Alle inzendingen over Hart Crane

(voor Hart Crane (1899 - 1932)) Je bent geboren op 21 juli 1899 in Hiram, Ohio. Jouw ouders waren Clarence A. Crane en Grace Edna Hart. Jouw vader was een succesvolle zakenman in Ohio en de uitvinder van het snoepje 'Life Savers', wat hij in 1912 bedacht, vol kunstmatige fruitsmaken. Daarna had hij succes met andere snoep en chocoladerepen.…

(voor Harold Hart Crane (1899 - 1932)) Je bent geboren in het gemoedelijke Garrettsville, waar je vader een welvarende handelsman in suikerwerk was, terwijl je moeder limonade aan je gaf. Je zweette niet alleen in de zon, maar ook 's nachts in je bed, waar je geteisterd werd door talloze angsten.…

Je bent geïnspireerd door het werk van Arthur Rimbaud, Guillaume Apollinaire, Walt Whitman, Herman Melville, Federico Garcia Lorca, de dichter Hart Crane, Gertrude Stein, de dichter Langston Hughes, de psychiater/politiek filosoof Frantz Fanon, de dichter/politicus Aimé Césaire en de Cubaanse dichter Nicolás Guillén.…

Zij publiceerden de vroege werken van Ernest Hemingway, Henry Miller, Anaïs Nin, Charles Bukowski, Hart Crane, Kay Boyle, Archibald MacLeish, Robert Duncan, James Joyce, D.H. Lawrence en René Crevel. Op 10 december 1929 pleegde Harry Crosby zelfdoding, samen met Josephine Noyes Rotch.…

In 1950 verscheen jouw biografie van de dichter Stephen Crane (1871 - 1900), die jij zeer bewonderde. Crane overleed op zijn 28-ste en hij is in de Evergreen begraafplaats begraven. In 1953 zijn Eileen en jij gescheiden. Edmund Wilson loofde jouw 'Hommage aan Meesteres Bradstreet en andere gedichten'.…

Zij verstaat de kunst van bij me horen in m'n lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee in m'n ogen woont ze, in mijn oren ze hoort en ziet mijn hele leven met me mee Soms begint ze in mijn hart te zingen waar het nacht was heeft ze lichtjes aangedaan en door haar weet ik dan door te dringen tot de onvermoedde schat van ons bestaan zo…

Vanuit mijn hart zet ik mijn woorden op papier, en schrijf met liefde mijn verhalen niet altijd met groot plezier. Soms schrijf ik harde woorden, maar heel diep in mijn hart huil ik bittere tranen ben ik vervuld van smart. Want niemand kent mijn ware ik of hoe mijn leven werk'lijk is.…

Hirsi Ali, Hirsi Ayaan, wat heeft u aangericht? Het feit waarvan u door uw vrienden wordt beticht stelt weinig voor, maar ieder moet nu vrezen voor het - mede door u - ontketend volksgericht!…

Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen, fontein die zindert in de zonne van de smart, - gij die het martlen kent van 't dorre mededogen en 't hunkeren naar de liefde in hoogmoed uitgetart; Aan u, die 'k heb bemind om 't vlammen van uw handen, - o vleiën om het vlees dat als een beek vervliedt; o reiken van 't gebed dat slechts…

Eens zal ik gaan tot waar de Ongeschonden Roos voor eeuwig bloeit, en schouwen in Haar hart, tot waar de zee van bloed zwart wordt van diepte: Mysterie, van Zichzelf gedragen, dat uit Zichzelf geboren wordt.…

Mededogen schept ruimte voor een altruïstisch standpunt. We zullen vreugde kunnen ervaren en niet vervallen in het eenzijdig najagen van persoonlijk geluk en persoonlijke verlossing. We zullen ernaar streven onze deugden en onze wijsheid te blijven ontwikkelen en vervolmaken. Met dergelijk mededogen zullen we ten slotte over de noodzakelijke voorwaarden…

Mijn hart wil niet meer, niet meer kapot zijn Gewoon heel, één met jou Twee lichamen, twee zielen, één...... Want mijn hart hoort bij jou Hopend, verlangend op een nieuwe kans Gebeuren? Nee zal het nooit...…

Oh,eindeloze zee, neem mijn gevoelens even mee Laat ze deinen op de golven, zodat ze onder zeewier zijn bedolven Neem ze mee naar verlaten stranden, naar onbekende oorden,en landen Laat ze op de rotsen stuk slaan, of in het glanzende zout opgaan laat ze zich mengen met het zand aan de kust, dan heeft mijn hart heel eventjes rust.…

