Alle inzendingen over Gepassioneerde zelfd

(voor Elis Regina Carvalho Costa (1945 - 1982)) Je bent geboren op 17 maart 1945 in in Porto Alegre. Op je elfde begon je te zingen in de radioshow 'O Clube Do Gun'. Op je veertiende kreeg je een contract bij Radio Gáucha en een jaar later zat je in Rio de Janeiro, waar je eerste album 'Viva a Brotolândia' verscheen. Op je twintigste…

(voor Camille Claudel) Zij wist haar bittere lijden aan de vluchtige schoonheid te vangen, zoals een rodeo-rijder een wilde stier temt. Zij was zelf het mooiste standbeeld dat ik ken, zo met die eeuwige teder-lijdende blik, een prachtig schip, dat een destructieve koers voer, met de aartsengel Michaël als boegbeeld. Opperste beeldhouwheldin, ik…

Ik liep tegen je aan Het klikte meteen, neem dat van me aan. Toeval, helemaal niks gepland Echte vriendschap en niet van één kant. Gevoelens, emoties, dit kon geen toeval zijn Uitwisselen van lol, geluk en diepe pijn. We veranderden zienderogen, waren rijk Jij en ik hebben nu een andere kijk. Een magische, magnetische band Figuurlijk, hand…

Een zelfde schuld: een zelfde lot Voor allen. ’t Gezin, ’t geslacht, het volk, de staat, De kleinen en de groten: Verlaten wordt wat God verlaat, God verstoot, verstoten. Wel hoort men daaglijks stem op stem Weerklinken: „Geen nood! wij redden ’t zonder Hem!” Maar die het zeggen — zinken.…

We geven gepassioneerd goedbedoelde adviezen. We zien, vanaf de zijlijn, de grote kansen en de bedreigingen voor het team. We geven gedreven goedbedoelde tips, omdat het zo ontzettend bij dit spelletje hoort! Het is ook zo gemakkelijk om vanaf die zijlijn een mening te vormen en deze eens flink te ventileren. Heerlijk!…

gepassioneerd preekt de vos, terwijl de boer zijn ganzen (be)hoedt…

Heilsideologen en cultuurpessimisten putten uit een zelfde narcistische bron.…

Laatst in het ziekenhuis Weer zo geschrokken Ik zag jouw gezicht Bij een ander in die kamer Mijn hart ging fel tekeer Jij was werkelijk daar En had me lamgeslagen Gemokerd met een hamer Daarna ging het wel weer En lag zij daar Mijn schoonmoeder Getroffen door die ziekte Met die grote K Zelfde gezicht en zelfde handen Wellicht in korte…

'k Wil lopen in een bloementuin In die serene rust Met kleuren groen en wit en geel Want in die zelfde bloementuin werd ik voor't eerst gekust...…

Ik zette koers naar de Z.straat. De grauwheid en troosteloosheid van de buurt was opvallend. Ik belde aan op huisnummer vijfenveertig. Binnen zou ik mijn "psychiatrische vrienden" aantreffen; verzand, uitgeblust, afgestompt, zonder hoop of toekomst, losgelaten door hun hulpverleners en veroordeeld tot elkaar. Een volwassen man van achtenvijftig jaar…

overgaan is als het goed is het zelfde als weer gaan zitten met andere boeken nieuwe schriften schoon ondergoed…

Hij is heel gepassioneerd verliefd... Je had niet met hem mogen spelen...…

Anderen belanden, bij een poging mij langs die zelfde weg te willen doorgronden, bij de eerste bocht reeds in de berm.…

Ogen ontmoeten geslaakte kreten stilte verstomd blikken verdwaasd Herkennen 't zelfde moment de onmacht het onbereikbare Treinen vertrekken in verschillende richtingen ...…

Geen tweemaal wandelt gij onder 't zelfde lover. Machtloos als al uw vreugd is al uw morren.…

bij grens verleggend sociaal in het verkeer zou best eens wat gezegd het is nu van rotzooi maar wat aan een beetje toeteren laat maar gaan bij het serveren stond onlangs de ontvangende partij te heupwiegen met loense grijns de bal belandde naast de tafel uit dubbel gevoel te zwoel gespleten om raak te slaan wat moet fatsoen…

Ze strijden voor een zelfde ideaal, De heren Westbroek, Nagel en Van Kooten: Ze willen onze leefbaarheid vergroten En stellen daar de burger bij centraal. Maar wat ze nou bedoelen met die kreten Is iets wat Joost als enige mag weten.…

