Alle inzendingen over Ik wil je

ik wil je opsluiten in de omhelzing van m'n armen ik wil je vastpakken om nooit meer los te laten maar ergens diep vanbinnen weet ik dat het niet kan niet jij en ik wel jij wel ik niet wij…

Ik ben op zoek naar mezelf en ik ben zo moeilijk te vinden. Het is zo frustrerend. Ik kan me er zo over opwinden. Waar is mijn eigen ik? Ik ben niet wie ik ben. Hoe verander ik dit toch? Anderen kennen me niet zoals ik mezelf ken. Ik zou het zo graag laten zien. Ik zou hier zo graag over praten maar hoe begin ik erover, want niemand heeft…

Daar zat ze, daar, op de koude grond. Zo koud door de zon die, daar niet meer leek te schijnen. Ze wachtte daar, daar, op de koude grond. Ze wachtte, tot iemand haar halen komen zou. Zij wachtte daar, maar het leek of niemand, ooit meer zou komen dagen. Gegrepen, gegrepen door die vreselijke kou, die vreselijke kou van de oorlog.…

Als het leven je ontglipt en de dood is zo dichtbij dan verdwijnt de woede en voel je je vrij De strijd is gestreden je hebt je best gedaan de pijn zou verdwijnen je wist dat je moest gaan……

Wat gebroken is kan je lijmen Dan heelt het nog misschien Maar het wordt nooit meer zoals vroeger Want de barsten blijf je zien…

Waar ik maar ga ligt een pad voor mij open, secuur in mijn blik zoals littekens lopen, hoe de dag ook verblauwt of opvlamt om mij, ik volg niets dan mijn hartzeer en het naambord ben jij.…

Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort, ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen, door alle wateren zul jij komen, alle oerwouden, op alle wegen, in elke droom die ik me niet meer herinner, je handen die zichzelf onteigenen en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst.…

Bittere engel onwaarachtig met een vlam in je mond, onder je oksels zal ik twee zwaluwen planten en over je lichaam een wit kruis trekken voor de man aan wie jij me ooit hebt laten denken.…

Niets zal jou in mijn ogen ooit deren, want in mijn handen ligt je laatste groet.…

Als jij weer in je dagboek schrijft, denk er aan in mijn ogen te zien de zon die ik nu voor altijd bedek met zwarte vlinders…

Het nieuwe jaar amper begonnen, is het naar nieuws wat wordt gegeven, nare berichten, stijgende cijfers omtrent het verknipte virus, kinderen die nooit meer thuis komen, verijdelde aanslagen, kortom: het jaar is een week jong en ik mis wat vrolijkheid, wat liefs, iets aardigs gewoon iets wat een glimlach op m’n gezicht tovert en dan: moet ik naar de…

Is het beter om alleen te verlangen naar jou, dan om je te vertellen hoe het is te verlangen naar jou?…

In de winterslaap van het hart sterft de herinnering aan jouw gebaar, wat ik aan angst en schuld gehad heb, wordt door jou geërfd. Niets heb ik meer en jij hebt wat ik had, jouw wanhoop en verdriet bewijzen dat.…

Het gevoel ongelukkig te zijn komt vanuit jezelf en niet van buiten af, het wordt gecreëerd door jezelf, je kunt deze emoties dan ook onder controle houden.…

Was ik maar een dichter, dan kon ik dichter bij jou zijn.…

't Is toch jammer dat je straks niet meer kan vissen 't Is toch jammer dat je straks geen beest meer ziet 't Is toch jammer al die bomen zonder bladeren Ja, 't is jammer, maar het is zo, anders niet -------------------------------------------------- André Hazes [1951 - 2004] volkszanger…

Soms schreeuwen mensen zo hard zo hard als een ‘gloeiende’ groeiende sneeuwbal welke met een dondervaart naar beneden rolt en steeds groter en groter wordt tot ie volledig uit elkaar barst, valt en verstomd in de stilte van het niets Want als iets niet helpt is het schreeuwen behalve dan bij levensnood Sos, help, help, help…

