Alle inzendingen over Jacobus van Looy

Jacobus van Looy werd geboren in 1855 te Haarlem. Zijn ouders heetten Kee van der Vegt en Johannes Jacobus van Looy. Zijn moeder was voordrachtskunstenares en zijn vader was een timmerman, verarmd door zijn blindheid. Toen hij vier was stierf zijn moeder en toen hij vijf was stierf zijn vader.…

In 1983 de Prijs der Nederlandse Letteren en in 1990 nog de Jacobus van Looy-prijs. Hij stierf in 1999 door kanker in een ziekenhuis te Alkmaar. Hij had net zo'n typische warmbloedige stem als bijvoorbeeld Adriaan Morriën en hij behield zijn kinderlijke fantasie tot op het laatst.…

Als prozaschrijvers waardeerde hij het werk van Jacobus van Looy en Arthur van Schendel. Ook was hij een groot Vondel-liefhebber. Hij vond de klank en de betekenis van de poëzie het belangrijkste. Dat al het leven is ontstaan uit klank zal hij misschien geweten hebben. De oerklank vind je ongeveer terug in een beblazen Nautilusschelp.…

Hij had ook net als Jacobus van Looy en Lucebert het dubbeltalent van dichterschap en schilderkunstenaar. Hij had een absoluut krankzinnige moeder en later een net zo geestelijk gestoorde vrouw, wat een deel van zijn gekte wel verklaard. Je zou bijna denken dat die gekke moeder in hem teruggekeerd is, zo spookachtig eng kijkt hij mij aan.…

Jacobus van Looy en Hein Boeken waren de getuigen. Na de huwelijksreis in Noord-Frankrijk gingen jullie in Villa De Zonneberg in Ede wonen. Jullie kregen drie kinderen; op 5 maart 1894 Willem, op 10 juli 1896 Erik en op 27 juli 1898 Odo. Willem Kloos en Hein Boeken logeerden geregeld bij jullie.…

De getuigen waren Hein Boeken en Jacobus van Looy. Daarna woonden jullie in Villa 'De Zonneberg' in Ede. Er was weinig geld. Jullie kregen drie kinderen; Willem, Erik en Odo. Willem Kloos en Hein Boeken logeerden geregeld bij jullie. Willem Kloos was heel lief voor jullie kinderen, heel zorgzaam.…

Jacobus van Looy maakte een portret van Herman met een lorgnet. In januari 1941 verboden de nazi's de publicatie van het Elsevier's Geïllustreerd Maandschrift. Annie Romein-Verschoor ontdekte in jouw werk 'standsvooroordelen, geringschattende opmerkingen over "de kleine man" en een te grote gehechtheid aan het eigen milieu'.…

De getuigen waren Hein Boeken en Jacobus van Looy. Daarna woonden jullie in Villa 'De Zonneberg' in Ede. Er was weinig geld. Jullie kregen drie kinderen; Willem, Erik en Odo. Willem Kloos en Hein Boeken logeerden geregeld bij jullie. Willem kampte destijds met zijn alcoholisme en zijn krankzinnigheid. Jouw man ontfermde zich over hem.…

Tak, Charles van Deventer, Frans Erens, Jacobus van Looy en de kunstschilders Isaac Israëls en George Breitner. De meesten van hen heb jij wel eens ontmoet. Paul Verlaine heeft in het atelier van Willem gelogeerd. Je was een knappe jongedame met mooi lang haar en een weemoedige, melancholische, verdrietige blik.…

Het zal mij niets verbazen, dat hij denkt, dat hij Willem Kloos, Jacobus van Looy en Frederik van Eeden zomaar ergens kan tegenkomen.…

Door 't licht kom ik aangedwerreld In dovende nazomer-wereld, Luchtig gelijk een veer, En daal als een sprookje neer, En wenk als een fabel op Met mijn gespriete kop. Als 't woord in een arme dichter, Kom ik al voller en lichter: 'n Spraakloos, een roerend nietsje, Een vlammetje, beeldje, een ietsje, Dat monkelt en oogelt groot, Ruimtelings…

Waar, vlam-rood, rozen in de rooie zalen Bloeien in kronen en 't goud rommedomt, In spiegel-wanden duizendvoud weerómt, Komen we, nachtvolk, op het licht aandwalen. Dan in geroes van vele talen, In spraak-gewar dat Babylonisch gromt, We hurken om tafels, naar elkaar gekromd, Als om een vuur, doende ónze…

Ik zie dat bleek gelaat, als met een krans Omspannen door het strenggeplooid korset - Die zachtblauwe ogen weer, als in gebed, Neerblikkend naar de vlugge naaldendans. En aan haar voeten, in de zonneglans, Zie 'k, hoe een blonde knaap zich spelend zet: Dan - aandachtsvol - soldaatjes kleurt hij, met Helrode mantels en een…

Zij liggen rij aan rij de grijze zerken, Omwonden met een band van dorrend lover; Gevangen in des winters doffe tover Slapen de wilgen en de bleke berken. En op de koude wind is het als stoof er Hij mij voorbij met zijn getakte vlerken, En zoekend waart hij om die droeve merken, Tellend hun tal, de strenge Levens-rover. De dode blaren stuiven…