De schrijver schrijft gepassioneerd, verhalen van weleer... Denkend aan die tijd, geveld door zoet hartzeer Nostalgie is hetgeen hem drijft en doet hem even leven, in de tijd die hij beschrijft. Al is het maar voor even...…

De verslavende blauwe diepte rukt in rap tempo op Om dit mooie, liefdevolle, zuiver gelukkige leven Wederom even nog beter te voelen Het één bestaat niet zonder het andere Ik besta niet echt zonder m’n andere Ik Door m’n gepassioneerd hysterisch verlangen En volledige ontspanning, mezelf, hier en nu Uiteindelijk weer in balans…

Een wereld Een land Zelfde lichamen Is iemand die steelt Als iemand die geeft? Is iemand die slaat Als iemand die liefkoost? Zou graag willen geloven Dat we een zijn Jij ook?…

Zo de donkerkoele bruisende branding stroomt over een sneeuwwit strand hunker ik de gloeiende zon te vloeien tot een zwak scharlaken schemerlicht Ik verlang de lucht zinderend haar krekelgeluiden te mengen met het steevast bulderen van gepassioneerde kleurenpracht als peluw van de nacht zodat ik mijn schaduw kan rusten alleen gelaten…

Ogen die elkaar schalks ontmoeten met een onafwendbaar welbehagen dat uitmondt in een vrolijk geflirt waar wij weldra elkanders lippen verkennen in een dans van echte liefde en onbaatzuchtige passie schenken wij elkaar ons gepassioneerde hart door eenvoudig te stellen; ik wil jou. J'entends ton coeur.…

de vrouw als drinker echt gênant zij loenst met bubbel haar tong is dubbel links om gekant de vrouw als medeklinker zelfs bij hevig lonken blijft onverklonken voor er is geloken zijn de zinnen reeds gebroken echter de vrouw als klinker breekt grieks gepassioneerd de glazen van gepensioneerd zij zegt 'de eros van de veteraan ik lig…

Rammelende munten draag ik onmogelijk formaat ik ben niet blind genoeg te voelen welke waarde zie te weinig ongewapend met het oog ik raad vertrouw de andere kant waarvan ik klant ben obstinaat omdat men dofheid baarde met de komst van deze munt een klinkend onderscheid had voor het zelfde geld ook wel gekund…

Ik wist niet hoe zo'n vuurproef te doorstaan en waarom ik was uitverkoren om dit schrikbeeld af te pellen: uit ieder mens ontsteeg een dubbelganger die zich die zelfde nacht nog zou verhangen. ---------------------------------------------------- Uit: 'Bravisssimo!', 1994.…

Er leefden eens tien kleine negertjes ogen starend onschuldig zo groot schijnbaar met gezonde blik De overleden paus oh hij zaligheid verbood ouders verpakking veilig er stierven negen van die hummeltjes De germaanse paus geen nieuw elan meer van het zelfde is ook niet voor onnodig stervend leed gaat gewoon door…

Staande bij het zelfde kruispunt op de dode helft van het spoor is het alsof je niets meer hoort niets meer ziet dan leegte Traag slepend vervolgt zich de weg in zuigende modder zonder bodem neemt de zwaartekracht weer toe genadeloos als de botte realiteit Dit is niet het goede moment om nu hier te zijn zonder koers niet klaar voor een…

Golven van begeerte overstromen blote liefde handen die gepassioneerd strelen overgave aan verlangen Warme adem, vlammende kussen op gloeiend hete huid vurige liefde brandt ruik het zoete lichaamszweet Striemende regen onweert hard verblindt, onberekenbaar ontzettend koud Onderhuids smeulend zoekt lava echter uitweg vuurspuwende…

Het volgende woestijnfilmpje is al in de voorbereiding, zelfde stijl, zelfde voorspelbare woorden, zelfde onzinnige onthoofding van een onschuldige jongeman. Het volgende slachtoffer is hoogstwaarschijnlijk de Engelse David Cawthorne Haines, een 31-jarige oud-militair en een beveiliger voor hulporganisaties.…

(voor Marion Hasbrouck Beckett (1886 - 1949)) Je bent geboren op 7 februari 1886 in New York. Jouw moeder was Estelle Josephine Newman uit Watkins en jouw vader was Charles Henry Beckett uit Williamstown. De kunstschilderes Katherine Nash Rhoades was vanaf 1904 jouw vriendin. Zij was op 30 november 1885 in New York geboren. Zij studeerde bij Robert…