Alle inzendingen over In de wortels melanc

(voor Violeta del Carmen Parra Sandoval (1917 - 1967)) Je bent geboren op 4 oktober 1917 in San Carlos, Chili. Je vader Nicanor Parra was een muziekleraar en je moeder Clarisa Sandoval was een zangeres en gitarist. Je had acht broers en zussen en twee halfzussen. Je verhuisde vaak, omdat je vader altijd op zoek was naar werk. Hij was veelal…

Wie op het schoolplein voor de pesters juicht Zal men maar zelden strafwerk toebedelen Terwijl (zoals het helen leidt tot stelen) Zo'n pester voor gejuich altijd weer buigt Een voetbalbond die optreedt tegen koren Is dus niet vreemd. Maar domweg naar behoren…

Tussen twee snelwegen in staat de oudste boom van Amsterdam Z'n stam kent alle stemmen en alle graveertechnieken Z'n takken kennen alle winden en hebben oude fietsen, hevig onweer en kerstverlichting doorstaan Deze boom wil z'n leven in het rijke bos, waar hij vandaan kwam Het kwam er nog niet van en het zal niet snel gebeuren Z'n…

Hoe diep wortelen de bomen nu toekomst onzeker is door politiek geharrewar. Hoe diep wortelt mijn emotie nu ik besef dat ik je heel erg mis.…

zachtjes wordt het sap uit mijn wortels onttrokken... De blaadjes van mijn bloeiende roos vallen... Nooit zal het geluk nog door m'n aderen stromen... 't is voorbij…

bloemenvelden zich prijken Fluweel zacht om even aan te raken Het dorp omringt door groene dijken Andijk laat zich koesteren in de zon Het vee dat graast op het groene tapijt Heimelijk verlangen naar waar het begon Die herinneringen raak ik nooit meer kwijt Verscholen tussen de lage landen Ligt mijn dorpje met de naam Andijk Daar liggen mijn wortels…

ik sta toe hoe jij mijn wortels kookt zoals jij toestaat hoe ik jouw aardappels bak.…

Als de wortels volgroeid zijn De stam dik genoeg is Als de takken niet wijder worden Zullen de bladeren dan nog blijven?…

Bloemen zijn mooi; voor die schoonheid zijn echter hun wortels fundamenteel.…

Ja, zo breek je het apparaat bij de wortels af.…

Geldgebrek is de wortel van alle kwaad.…

Bloemen zijn mooi; voor die schoonheid zijn echter hun wortels fundamenteel.…

Marianne Thieme schiet wortel in het leger - de hazen zijn er nog verbouwereerd van ...…

Ik laat de wortel vallen. Zitten brengt je niets.…

Films waarin de mensheid bijna kopje onder gaat, zijn er zo langzamerhand een heleboel. Ik denk daarbij aan “Asteroid”, “The Day after Tomorrow” en “2012”. De nadruk in deze producties ligt meestal op het vette spektakel. Wolkenkrabbers storten als kaartenhuizen in elkaar, tsunami´s overspoelen met nietsontziend geweld de kust en snelwegen zijn verstopt…

Slechts een paar eurocenten duurder, maar een verschil van hel en hemel, want deze wortelen smaken ook naar wortelen, je proeft puur wortel, met die heerlijke, bijzondere, zoete smaak, die de smaakpapillen, de maag en het gevoel ultiem verwennen, waardoor je je niet bekocht en bedonderd voelt, geen kat in de zak hebt gekocht, zowel rauw als gekookt…

De plant is een dier dat zijn buik heeft in de wortel, het dier is een plant die zijn wortel heeft in de buik.…

In de supermarkt ligt naast de broccoli, andijvie, spinazie en sperziebonen een bos oranje wortelen. De groenten kijken een beetje lacherig naar de wortels.  Ze zijn met elkaar aan het smoezen over wie wat zal zeggen over de kleur van die wortels. Ze stoten elkaar aan, kijken steeds stiekem naar de bos wortelen en fluisteren dan weer met elkaar.…

