Alle inzendingen over Jac. van der Klei

Voor 1 euro kun je er soms zeer bijzondere exemplaren scoren en dat deed ik o.a. met de eerste druk uit 1924 'Dat lieve, goeie Steendam' van de jeugdliteratuurschrijver Jac. van der Klei, een pseudoniem van de Jaap van Boyl, die in 1879 geboren is en in 1951 overleden is. Jaap was het hoofd van een Amsterdamse basisschool.…

." Jac. P. Thijsse.…

In naam der koningin trekt hij ten strijde Tegen de televisiespotternij, Want de premier zag poppetjes van klei En kon geen feit van fictie onderscheiden. Vanouds zijn immers poppetjes bespot Die ooit uit klei vervaardigd zijn door God.…

Ze bouwen steden in de klei leggen riolen in de straten voor het vuile water één voor ’t hemelwater kinderen spelen in ondiepe plassen bouwen kleikastelen ogen omgewassen spelen dijkje leiden water hoe dat vastloopt op de klei…

de drab waarin ik uren investeer de helft van mijn leven de narigheid die zich beweegt langs kletsnatte lijnen van de buien met invloed ik voel mij neerslachtig als ik struikel over tegels scheefgeschoven over de vettige substantie aards slik met een hoog lutumgehalte maar kleurloos als een afgedekte hemel toch wordt ze blauw…

.' - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - uit 'De waterscheiding' (1941) van Jac. van Hattum (1900-1981)…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - -- - - - - - - - -- - - - - uit het werk van Jac. van Hattum (1900-1981)…

De grote berg moet weggezonken zijn In de klei Voor de boeren groeien Ze in de aarde En vermenigvuldigen zich voortdurend. Groeien overal behalve in het vuur. Dit is in ieder geval bewezen. In het vuur staakt de groei Van de hoefsplijters Ze wachten hun tijd af De stenen. Zo weinig vlees En bloed.…

Zoals zij is grootgetrokken uit de kleiïge bodem van dit aangespoelde land heupvol borsten zacht gelaat stem op hoogte zo danst ze het ritme van de wind van stil tot stormachtig tot ze mij vraagt te bewegen zoals ik ben een hark maar ze glimlacht mij in beweging en ik dans soepel als klei waaruit ik ben getrokken zoals…

kapotgereden klei stuift in de wind legt een grauwsluier verstikt het beeld van een hete zomerdag vol naakten bruinend in de zon als vele meters huid waarop zoutparels verkleien want in de adem drijft stof kleistof uit de polder kapotgereden in de wind oostenwind tikkeltje zuid…

waar ik een bodem vind de oude wei ik wil mijn woorden geloven die ik ooit eens profeteerde de Broekpolder in haar water spiegel ik mij naast een divers gevormde gevellijn met stofbeslagen ruiten waarin de drab een wazig beeld hier wonen wij ze spreken zacht moe van ’t verhuizen naar het dikke water dat verzadigd is van klei…

Langs oneindige wegen in het prachtige polderland waar de natuur haar eigen gang nog gaat, ongebonden in groei en bloei, vindt het leven in volle pracht vloeiend de dansende kleuren op linnen van het netvlies gebonden als een levensboeket waar het purper eenzaam en alleen tussen al het groen zich wortelt in de klei van tijd.…

De kinderopvang is hier om te schreien: De stopcontacten zijn niet afgedekt, Het is niet schoon, het klimrek is defect En er is zelfs geen klei om mee te kleien. Maar thuis is het ook saai, vies en onveilig. Zo'n kinderopvang is daarbij nog heilig.…

uit klei van klei tot klei Zag ik Jezus op de punt van Reide…

Op mijn zwartgelakte vitrinekast staat tot op de huidige dag de schelp die ik eens vervaardigde uit dikke, aardse, grijze klei. De schelp bevat in haar binnenste, in haar innerlijk een bal, eveneens uit klei samengesteld, die is als een parel in een oester.…

in mijn laatste lied op grijze klei toen ik nog god was en aanraakbaar…

In dat tempo slijt de steen zijn ziel bloot tekent eeuwigheid en smelt tenslotte mee met sneeuw en zomerdooi vermengd met water zand voorbij een hand streelt blij de huid waarin de klei zich vormt tot stil genoegen…

