Alle inzendingen over Ik hou van de Icarus

Ik hou van wie niet in het sprookje past. Maar vooral hou ik van Icarus die wist dat de was zou smelten en toch naar de zon toe vloog.…

Ik hou van wie niet in het sprookje past. Maar vooral hou ik van Icarus die wist dat de was zou smelten en toch naar de zon toe vloog. Tjitske Jansen is geboren in 1971 te Barneveld. Barneveld is een saai dorp, gedomineerd door protestantse godsdienstfanatici en met één keer per jaar een luchtballonnenfestijn.…

In waarheid leven - kan dat een succes worden genoemd? Waarschijnlijk niet, want we hebben geleerd succes te meten in termen van ons leven ... Misschien moeten we leren succes op een totaal andere manier te beoordelen, niet in vooruitgang van de tijd, maar in snijvlak met de eeuwigheid. Misschien betekent werkelijk succes niet dat de tijd verandert…

Nee, hij zou niet een Icarus worden, daarvoor was hij te bescheiden en te slim. Maar hij had wel de wens zich als een vogel te voelen. Nee, hij zou niet zoals in de mythe omtrent Icarus die probeerde te ontsnappen van Kreta, waar hij gevangen werd gehouden, door roekeloosheid falen.…

*) Icarus is de Griekse God die alles deed om te kunnen vliegen en toen het eenmaal zover was tegen de zon te pletter vloog en neerstortte.…

De allermooiste lange nachten die breng ik door met jou dat doen we nu al 32 jaar omdat ik zoveel van je hou. Jij hebt je ja-woord mij gegeven en ik gaf het aan jou ik zal het altijd blijven zeggen: omdat ik zoveel van je hou.…

Als het leven je ontglipt en de dood is zo dichtbij dan verdwijnt de woede en voel je je vrij De strijd is gestreden je hebt je best gedaan de pijn zou verdwijnen je wist dat je moest gaan……

Ik ben op zoek naar mezelf en ik ben zo moeilijk te vinden. Het is zo frustrerend. Ik kan me er zo over opwinden. Waar is mijn eigen ik? Ik ben niet wie ik ben. Hoe verander ik dit toch? Anderen kennen me niet zoals ik mezelf ken. Ik zou het zo graag laten zien. Ik zou hier zo graag over praten maar hoe begin ik erover, want niemand heeft…

ik wil je opsluiten in de omhelzing van m'n armen ik wil je vastpakken om nooit meer los te laten maar ergens diep vanbinnen weet ik dat het niet kan niet jij en ik wel jij wel ik niet wij…

Daar zat ze, daar, op de koude grond. Zo koud door de zon die, daar niet meer leek te schijnen. Ze wachtte daar, daar, op de koude grond. Ze wachtte, tot iemand haar halen komen zou. Zij wachtte daar, maar het leek of niemand, ooit meer zou komen dagen. Gegrepen, gegrepen door die vreselijke kou, die vreselijke kou van de oorlog.…

Wat gebroken is kan je lijmen Dan heelt het nog misschien Maar het wordt nooit meer zoals vroeger Want de barsten blijf je zien…

Het was een keer zo dat een gedicht naar mijn idee niet af was omdat op een bepaalde plaats nog een woord met twee lettergrepen moest komen, liefst eindigend op een ‘a’. Toen ik dat had was het gedicht klaar. Dat is het geheim van het ritme en van de klank – dat maakt een gedicht tot meer dan een mededeling die in eigenaardige bewoordingen is gesteld…

Diep van binnen weet ik wat ik wil,ik wil jou, Omdat ik zo vreselijk veel van je hou.…

Ja hoor jongen hoor ik mezelf zeggen ik schik me wel helemaal naar jou jij waar ik als baby zo van hield maar als man nog net zoveel van hou.…

roept iemand en een ander: “Icarus!”…

ik wist het niet dat ik iemand zo kon missen een vis het water een vogel de wijde lucht adem happend naar jou zwevend op de thermiek die met jou en mij opeens ontstond jouw vingers verknoopt met die van mij wie van ons twee hakt hen het eerste door en valt als Icarus in een van god en mens verlaten zee als eerste of zullen wij ook…

gedachten uit mijn geest stamp met voeten, knars met tanden verlang naar wat ooit is geweest roep de lach weer in mijn leven laat geluk lopen langs verdriet schudt verleden naar het heden glimlach naar wie mijn toekomst ziet Ik fluister de avond in de nacht straal zwarte duisternis voorbij stamp het weten in vergeten verlang weer naar “ik hou…

