Alle inzendingen over Gier

Ons bracht de ooievaar, ons wacht de gier.…

Een land met de Kaalkop en de Gier aan het hoofd, alsmede een Koningshuis en voortdurend voetballen op de tv is zijn bestaan niet waard. Maak er maar een binnenzee van, dan kan de door de klimaatverandering ontstane hoeveelheid water tenminste ergens heen.…

raas maar storm en blaas door haren gier maar, zoals ik gieren wil laat het binnenin-mij dan bedaren maak mij warm daar waar 't is kil... maak mijn lamme benen krachtig lopen wil ik en heel ver laat de zee zijn voor mij prachtig tot ik zie de avondster…

Kleurt zich natuur herfst in draf mens wangen de nazomerzon het verlangen in wat prettig geurt is het hier vandaag gier wat meurt prikkelt ieders neus onaangenaam echter de boer die treft géén blaam daar industrie mens lucht écht bederft…

Gyps fulvus Hij aast gierend op z’n vlerken ik wenkte hem boven Tarifa’s stranden en schonk een geraamte aan de meesterwerken met stinkende schimmel op de randen. Op bestelling van de doodgraver vijandig gewapend zonder tanden hij zal kluiven aan m’n kadaver vloekend op pezen en ingewanden. Op het einde met lege handen maar van de duivel…

Het kost mij geen enkele moeite om nog lelijkere synoniemen te bedenken voor die lui, maar dan plaatst onze redactie mijn lieflijke column niet en dat kan ik mijn volgelingen niet aandoen. Eerst maken zij het volk volkomen hysterisch over de voetbalkampioenschappen. Daar speelt de commercie dan op in en die middenstanders of grootwinkelbedrijven zitten…

stinkend als de pest talenten groeien verder weg de kaal verrekte nek het kille oog ze zijn alert hun klapwiek stopt de bloei wij zijn iets kwijt hun honger blijft de gieren snieren verrekken hun nekken om hun behoeften ten koste van ons met vraatzucht te dekken…

Ach, alles wat geluk is wordt geroofd, Bevochten op almachtige gier* en logen*.…

De gier bleek toch geen spion te zijn. Wie denkt dat dit over een Kuifje verhaal gaat, of een pakkende Suske en Wiske: neen, u heeft het nieuws van afgelopen dagen blijkbaar niet helemaal gevolgd.…

Keer op keer, net gieren plezieren wij het materiële als droge sponsen, die krachtig zeggen, absorberen, consumeren Vol!…

Wormen volgen het spoor, gieren gillen om de resten, van de volgende held. Geef ons meer! Uw wil geschiede? Amen.…

Terwijl ik nog droom van dat strakke gieren signalen door mijn lijf mijn spiegelbeeld vloekt nu elke verwachting struikelt over mijn zestigjarig verblijf een berekende kans de helft erbij word ik gewassen…

De wind gaat door je haren De lucht speelt met je lach Schittering in je ogen de zon die naar je lacht volle warme geuren gieren door je neus De zomer is niet zomaar maar aller beste keus…

ik hoor het gieren van de wind onrustig in oktobernacht omarm het duister zwijgend in mijmering ik buig net zoals jij we neigen naar elkaar niets wat ons verbond bedreigt ik heb je bladeren verwacht…

Gieren bekvechten om het lederen karkas van wat eens een bruine koe moet zijn geweest. In de afgrond voor me ligt, bedekt met verlepte boeketten, het uitgebrande wrak van een autobus.…

Zeepbellen vertonen de regenboog, drijven boven het schroeiheet zand, waar gieren hun honger stillen, ze spatten open onder een blakende zon.…

", vroeg nu de gier "tja", zuchtten ze allen, "dat is wel het vreemdste dier".…

Soms lijkt het niet te stromen maar kolkend door je hoofd te gieren. Zoveel gedachten als vissen die stroomopwaarts zwemmen, ploeteren maar voorwaarts; niet te temmen. Zorg dat de vloed van je kolkend bloed weer eb wordt in je lichaam… Aangenaam: “Ontstressen” is de naam.…

Het laat mij koud, wanneer bloedverwanten, lachen en gieren met een masker op. Ach, niemand bestaat uit perfectie, zelfs wanneer de fout bij mij ligt, laat het mij koud.…

Het cirkelen van gieren, Het lachen van de kraai, Het krijsen van geslachte dieren, Het hese gillen van de gaai. Hij zegt mij: koester deze cel, Houd van de glazen wanden, Zij beschermen u van een aardse hel, Hier in kwelling branden.…

Hoor de wind waaien gieren door de bomen elke stem verstomd en telkens die angst grote ogen kleine mond weer die vragen hoe het is en of het ooit stopt je wil wat doen maar je bent machteloos angst ik leef vandaag met stilte in mijn hart respect door verlies te delen en de pijn te voelen want ook ik sta machteloos…

Als een gier bij een kadaver Zoekend naar dat gaatje Om 't voertuig te parkeren Trommel, trommel op het stuur Met verveelde blik Plots'ling verlichting!…

(Cypselus Apus) ---------------- "Zie, zie, zie, zie! zie! zie! zie!! zie!! zie!! zie!!!" tieren de zwaluwen, twee- driemaal drie, zwierende en gierende: "Niemand, die... die bieden de stiet ons zal! Wie, wie? Wie?? Wie???" Piepende en kriepende zwak en ge- zwind; haaiende en draaiende, rap als de wind; wiegende en…

We hebben de vrijheid genomen, - al vindt u het stom - te verklaren, waarom deze beer niet weerom is gekomen: Een gier en een struisvogel waren een brede rivier aan 't bevaren. Ze kwamen een negen- tal luipaarden tegen; die waren op weg naar Zuidlaren.…

Je weet wel, lachen gieren brullen, doen jullie daar ook aan?…

Rondom het huis de vleugelslag van gieren, er zit er zelfs een grijnzend op het hek te kijken hoe ik in dit stil vertrek belaagd wordt door belastingformulieren Van alles kan een mens worden verlost, relatieleed en aanverwante kwalen, maar valt men in de handen der fiscalen dan rest alleen een kleine aftrekpost Ik steek mijn hoofd behoedzaam…

Angst vreet aan mijn ribben tot de nacht slechts een skelet wordt en de gieren zich te goed doen in mijn scheurende buik.…

zo schiep ik chaos in de orde gedragen op de brede vleugels van een adelaar, was ik omgeven door geklapwiek van slagpennen ik hield me schuil in roversnesten inhaleerde luchten van onbeminden, geketenden, verdorden de gieren vlogen op de lijken af en pikten van de weke resten ze stegen krijsend op het vlees was woord geworden…

hier gevuld met zinderend stof behalve wanneer er een westelijke zeewind waait dan kan de verte pijnlijk helder zijn de zon schijnt hier van kleur te veranderen met het wisselen van de jaargetijden en de toevallige regen ruikt naar mos en paddestoelen ik wandel veel door het rotsachtige bergland me verbazend over de vlucht van gieren…

Vier jaar later Het is stil in mij Denkend aan toen Ik stond voor een dichte deur Herinneringen gieren door mijn buik Met een diepte van vele kilometers Nooit is elke keer weer langer Sterk voel ik mij Maar vandaag haalde de datum mij onderuit Toch gaan we morgen weer verder Nieuwe dag met nieuwe kansen Maar weer een langere…