Ik ben van nacht ontwaakt met wilde schrik, Met droge lippen, en gebroken kracht. Het klamme zweet op ’t voorhoofd, ’t bloed in jacht Bonzende door mijn polsen, traag en dik. Toen heb ik liggen staren in die nacht, Met grote ogen, met verwezen blik, En naast mijn hoofd, daar telde een zacht getik Mij de uren voor, die ‘k zó heb doorgebracht…

’t Tuintafeltje glanst, De regen er danst, Fonteint, bedriegertjes, kleen*, Dan blinkt er een blaas En breekt met geraas Licht, in de hemelvloed heen. Doch diep in de tuin Hangt alle loof schuin, Druilt of pruttelt van neen; Och, de arme bloemen Verbeuren haar roeme, En hoorden nooit van geween – En wat was een roos, Niet een bolleboos…

Een vale slang kruipt uit die hellepoort, Zij zwelt haar flanken op met dof gesteen, Zij schuift haar gore kronkels langzaam voort, Wijl nieuwe kronkels baart die mond van steen. Met duizend tongen speelt zij om zich heen, Die lekken ’t blauw azuur dat zwijgend gloort, En de arme ster die nog zo kort maar scheen, Wordt in de zwadder van haar…

Graaf Jacobus van Lennep is een echte flierefluiter en een gedreven vrouwengek.…

Midas Lewe van Middelstum is een bevriende collega van Jacobus en de eigenaar van Hotel Elburg & Stadscafé De Tapperij. Het wordt langzaam donker en Jacobus slentert met zijn lege glas naar zijn borghotel, terwijl hij door de whisky wazig en hallucinerend is gaan kijken.…

In 1898 verscheen nog haar sprookjesachtige toneelstuk 'Idylle' bij S.L. van Looy, maar daarna stopte ze vijftig jaar lang met gedichten schrijven. In 1906 trouwde ze met de kunstschilder Jacobus Cornelis Snoeck, die de Haagse Kunstacademie had doorlopen. In 1920 recenseerde ze 'Electra' in de Haagsche Post.…

Een goed geweten is het paradijs.…

Met een machtige jump gooi ik mijn stalen ros naar voor pak de rit en ook de maillot jaune voor Van Steenbergen en Van Looy. Op het schavotje de kusjuffrouwen aan mijn zij ik word er zowaar verlegen bij. Natuurlijk is niet alleen de fiets van tel of de benen, ho nee! 't koppie moet ook mee: tactisch doorzicht, weet je wel.…

. --------------------------------------------------- Jacobus Jozefus Belmer was in 1914 en 1915 Nederlands zwaargewichtkampioen worstelen en gewichtheffen.…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - één van de vele (humoristische) versjes van de Telegraaf-journalist Clinge Doorenbos (officieel Johannes Pieter Jacobus Helmich Clinge Doorenbos) (1884 - 1978)…

Het narcotische effect van tabak was de hottentotten zeer welbekend en ze vermaakten zich met het vergiftigen van slangen met de nicotine-olie uit hun pijp.…

Zo weinig als men wijn uit netelen kan drukken Zo weinig als de moor* kan bleken zijne huid, Zo weinig als de los* zijn vlekken wissen uit, Zo weinig als men mag* van dorens vijgen plukken, Zo weinig als een steen zich rechten* kan of bukken, Zo weinig als een trom vanzelf slaan geluid, Zo weinig zonder vocht opschieten kan het kruid, Zo weinig…

Schoon, maar los en ongestadig Is het lieve Lenteweder. Gistren lachten al de bloempjes, Al de kruidjes op de velden. Zachtjes blies het westenwindje Zijne adem door het lover. Lieflijk vloeide 't zilv'ren beekje Langs, met lis bekroonde, zomen. Alles lachte en alles…

Als Christus met zijn jongeren te gader Gezeten was in d'alderlaatste nacht, Hier is de uur, sprak hij, zo lang gewacht Dat door de dood ik trede tot de Vader. Geen hertenleed, o vrienden, komt mij nader Als dat de man die mij te volgen placht Om 't aardse goed het eeuwige veracht, En wordt aan mij een schandelijk verrader. Iskarioth uw…

De wereld is vervuld met droefenis en klagen, Vol snode lastering en vol onwaardigheid, Vol vijle ogen-lust, en vol lichtvaardigheid, Vol onverdiende haat en dodelijke lagen, De wereld is vergift met wroegen ende knagen, Vol stege wrevelmoed en vol hovaardigheid, Vol ongebonden zucht en vol kwaad-aardigheid, Vol zonden opgehoopt, vol opgehoopte…

Gezegend is de maagd de kroon van alle maagden, De tempel van Gods Zoon en wezenlijke kracht, De schone dageraad waardoor ons nu toe-lacht De Zonne waar zo dik de Vaderen naar vraagden. Gelukkig, meer als die die ooit de Heer behaagden, De zuster van haar kind, de dochter van haar dracht, De bruid van die ze zelf ter wereld heeft gebracht In…