Alle inzendingen over Jan Ru

De veelvuldige aansporing de buikriem aan te halen leidt eerder tot een daling in de verkoop van bretels dan tot bezuinigingen.…

E ven is er de herkenning N aderhand volgt erkenning D an is er de gezelligheid S oms vergeet men echt de tijd C ru wordt er soms gereageerd H ard wordt er tegen geageerd A ls je kunt scheiden die waan P as dan zal het om échte VRIENDSCHAP gaan !…

Marcel Proust had zijn madeleines, ik heb mijn Kollumer kaas. Wanneer ik die kaassoort proef, dan komen er spontaan talloze herinneringen incluis associaties in mij omhoog borrelen. Ik weet nog exact hoe de gereformeerde pastorie er van binnen uit ziet. In gedachten kan ik er nog gemakkelijk doorheen dolen. De studeerkamer was boven de garage met…

Ik zag je niet zo vaak, omdat we vrienden waren en dan hoef je elkaar niet vaak te zien. Wat vaker had ook wel gekund misschien, maar kansen worden meest pas achteraf ervaren. Jij liet mij zien dat heel veel grote levensdoelen onecht zijn en kunstmatig opgeboend, en dat er wordt gezopen en gezoend, en je wel denken kan, maar beter nog kan voelen…

'Dat kan ik ook', moet Jan Slagter gedacht hebben toen hij meneer Kaktus in de weer zag met een 40 jaar jongere Virginia. Maar het Peter Jan Rensje van Jan slaat alles, niet qua leeftijd, want daar zit hij met Lillian Marijnissen nog even 10 jaar onder, maar de catch is verpletterend. Vooral voor zijn huwelijk en carrière.…

De nacht de moeder van de rust des hemels grote fakkel blust, Van arbeid zijn de leden moe, de sluimer drukt de ogen toe. O, Hoeder groot van Israel wees ons een trouwe nachtgezel, en wakker om ons henen ziet, zo vrezen wij de vijand niet. Gij hebt al wat op aarde is begraven in de duisternis, begraaf ook onze zonden boos in Uw genade…

Mijn nacht is breekbaar als een kolibrievlinder vreemde stappen naast mijn bed laarzen groot als wolkenkrabbers 't bliksemt en knalt en ik sta weer op straat - klein - alleen Ik ren naar het slagveld om een gedicht te schrijven graaf geen kuil voor gevallen woorden ik laat de bomen stapelverliefd ruisen de bergen elkaar opnieuw…

Twee partijen kibbelen in een enorme zandbak Ze willen allebei hetzelfde plekje inpikken van die enorme en verder lege zandbak ‘Ik was hier eerst!’ ‘Dat is niet waar! Ikke!’ De een strooit zand in de ander zijn ogen De ander duwt het kasteel van de een om De een heeft gejokt, de ander heeft gelogen ‘Jij bent dom!’ ‘Dat is niet waar! Jij…

een grauwe morgen haar lichtblauwe rugzakje en een ronde lach…

Stel je zit rustig in een schouwburgzaal En dan verschijnen spelers ten tonele Die daar de hoofdrol van hun leven spelen Als terroristen met een ideaal; Helaas ervaar je dan drie dagen later Dat dit geen vorm was van modern theater.…

de man, oud, maar geen prater ziet uit over golvend groen water ietwat in gedachten verzonken denkt hij aan het nabije later niet dat hij die blind miskent het einde is reeds eerder verkend zijn tijd is allengs versleten de dood is sluipend al gaan eten aan hem is vrees niet besteed verlangt naar het oneindig niets de komende rust is geen…

Heer Rutte gaat naar rechts en Rita komt We zullen al die rechtse extremen Eens heel gezwind in het bootje nemen Het zal Woutertje niet lukken verdomd Het eind van het proces bekwaam voorspeld Voor een wijs land is dit teveel geweld…

Met ingehouden woede en stoom fluitend uit mij oren komt het mijn gemoedstoestand niet ten goede jou aan te moeten horen. Ergernis alom, overal weet je op te zeiken. Dan barst in mijn hoofd de bom en is het jouw beurt om uit te kijken. Pandora's doos is open, schuimvlokken bespatten je gezicht. Probeer het niet te ontlopen, ik zal aanhouden…

- The just mean lies in obedience, which both waits for the signal to start, and obeys it when given. - Het krijgspaard, in wiens aâm de rode dampen snuiven Van d'opgezwollen moed, die hem de borst vervult, Doet met zijn ijzren hoef de grond rondom hem stuiven, Daar 't uit te breken poogt in prikklend ongeduld! Met vaste hand en knie bedwingt…

