooit, dan drukte hij zich tegen haar Borst en hoorde haar hart slaan Zij genoot van elke blik die hij haar schonk En vond het zo leuk om zich…