Ik mag niet zeggen wat ik denk Niet voelen wat ik voel Ik mag niet zeggen hoe het zit of hoe ik het bedoel Ik mag je lief vinden en mooi en lekker bovendien Maar zeggen dat ik van je hou dat is te vroeg misschien.…

Liggend in het hoge gras Mijn blik naar de wolken Zie ik op het laatst pas Wat het gaat vertolken Figuren drijven voorbij In een sereen gebeuren Ik voel de rust in mij En snuif de buitengeuren En hier waar ik alleen ben Heb ik een gesprek met jou Hoe ik door deze wereld ren En hoeveel ik nog van je hou…

Ik hou van doodgewone dingen Maar het meest van een lieve lach Een lach kan een schaduw verdringen En zorgt dan weer voor een zonnige dag Ik hou van de mooie gele zon Hij verwarmt en hij verlicht Zou willen dat ik zo schijnen kon Dan scheen ik op ieder droevig gezicht…

Een herfstblad, als een vleugel is langs me neergestreken De boom die in de lente nog Icarus plannen had toen hij zijn blaadjes plakte zijn filigrijn vertakte heeft nu definitief het vliegen opgegeven zo streeft de jonge vlerkenmens met hemelwaarts elan in flarden lakenzeilen voorbij conventie's grens gewichtloos optimisme draagt zijn…

Zoals bewuste gewenning de herinnering omhelst en herkenning verbloemt totdat ze stikt in berusting en de mens -de denker- verder doet veinzen Geen Damocles, geen Icarus, geen potpourri van stenografische stijlpassingen die mij kan vertellen hoe zoiets mis kan gaan ze zwijgt Zoeven besefte ik, dat in het…

je ogen, weten wat ik wil zeggen wat jij weet dat ik wil je adem fluistert en vertelt me dingen waarvan ik niet wist dat ik ze weet je raakt me aan niet zoals ik dacht maar waarvan ik niet verwachtte dat ik het hoopte als ik je zie weet ik niet meer wat ik hoop maar wat ik moet jou zien. ik ben geloof ik, voor het eerst…

Ik hou van jou, Jij niet van mij... Het is een gewoon een vechtpartij, tegen mijn gevoel, daarom waarschijnlijk al dat gewoel. Ik hou van jou, jij niet van mij... Ben ik lelijk? het zal wel, het zij. Of heb ik gewoon geen geluk? Dat zal het zijn. Ik neem nu afscheid. Het doet pijn in mijn hart, Het is een beetje apart.…

Ik hou van jou……

voelen dromen haten tasten gaan en komen in bed lag ik vannacht te woelen denkend aan al die atomen meer atomen nog dan de planeten electrisch gekoppeld en gespleten ontstaat in mijn hoofd meer licht dan de planeten licht als tegenwicht maar met al het licht daarboven hoe graag ik dat ik wou kan ik je niet beloven dat ik ééuwig van je hou…

Niet hou van jou Niet jij van mij Maar blij van jou…

.... ik hou nog steeds van jou…

tranen onstaan door verdriet ze zijn gevallen omdat jij mij achterliet plots ben je weggegaan op een briefje had je deze woorden staan je zei dat je nog steeds van me hield maar waarom waarom heb je deze liefde dan vernield ik voel me eenzaam en alleen ik hou van jou als geeneen de tijd samen was zo fijn en weetje iefste jij zal…

Ik voel warmte door mijn lichaam stromen Ik zie hoe jouw ogen de mijne tegemoet komen Ik mis je iedere dag Ik droom van je elke nacht Ik hoor bij jou en jij bij mij Samen zij aan zij Dat ene plekje in mijn hart is speciaal voor jou Daarom wil ik je zeggen ik hou van jou…