Het hart een dromer De wens Vallen Of vluchten Liefde tonen Verbazen En weerstaan Het hart een dromer Denken Niet belangrijk zijn Liefde tonen Een dromer Het hart Het hart Een dromer…

In deze oefening Wil ik je brengen Naar de diepste geheimen Van je hart Ik moet voorzichtig zijn Ik moet heel voorzichtig Dat hart openleggen Ik ben geen chirurg Mijn handen trillen Mijn kleine mesjes zijn veel te stomp Maar kom maar hier Ik moet het doen Of je wilt of niet Vandaag of morgen Een keer moet het er toch van komen Natuurlijk…

Laat me met rust laat me even alleen wil niet dat je me kust m'n hart voelt als steen. Je aanraking irriteert dat wat je nooit zei heeft me bezeerd toe, laat me even vrij. Kan je blik niet verdragen een omhelzing niet aan wil je me behagen laat me dan nu even gaan.…

Houd de deur open evenals je hart als ik aanbel ik verlang niets alleen dat je er bent als ik voor je sta dat je mijn hand neemt me voorgaat en me leidt met liefde die ik nooit zal bezitten maar laat me in de waan dat ik voor jou de enige ben zoals jij dat voor mij altijd zult zijn…

pijn aan borst met daarin hart trekt op gelaat: grimas, vage vragen, streepje dood. hand tast, beroert pijn en borst, tikt hart op vingers: blaas aanval af, kies hazenpad. ziel valt voor hart op knieën: verklaar lichaam blitzkrieg niet, lichaam noch oud noch zwak.…

Maar schenk mijn hart niet aan het vrouwengilde dat het toen ik nog leefde óók niet wilde.…

Ik hoop dat je niet merkte hoe mijn hart in stukken brak.…

Twee harten smelten samen tot één twee gedachten hebben zoveel gemeen twee verschillende leventjes net peper en zout toch duurde het maar eventjes voordat ze zijn getrouwd Al snel werden die levens met elkaar verweven tot één leven met z’n twee samen alles aan elkaar geven Als het strand aan de zee Twee maar één Dit is de liefde…

Groots in dadendrang Maakt iedereen elkaar bang Gevoel schreeuwt om vergelden Ratio hoort men nog zelden Verloren, tegenwoordigheid van geest Onvoltooide haat is wat men leest Open groots het hart Aanvaard verdrietig 's werelds smart Besef dat alleen door vergeven Tegenstellingen zullen sneven…

tussen de slagen van mijn hart ligt verborgen waar God geen woord voor had…

Er is maar één zonde: gebrek aan hart.…

Mijn hert is als een blomgewas, dat, opgaande of toegeloken, de stralen van de zonne vangt, of kwijnt en pijnt en hangt gebroken! Mijn hert gelijkt het jeugdig groen, dat asemt in de dauw des morgens; maar zwakt, des avonds, moe geleefd, vol stof, vol weemoeds en vol zorgens! Mijn hert is als een vrucht, die wast en rijp wordt, in de schauw…

Zij zijn niet waarlijk dood Die in ons harte leven.…

ik verwonder mij soms over de creativiteit van de menselijke geest zoals moedig gedragen lijden dat zich vertaalt uit het hart in een vers van durf…

Er was eens, ja een sprookje realiteit haalde echter snel in wat er in zat het verleden te aanwezig en heden zijn er blikken zonder blozen veel te leeg, steeds riep hij heel mijn hart zal ik je geven gekregen mooie woorden, en zij brak 't verstand ten einde leven hopeloos ongewild. haar gevoel weer zuiver voeden en te kleuren wit gevuld…

hartje begeert zul je vanaf dan ontvangen Je hartje wordt vanaf dat moment door mij met liefde behangen Geen moment zul je spijt krijgen dat je voor mij hebt gekozen Het idee aan dat mooie moment doet mij af en toe stiekem blozen Of het ooit zover zal komen is voorlopig in duisternis gehuld Maar als je keuze voor mij zal zijn is je hart…

Na één moment van pure zaligheid zal blijken dat wat ons draagt en blijvend toekomst heeft voor weemoed en verdriet hier spoedig weer moet wijken, - opdat ons hart nog meer gegeven leeft?…