Alle inzendingen over Gedachtenloos

hij onderhandelt in angstige verwachting met haar tengerheid gedachtenloos dronken aangezogen en slap in vrije val nergens naartoe hitsige hoeren komen ongevraagd langs niet ongewenst onvermijdelijk onderworpen en overspoeld…

over bergen en zorgen zoek ik de poort naar morgen ongelovig kijken lachende woorden verborgen tranen gekooid verlangen herkenning van mezelf in jou gedachtenloos zonder haten uit liefde loslaten los laten…

je ogen en je oren hangen lusteloos langszij geweten is verboden en luisteren voorbij het lijden is te dragen alleen maar door te doen alsof er niets meer is te vragen gedachtenloos aan toen van binnen roept de schoonheid die blind is en ook doof maar steeds versteent al bij 't gelaat zichzelf niet meer gelooft…

kwantipierum tooit mijn hoofd in deze moedeloze dagen twurlrokjes draag ik niet zommelwaar moet ik kopen op uren van tijdverschiet mijn pantoffels gaan niet uit plurenjam smeer ik op mijn brood in momenten van niets meer weten ga gedachtenloos in nachtgewaad schemergroetend zwaait mijn hand naar vergeten verre buren die kalender is…

Gedachtenloos verdronken. in de wijn van je ogen, Draag ik je als zevenganzedonzen. Gewichtsloos in mijn hoofd. Soms zweef je op de adem van m'n lied. De wind voert je mee. Maar een kind, Een rieten fluit en een zonnestraal, Of wat bladgefluister. Brengt jou weer terug, Pasklaar in mijn glimlach.…

handen hebben mij zo vaak gedragen jouw lippen hebben mij zo vaak gekust nu tel je stil de uren en de dagen en bent je van de wereld niet bewust jouw ogen konden mij van alles zeggen ik teer nog op de liefde die je gaf het is niet zo eenvoudig uit te leggen maar wat ik voel neemt niemand me af soms kan je nog genieten van het kleine gedachtenloos…

ik zag je dromen in de tekeningen die je maakte op school het springen van je zo gedachtenloos je pasjes licht frivool de wereld om je heen liet je alleen, speelde zogenaamd niet mee je had je handen vol aan jaren zonder diepte, verdiende liefde als goedkeurend woord je dacht jezelf verloren dat niemand je zou horen maar je…

doelbewust, recht zo die gaat de weg te vinden en het woord niet aan te kloppen voor een aalmoes niet vragen naar gebaande paden van de Plantage naar het Hoge Land van rooms naar rood, van hot naar her, te weten dat in omgekeerde richting alles zo anders proeft en ziet van Rodeschool tot Roozendaal te reizen goed om zich heen te kijken gedachtenloos…

Hij staat tijdens de vaat over andere dingen te dromen veegt z'n mond af aan 'n theedoek snuit z'n neus in een servet laat de kraan langdurig stromen spat gedachtenloos naast 't toilet. Uit de badkuip klinkt benepen "waar komt al dat schuim vandaan" als hij een grote tube badschuim in één keer heeft leeg geknepen!…

gevaar De stroom hopeloos fonkelend vloeibaar plat voorbij glijdend voedend ons allen die aanbidden en persoonlijke offers aanlengen onwetend over de zon is echt God gebeden De brug hooggelegen en bedakt piepend betreden met lomp gesneden klompen modderig getekend ontstoken irriterend rood de bijtende huid Hier trekken seizoenen gedachtenloos…

De wind liefkoost de rozenblaadjes zacht de hand strelend door het spinnenhaar scheidend de huid met zijn peinsplooien die zij voortbrengt De streling verveelt nooit mits gedachtenloos smorend de wortels rood verdwijnend trekkebenend in de zee van grijs wijs geslagen onbekommerd alomvattend spat de honingzachte gedachte uiteen Als een…

trans bevangen Het verslindt het gedeelte van de dag dat je niet zint Negatieve gevoelens maken plaats voor de warmte van de vrouw die je bemint De dagelijkse stress maakt plaats voor zelf geprepareerde gezangen De pijn in je nek van frustraties waarmee je jezelf hebt behangen De pijn ebt weg, het is het licht dat haar terrein wint Gedachtenloos…

Vanmorgen had ik dat gevoel aan de zee ... Het schelpenstrand, het water dat zijn weemoed achter laat, dood uitspuwt in verloren opeengestapelde, lege, gekleurde schelpen ... maar in zijn voortdurende veranderlijke beweging van eb en vloed zijn levendige zichzelf blijft, geworteld in zijn vloeibare authenticiteit !…

Het duister sluit zich voor de rust Gedachtenloos naar ik tracht Het geweten wordt gesust Ik ben klaar voor de nacht Ik fluister mezelf tegenstrijdigheden in De hele dag vliegt aan me voorbij Klaarwakker, wat heeft het allemaal voor zin Met dicht geknepen ogen draai ik me op mijn zij Te vermoeid om de slaap te vatten De gedachten slopen…

En van de gedachtenloosheid. Maar in het klooster zijn de stiltes weldadig ofschoon er op de trapleuning daar een slang is gebeeldhouwd met daaronder het woord prudentia wat voorzichtigheid betekent. Ja druk uw stiltes niet te snel en te graag aan uw hart. Stiltes zijn ook bekoringen dikwijls.…

De oude vrouw zit tv te kijken als er aangebeld wordt, ze opent gedachtenloos de deur. Er staan twee mannen met bivakmutsen over hun gezicht, de één kijkt links en rechts over de balustrade, de ander geeft haar een tik met de kolf van een pistool op het hoofd en duwt haar de hal in, waar ze achterover valt op het tapijt.…

Gedachtenloos gaat hij verder. Hoe lang? Eindelijk gaat hij liggen. Om zich heen ziet hij grote stenen gevaarten. Lytse Boarn zwijgt, slaapt diep. (wordt vervolgd)…

Enigszins gedachtenloos onderteken ik het kaartje, tot de betekenis van de tekst boven het handtekeningenvakje ineens tot mij doordringt: Nee ik wil geen nieuw boekje overschrijvingskaarten meer ontvangen. Dat is niet het geval.…

Gedachtenloos speel ik met het haar van de stervende man. Een van de dochters komt bij me staan. 'Is hij nu dood?' wil ze weten. Ik weet het niet, het is zo moeilijk te zien soms, je zakt langzaam weg, je ademhaling wordt minder, je hartslag evenzo, en dan zomaar, dan ben je er niet meer.…