Alle inzendingen over Je zachte kanten aan

Vier seizoenen op een rij, Elk zijn zachte kant, Maar niets is te vergelijken Met een hechte vriendschapsband. Het succes dat je creërt, Het geld dat je verdient, Dit alles wordt overtroffen Door het hebben van een vriend.…

blikken omdat de heimelijke vragen je op dit moment niet schikken na het jarenlange stikken in verdragen van elkaar complimenten en geschenken hadden slechts een doel ze waren niet voor jou bezit werd je, zijn vrouw geen oog meer voor je eigenheid het kleine leven onder zijn gelijk je bent herboren in het licht dat ogen richt op zachte…

Ik houd wel van de zachte kant van Tom Waits, de potten en pannen muziek kunnen mij niet zo bekoren, maar ook dat is een kant en het een kan niet zonder het ander. De eerste elpee met het nummer 'Rosie' blijft mijn favoriet maar ook het recentere werk is zeer goed en hij kreeg dan ook een Grammy voor Mule Variations.…

In wezen doodde je de gevoelige, creatieve, vrouwelijke, homoseksuele, zachte kanten in jezelf. In wezen hebben je vader en je oma je leven overheerst en afgenomen. Je werd vijfenveertig jaar en je bent begraven op de Tama begraafplaats.…

Goed, een zachte en een harde kant dat had ik onthouden. De zachte kant op maat geknipt , knap werk, beschermfolietje met duimnagel,..met duimnagel..met DUIMNAGEL..@#$%!! , losgepeuterd en met de plakkant naar beneden…vast. Ajetoo!…

toe maar , schilder maar zachtgrondig de gevallen zomer in een notendop vergeet de nerven niet als enkel restant van sappige groene bladeren denk aan de kleurenschat die je kreeg en vooral het licht dat groeien deed creëer een herfsttapijt niet alleen zacht maar warm genoeg om de winter te dragen zodat het niet eens zielig lijkt…

Hij geeft toe dat ieder vraagstuk twee kanten heeft: zijn kant en de verkeerde.…

En de tijd begon te lopen in 1979. De witblauw gekleurde brugklas ging voor het eerst van start op de schoolcross. Gymleraar Kees, met de lange benen en de grijns op zijn gezicht, fietste, met de stopwatch in de hand, met ons mee. De 4 stoere vrienden gingen ook hier de strijd met elkaar aan. Wilden niet onderdoen voor elkaar. Al gauw waren de kaarten…

Je had het zacht gezet, ons vuur, te zeulend. Het was muziek geweest zo, lang geleden, toch van alle tijden. Het lukt je wel om mij te mijden nu en sinds het smeulen van ons vinnig licht ken ik jouw stilste lijden.…

Zachte vingertoppen raken oprecht vertrouwen terwijl tederheid gedachten kust ogen tonen woordloos in zichtbare rust vriendschappelijk optimisme terwijl geheimzinnigheid de koestering van dromen glimlacht blozen wangen samenzijn de stilte maakt zichtbaar in rustig gebaar wat zuiver is nog steeds fluisterend waaien voetstappen…

Aaibaar zijn de woorden hoe voelbaar is de taal nooit zullen letters sterven elk graf heeft haar verhaal doden zullen herrijzen stenen worden verplaatst donderend klinkt het dag wanneer men is uitgeraast de kiezels zullen knarsen het pad begaanbaar gemaakt sterke eiken verstouwen op dat wat is geraakt al zullen bladeren…

Haren rood Oorspronkelijk blond Benen lang Heupen rond Fraaie taille Mooie vorm Blauw-groene ogen Stralen enorm Haar stem zo zwoel Zo zalig zacht Haar lichaam bemind Onze nacht Woorden dansen Op een koord Aaneen tot zinnen Ons'hemels oord Zonder woorden Met geluid Passie beleven Strelen d'huid Minzaam delen 't Lichaam…

Wit kant langs de rand van Vlaamse wegen kom je 't overal tegen. Gratuit een groot boeket voor jou in de vaas gezet. Met wat restjes stelen kan je instrument bespelen. Fluitenkruid fluitgeluid.…

Mijn fietsbanden zijn wat aan de zachte kant en ik zoek een afgevlakte stoeprand om de weg op te komen. Die is er niet in de directe omgeving. Om geen extra spanning te zetten op mijn arme bandjes fiets ik, illegaal, een stukje over het trottoir. Twintig meter verder zie ik een dame met krukken midden op de stoep staan.…