In mijn regionale dagblad trof mij dit weekeinde een artikel van Wouter Cnossen, advocaat te Heerenveen. Cnossen stelt dat we niet moreel medeplichtig moeten worden aan de genocide die Israël pleegt in Gaza. Als belangrijke bron voor zijn meningen noemt hij het boek De Nakba (2006, met een geactualiseerde vertaling uitgegeven in 2023) van de Joods-Israëlische…

Begeerte is verlangen dat steeds verder wil. Een zin die zich gedraagt als een ademhaling die niet kan eindigen, een golf die door een onzichtbare maan telkens opnieuw naar de kust wordt geduwd. In die beweging schuilt iets dat zowel menselijk als kosmisch is, alsof verlangen niet louter een innerlijke impuls is, maar een oeroude kracht die door ons…

Ik zag vlinders vliegen hoog in de lucht een van die vlinders is stiekem gevlucht Hij heeft zich genesteld diep in mijn buik en heeft daar mijn lichaam stil in gebruik Soms dan kan ik hem voelen ik voel 'm dan fladderen mijn buik door krioelen Het vreemde is het beestje ontwaakt alleen als JIJ mij stiekem aanraakt…

Ik heb een vriend, of misschien slechts een kennis, die men zou kunnen omschrijven als een vrolijke vrijgezel, maar dan zonder het vrolijke. Dat gaat er namelijk wel af als je boven de 50 komt, en je huis en je lijf te vies zijn om aan te pakken. Ik kwam regelmatig bij hem om zijn computer weer aan de praat te krijgen. Hoewel hij zichzelf administratief…

Ik wou dat ik een dichter was, dan kon ik dichter bij je zijn.…

noem mij, noem mij, spreek mij aan, o, noem mij bij mijn diepste naam. voor wie ik liefheb wil ik heten.…

Net als ik heeft de lieverd een bloedhekel aan vliegen, van die vieze nare dieren die echt overal op zitten, snap je? Dus als er zoiets in huis is, dan is het dier geen lang leven geschoren, net als bij ons! Ze hebben tenslotte niet voor niks een vliegenmepper uitgevonden! Dat is omdat die beesten dood gemept moeten worden! En zo werd er een vlieg…

Omstandigheden is een vaag woord. Mensen verschuilen zich er vaak achter, alles ligt aan ‘de omstandigheden’. […] Ze zijn ongrijpbaar. Alles is omstandigheid behalve wijzelf.…

In een doorsnee bos, stil, maar verre van betoverend, kwam ik wandelend na een herfststorm met regen, een elfenbank tegen. Verscholen tussen de oude eikenbomen en varens en haast struikelend over al dat dorre hout, maakte ik een foto. Tijdens dat moment lichtte het conglomeraat van paddenstoeltjes even op en straalde een goudkleurig licht uit. Deze…

Ons past bescheidenheid tegenover het mysterie van het zijn. Wat klinkt dat verschrikkelijk zwaar. Laat ik het anders zeggen: je hebt een omgang met de dingen die gevoelsmatig is, die je niet onder woorden kunt brengen. Datgene waar je het over hebt, ontsnapt op het moment dat je ernaar reikt.…

Oh, de digitale wereld is zo geweldig, zo fenomenaal zo fantastisch dat je er dolgelukkig van zou worden! Zou worden zeg ik, want voorlopig zit ik tegen de grens aan van antidepressiva middelen en waarom? Wel dat is snel uit gelegd, want: ik maakte een fout, dat neem ik ruiterlijk op me en beken schuld ook nog, want dat is niet hetgeen waar ik wakker…

De meningsuitingsvrijheidsstrijders boden Een oranje polsband aan aan de premier Die deed met deze actie heel graag mee 't Zijn tijden die nu tot bezinning noden Want maak jij het met die vrijheid erg bont Krijg je korte tijd dat bandje om je mond…

Nee, al werd Hedwig dan psychotisch, zelf heb ik inmiddels genoeg beschrijvingen van herinneringen gelezen die aannemelijk maken dat zulke ervaringen kinderen kunnen overkomen die later heel gezond blijven.…