Alle inzendingen over Geraffineerde vrouwe

Je schilderde alleen nog landschappen en zeegezichten, je vrouw, dochter en broer én vele naakten, meestal locale modellen of opgesnorde toeristen.…

Het moet een geraffineerde vrouw zijn, om mij zo op te winden. Ze keek hem zo lief aan en dat kon zijn overleden vrouw ook zo goed, dan lagen ze spoedig in elkaars armen en daarna in bed. Wat miste hij haar, nu hij al vijf jaar eenzaam was.…

terloops maar nog gespeeld voorzichtig verleidt ze allen die zich in haar dampkring wagen geen man durft haar op de vrouw te vragen of hij kans maakt op wat klein geluk zij speelt het spel geraffineerd met graagte maar maakt daarbij nog heel veel stuk…

Een beroemde professor in Weert Heeft iets geweldigs gepresteerd: Met zijn nieuwste machine Maakt hij van water benzine Is dat niet geraffineerd?…

Als de volle zinnen ontbloot zijn van geraffineerd aangeklede woorden dan nemen wij je vliegensvlug onder onze matte vleugels…

Dit gewaagde ensemble wordt op geraffineerde wijze gecombineerd met glazen muiltjes en een subtiel wolkenhoedje. Het geheel wordt vervolmaakt met een shawl van wilde ganzen.…

Onbewust geraffineerd, surrealistisch onbevangen... De lijn des levens, onbeschrijflijk koel.. deze realiteit staat tevens, synoniem voor angstgevoel...…

Het leek gezellig en verkeerd, maar was, dat blijkt, geraffineerd: ik ben in aardrijkskunde thuis. Wat heb ik veel van haar geleerd, ik had haar lief, mijn versje eert mejuffrouw Schelts van Kloosterhuis.…

de mond lichten me beentje vallen over mij heen als sneeuwvlokken als herfstbladeren als woestijnzandkorrels woorden bezorgen mij kippenvel doen mijn haren recht overeind staan slaan waarschuwingen in de wind raken kant noch wal noch gemoed de doolhof die woordenschat heet sluit zijn ingang hermetisch af verbergt de uitgang geraffineerd…

nog brandt de wereld niet maar ook het korstmos genereert steeds minder leven oceanen zijn niet meer vergeven van plankton en verrijkend visbestaan aarde rest nog slechts het temporele gaan woede marcheert laarzen naar het front waar zombies vechten om wat grond om daar hun eigen graf te graven het kernwapen gaf in handen van geraffineerd…

Ze weet nog van versgemalen koffiebonen, maar dat is teveel werk, het wordt instant en vandaag niet met een zoetje, echte geraffineerde suiker. En slagroom uit de spuitbus, ze gaat toch dood achter dat raam, dus doe maar eens gek. Ze drinkt kleine slokjes met genade, keramiek warmt haar kille vingers, en dan is haar kopje leeg.…

Een patiënt in een rolstoel, kennelijk als niemand anders door de Satan op uiterst gruwelijke en geraffineerde wijze getekend met mensonterend ongeluk rijdt aan mijn verschrikte ogen voorbij... Grijskleurige, merkwaardige piramidevormige en ronde bouwsels die in de verre verte aan Egypte doen denken bevinden zich vóór het paviljoen....…

‘Dit is ons straatje, om ons heen wordt slechts verladen en geraffineerd, hier wonen wij, met hoofdgestel en hoofdstel aan de muur, karpet, linoleum, een bord met spreuk (‘Wat je omgeeft, geeft om je, ver is weg’), met stapelbed, met slaag in het lavet.’…

Mijn vergiffenis mocht niet baten want een intelligente narcist als deze vrouw weet dat een moeder die haar dochter haat, niet geloofd wordt. De smaad komt op de dochter die - in de volksmond - geen vergiffenis wil schenken. Dit geraffineerde plan zat achter het masker van deze narcist.…

Mijn handen om haar ranke hals Haar heupen licht aanrakend Lach ik, flirt ik, dans mijn wals Volle lippen, zaligmakend Een spoor, waar ik haar juist kuste Haar lieve buik, oh, warme dijen Ik mag mijn hand daar even laten rusten Terwijl zachte lijven zich nader vlijen Ons ritme, de zwoelte, doet tijd vervagen Mijn genot is hoorbaar, zo is…

ik hou van jou met warmte en trouw zomerse hitte en winterse kou zalig beminnen tussen langs zingen over en door drijvende zinnen nu jij…

In gedachten zie ik je liggen op je zij en je krullen vangen licht en met mijn ogen vang ik jou Maar jij, jij ziet mij slechts in mijn verlangen in mijn liefde voor jou in mijn dagdromen Nu ruk ik dan de vlinder haar vleugels uit en begraaf haar in de dode hoek van mijn verdriet…

Een vrouw en een vrouw; allebei moeder van tienerdochters. Twintig jaar getrouwd en nu kwam ze vertellen dat ze van mij hield. Zelfs Bas heeft ze deelgenoot gemaakt van haar gevoelens. Hij weet dat ze nu hier is, omdat ze niet langer in staat is om ertegen te vechten. Maar hoe kon ik zeggen wat ik moest zeggen?…

lieve kleine vrouw ik zie in je ogen grote trouw, nooit gelogen. een sprankje hoop, op nieuwe vrinden en ik hoop, dat je ze zult vinden.…

Een kwestie van gezichtsveld: het lijkt soms of een vrouw na jaren bovenaan steeds nauwer onderaan steeds breder wordt. --------------------------------------------------- Uit: Nieuw Vlaams Tijdschrift 31/6.…

zij was half de vrouw uit zijn dromen en kwart de vrouw over wie hij sprak maar zonder haar was hij slechts een fractie van zichzelf…

Een onbeduidende man is niets, een onbeduidende vrouw is toch nog altijd een vrouw.…

Ontwakend uit een gevangen gevoel van lust, zwijgend en starend verdriet en liefde, waar is de grens? Ontsluierd dagdromen, in een vergeten poel, van een zonovergoten woestijn. Een idylle waar je voor moet vechten.…

Waar ben je toch mooie lieve warme vrouw Met wie ik velen uren heerlijk passioneel vrijen zou Met wie ik zou willen wandelen hand in hand Willen stralen van geluk onze voetenstappen in het zand Heerlijk glimlachend Mijn hart vreselijk veroverd door jou Waar ben je toch mooie lieve warme vrouw…

het meisje werd een vrouw…

Wijdbeens. Rokend. Een lach en een pot sterke koffie altijd in de warme aanslag - Hoogblond opgetoupeerd en leergejast De struise vormen in een glanzend trainingspak - Zelden alleen. Want steeds luidkeelse kinderen, kaartvolk of vriendinnen om zich heen - Wie staat hier opgesierd en uitgedost en neergepoot, kortom? het Hollands vrouwendom…

Was ik die vrouw? Waar is mijn hart? Ik heb het nódig! Nóú!…

De knapen staan me bij: de maliënkolder aangeschoten het glanzend harnas stuk voor stuk zorgvuldig aangepast moeizaam op het paard gehesen. Ik weet de jonkvrouw zo nabij. 't Vizier is neergeklapt de sporen in de flank geslagen de lans gestrekt. Kijkt zij naar mij? De botsing der titanen. Zijn lans die afschampt op mijn schitterend…

Nu is dat ijzer allang verroest, mijn leven een klein paradijs met kinderen en lieve vrouw. Ik denk dat het zo wezen moest dat jij vertrok op die vreemde reis waarvan je nooit weerom komen zou.…

Een heer is iemand die op een vrouwelijke manier mannelijk is.…