Omdat de mol, blind ijverig van aard, Mijn tuintje overhoop haalt met zijn hopen Is godzijdank het jachtseizoen weer open En is hij vogelvrij vanaf 1 maart. En sinds de klopjacht op de mol begon Is Linda reeds gestrikt door haar broer John.…

Wat is het heerlijk rustig in de hoofdstad van Nederland. Bijna iedereen op vakantie of naar zijn vader- of moederland. Zelfs de bouwvak ligt stil. Geen getimmer, gehei, gedrilboor, geratel, machinegezaag of geslijptol. De bouwputten liggen er verlaten bij en zonder enige stagnatie rij ik twee keer zo snel door de stad als anders. Op de Albert Cuyp,…

Haar hitte doet de sleutel smelten, het bloed verdunt de klei. De schelle, hese stem verjaagt de zwarte vogels. Een overwinningskreet verscheurt haar lippen.…

Ze had een boek gelezen over Jac. P. Thijsse en die had daar blijkbaar een paar jaar gewoond. Dus je denkt Texel, ok. Wat is daar? Vogels, dacht ik. Jac. P. Thijsse dacht dat mogelijk ook en die was mede-oprichter van Natuurmonumenten dus vogels kijken als vakantie leek me wel wat.…

Ik ben Van Hattum en ik weet, dat 140 pond zo heet, maar dat de naam direct vervalt, als het leven wijkt uit de Gestalt. Dan ligt, onder de naam van lijk, die honderdveertig pond te kijk; Gij zijt bij het défilé misschien: alleen ik zelf zal het niet zien. Da’s vreemd: ik zie, wat Gij niet ziet; wat Gij dán ziet, zie ik weer niet…

Ik ben van Hattum en ik weet, dat 140 pond zo heet, maar dat de naam direct vervalt, als het leven wijkt uit de Gestalt. Dan ligt, onder de naam van lijk, die honderdveertig pond te kijk; Gij zijt bij het defilé misschien: alleen ik zelf zal het niet zien. Da's vreemd: ik zie, wat Gij niet ziet; wat Gij dàn ziet, zie ik weer niet. Enfin…

Hij zoekt naar zichzelf verborgen in klei hij vindt en hij vormt de uitkomst is zij hij zoekt naar de kern van naakte bestaan hij kneedt en hij drukt zo zal zij ontstaan.…

"Dat is een specifieke soort klei onder uw nagels, Nova. Precies de vette, donkere klei uit de binnentuin. Vlak onder het raam van het slachtoffer." Nova trekt haar hand met een ruk terug. Haar wangen kleuren felrood en ze begint te haperen."Ik... ik heb vanmorgen verse aarde en klei gehaald voor de boetseersessie van vanmiddag!…

Grootvader is een fuga want rots valt uiteen tot steen steen erodeert tot zand en zand wordt klei hij raakt verstrikt in mij het coda maakt ons een: voren in een akkerland.…

Toen ik laatst over zwelklei hoorde spreken Dacht ik aan het verhaal uit Genesis Dat ook de mens uit klei vervaardigd is En heb de spiegel er op aangekeken. Ik heb mijzelf van top tot teen aanschouwd En ja, ik ben uit zwelklei opgebouwd.…

Een koningin verlaat haar 'werk'paleis en gaat naar thuis ten bosch, nog even een koppie kleien. We worden genaaid en zij kost ons handenvol pecunia. Wij zijn haar oranjeklanten.…

woorden fladderen in mijn hoofd als vleermuizen in de vroege zomernacht doelloos schieten ze voorbij als aangeschoten duiven van klei tuimelen ze omlaag in een vrije val woorden die ik morgen schrijven zal…

Wat brengt het nieuwe jaar? Een vogel fluit wie weet wie weet duiven koeren morse De witgrijze lucht was eerst nog leeg. Dan is ze, heel kort, vol zoevende duiven! Alsof één keer met de ogen knipperen ze geluidloos opriep. Ze komen niet van een verre reis, weet ik, ook in de winter laat de buurman ze wel eens uit. Ze vliegen dan in wijde cirkels…