Er worden steeds meer boeken geschreven, en er worden steeds minder boeken verkocht. Kunnen de schrijvers hun boeken dan niet beter met elkaar ruilen?…

Zojuist, vlak voor vertrek, deed zich in in de stiltecoupé in de trein richting Schiphol een situatie voor, die ik u met plezier niet wil onthouden. Een wat oudere, nogal streng ogende vrouw nam het op zich een stel links van haar op de geldende bepaling der stilte (die in overeenstemming wordt voorgeschreven) te wijzen. Ze fluisterde het ze toe,…

Als God bestond, zou Hij zeker niet hebben toegestaan dat mensen levend in ovens worden geworpen, dat de hoofden van de kleine kinderen zijn vernield door het beuken van geweerkolven of dat ze in zakken worden geschoven en vergast.…

Het zo graag bezochte herfstbos fluistert verschillende talen, die weemoedig, geruststellend of opbeurend mogen klinken. Het goud glanzende lover verblijdt mensenharten, spreekt daarbij van levensmoeheid van de bomen, die hun laatste pracht tonen, voordat ze kaal worden. Die neerdwarrelende bladeren spelen met elkaar een kinderspelletje, waarin stille…

Sprakeloos – Zachtjes wiegend Op de wind. Sprakeloos – Mijn handen op je heupen. Vergeten dat er ooit Een verleden is geweest. Slechts het nu En hier – Bij jou.…

“Geen mens begrijpt mijn humor, potverdikke. Toen ‘t komisch geintje uit mijn mouw geschud was dat ik een stijve saaie burgertrut was toen lachte niemand, men zat “ja” te knikken ! Zo gaat het nou ook met mijn leiderschap, toch duidelijk een kolossale grap.”…

Zwevende jongen, met zijn hoofd in de wolken of in muzikale sferen wil hij zijn. Maar soms landt hij even, en verstrooid vliegt hij verder, sluit zijn ogen en oren voor de wereld. Hij komt wel weer terug, ooit.…

Zij lag op haar rug in het gras en ik was een wolk, gehoorzaam aan de wind net als het gras, dat wuivend de schoonheid beweende. Haar tranen waren dauwdruppels geworden, en als je lang genoeg staarde hoorde je vergulde violen weerklinken. Bespeeld door de wind, terwijl haar handen zachtjes dirigeerden. Bewaarde prille jeugd werd plotseling…

Ze heten Jan, en Klaas, en Ko, Hun burgernaam maakt hen verlegen, Die glimt en geurt u muffig tegen Gelijk een appel uit het stro. Geboorte, trouw en overlijden Zien ’t plechtige familiestuk. Dan stellen zij het weer terzijde, Blij met hun alledaags geluk.…

Spelers haken demonstratief af en alom wordt getwijfeld of Jans de zaken onder controle houdt, zeker als de Euroborg-bespelers binnenkort zouden verliezen van hun Noordelijke concurrenten uit Heerenveen. Niet raar: ik vond Ron als topdog een prettiger indruk maken dan als underdog.…

Jane Eyre draait, in de nieuwste versie.…

Hij had zijn hart verpand aan de blues, Jan Pet, RIB.…

De rollatorbrigade van Jan Nagel en de pensionado's van de SGP bezetten nu immers een sleutelpositie in de Eerste Kamer. In dit land zal meer dan ooit naar opa en oma moeten worden geluisterd!…

Rust bij Nederland België en in de radiostudio heeft Jan de Cler het verslag van de eerste helft al op rijm gezet. Hij zingt het samen met kinderkoor de Karekieten.…

Zie ginds komt Jan-Peter Ik zie hem al staan Zijn knecht staat te lachen Laat Gerrit maar gaan Hoe huppelt daar Boris Dit tweetal achterna Zal hij misschien denken Aan een letter van chocola Maar dit kan hij vergeten Die tijden zijn geweest Dit is de tijd van inkrimpen En van een sinterklaasfeest Dus lieve bejaarden Geduldig en…

jan was simpel, maar heel dapper en toch doodsbang voor een kapper want zo'n vent had in 't verleden jantjes lip haast afgesneden daar die slager, na het knippen nog wat haartjes bij jan's lippen met een scheermes weg wou snijden maar dat scherpe ding liet glijden en daarna de diepe wonde met wat plakband had verbonden waardoor jan, niet…