Ik plavuis mijn hart met het monter koeterwaal betegel een straat die per abuis lijkt te bewegen in de rust van geweven stijgende lucht gelegen goedlachs pittoresk en authentiek monumentaal Gemurmel in de scheuren naar kabbelende dalen schilderachtig tot in de barsten van nieuwe kleuren het bestaan dat doorleeft in Bourgondische geuren achter…

De zoete geur Van de nazomer Zacht gekleurd in nevel In de vroege morgen Heerlijk koel De zoete geur Brengt ons samen In de nazomer Warmen we ons Aan de heerlijke warmte De zoete geur Brengt ons liefde Die wij samen delen In de zachte kleur Van deze nazomer…

In de donkere krochten van de metrogrot mensen over elkaar heen struikelend daar tussenin een vrouw met bruine strengels haar en witte schoenen met blauwe veters een vuilnisbelt van geluiden over haar heen gestort toen ze plots 'zacht' zei.…

overal waar jij kijkt is de wereld opeens een stukje zachter en als ik week word zit je zachte stem er vast weer achter je handen zijn gemaakt om mij zachtjes te strelen en je zachte hart klopt omdat je het met mij wilde delen nee, ik ken geen zachtere vrouw en je hebt het vast al gemerkt: dit gedicht gaat niet over jou…

de rimpels langszij mijn ogen plooien zich bij iedere lach zij vormen als vanzelf warme zonnestralen die mijn blik begeleiden naar de vraag die ik in je verlegen ogen zag geen weg is zo kort naar jou, naar binnen alleen een doods gevoel zou zich bezinnen en afvragen wat ik bedoel mijn beider wangen door lengende lippen gebold tonen…

De eerste beelden keren terug je kledingstukken klimmen omhoog het vroegste licht omgekeerd valt alles om je lijf je broekje, je rokje je T-shirt, je panty’s komen naar je terug als omgedraaid begin maar het is anders aan de overzijde van deze nacht: langzaam, niet traag, rituelen, beweging de melancholie houdt je schouders…

Met de dansende kou in haar zachte ogen lacht ze naar het ijs dat alleen met haar onverstoorbare liefde bevriezen wil…

Zwoele klanken stromen het zuiden uit, voeren me week en zachtjes dronken Anders dan het Nederlandse ronken is het meest zwoel het Belgische geluid Wieg mij in een eeuwig smeltende slaap, drijvend op een vlot van anti-tutoyeren En verwen mij met uw immer zachte g die mijn oren doorstroomt, zo gedwee Spreek niet in talen uit zonniger oorden…

Een traan Die brand Een traan Die vloeit Heel zacht En stil... Een traan Die valt Een traan Die smeekt Heel zacht En stil... Een traan Die lacht Een traan Die mag Heel zacht En puur...…

Je moet niet huilen, zeg je zacht want dat is iets voor dichters.…

Ik heb een rode jas gekocht van zachte stof, licht in gewicht het moest er eens van komen ik heb een rode jas gekocht niet rood rood maar koraalrood goed op olijfgroen ribfluweel ik heb een rode jas gekocht mijn spiegelbeeld bevalt me wel ik fiets voorbij op ramen, etalages ik heb een rode jas gekocht die houdt me deze winter warm de…

ik vrij je neer op een bed van knisperend blad -jouw wens is warm en naakt- ik voel het aan leef met je mee en ga dezelfde weg je kwinkeleert herfst in niet frigide als je zacht bent aangeraakt…

Lopend langs het strand Trek jij sporen in het zand De wind streelt zacht je haren Ik streel zacht je hand Jij wilt het niet zien Houdt jou liefde ver misschien De zon staat heel hoog boven Maar ik dicht bij jou, Tien…

Heinrich Heine maakte zich boos over Kant, omdat hij God vermoordde. Dat vertelt mij mijn filosofische kalender. Heine vond Robespierre verschrikkelijk, omdat hij een koning en duizenden Fransen had vermoord, maar Kant was vele malen erger, omdat die God vermoordde. Vanno Jobse, de auteur van deze bepaalde dag, vergoelijkt Kant.…

Die brief gaat naar Agnes Kant. En Agnes Kant leest de brief als ze achterin de auto zit op weg naar een televisieprogramma, waar ze schande zal spreken. Aan de brief heeft ze niets. Ze legt hem op de stapel te recyclen papier, want de SP is milieubewust.…

De plaats van de kouwe kant.…