Mevrouw Ontwikkeling zit achter de laptop, uit te spreken als léptop. Het is de léptop van Lief, want zelf heeft ze een PC uit het jaar Kruick. Ze heeft het niet zo met een laptop, want ze is niet van deze tijd, ze is honderd jaar te laat geboren. Ze heeft een hekel aan moderniteiten. Liever heeft ze ouderwetse kneuterigheid. Ze houdt van stoofpeertjes…

Ik val meteen maar met de deur in mijn stukje en zeg het maar eerlijk, ik heb gerookt in mijn vakantie. Verkeerd, fout, vreselijk natuurlijk! Na mijn laatste rookweekend in september 2009 had ik me nog zo voorgenomen om er niet meer in te trappen, in dat roken. ‘k Had het ook weer netjes volgehouden. Met hier en daar een misstap, zo af en toe, stiekem…

wie weet waar de wortel zit onder het sterre gouden bladerdek die valt voorzichtig op zijn bek vanuit het midden van het heelal zijn die wortels niet te belopen en moet je op wat voorspoed hopen van waar je tegen het hek zit zullen een baard en grijze haren nu geen christuskindjes meer baren…

Prinses Irene kan met bomen praten Die zijn vaak hard en vangen alle wind Net als Bush en Bin Laden, maar ze vindt Dat zij hun strijdbijl achter moeten laten Ik ben benieuwd als ze elkaar gaan spreken Hoe diep ze moeten buigen om te breken…

Ergens onder het morsige asfalt glinsteren de versteende wortels van een adellijk geslacht, liefhebbende aaihanden, transformerende bergkristallen.…

Nou dat is peanuts hoor, fluitje van een cent, of zeg ik in dit geval fluitje van een wortel, want die speelt de hoofdrol in deze!…

Vandaag zit ik me af te vragen of wij mensen het fenomeen TAAL eigenlijk wel serieus nemen. Mijn antwoord is natuurlijk NEE. Maar dat is een ongefundeerde aanname, die de lezer zich niet moet laten opdringen. Ik weet immers niet wat er in uw hoofd omgaat. Gezien ervaringen uit het recente verleden, kan ik er op rekenen dat sommige lezers mijn columns…

Als er een eind is gekomen aan al je dromen dan moet je je ogen openen en kijken wat de mensen de wereld aandoen en dan vraag jij je misschien ook af: "Waar ben ik (in Godsnaam) dat men dat mag?"…

Ze weten wat er in W.O. II aan de hand was Vandaar zeker het idee: aan het gas Jeminee; eerst jaren laten verslonzen En dan dit besluit van die politiekbonzen Of zijn duiven soms geen levende wezens Die door God zijn geschapen Waarom nu willens en wetens Die beesten dood gaan maken En dan dat bloemetje van de stadspartij Ik kan er echt…

Zie toch onder ogen geef op wat niet kan de droom is vervlogen wist je al zolang Toch de herinnering aan haar lach parfum, kussen, ogen die je hartslag het bloed gaf om te pompen deed je geloven er is er maar een waarin ik kinderen wil en zolang dat onbereikbaar is ga ik van bil tot bil!…

dat was vader zwoegend op het harmonium zingend met ingehouden stem en later in de Bavo het weergaloze orgel zo uitbundig soms dat het voorgestoelte trilde en ik trilde mee tot de stilte vulde het gebouw in zijn geheel en David op het orgelfront voor Saul en het kind tokkelde een lichte voorjaarsregen. 1 februari 2002 ZONNELEEN…

voor mij was kerstfeest een boom met echte kaarsjes het sneeuwlandschap van vaders hand uitgestald op het dressoir en de warmte van met z'n allen (en iets van soberheid) aan een tafel van fragiel geluk nu wij zoveel materiëler zijn weet ik mij een illusie armer…