Alle inzendingen over Josefien

toen ik haar kuste niet op de mond maar op haar buste blies een vleugje lucht gelijk een zucht 'wel te ruste' ------------------------------------------------------------------- Uit de bundel 'voor jou, van mij' van Josefien en Wim Niesten.…

ik rook mijn laatste sigaret voor jou door jou ben ik op andere gedachten gezet jij bent nu mijn nicotine pillen, drankjes 'n pleister op m'n oor niets helpt nu mijn verslaving aan jou gaat door ---------------------------------------------------------- uit de bundel "voor jou, van mij" van Josefien en Wim Niesten…

keer op keer verscheurt wanneer de pijn je leven alsmaar domineert weet dan dat ook voor jou de zon eens wederkeert want ook jij zal weer kunnen lachen blij en ongecompliceerd gegroeid in jezelf door wat pijn je heeft geleerd --------------------------------------------------------------------- uit de bundel "voor jou, van mij" van Josefien…

kou van de grond vochtig voorjaarsdauw vogels zwijgen verschrikt een korte kreet die hoort bij het leven wat heet de zon brandt feller warmt gans mijn huid en jij kruipt langzaam onder mij uit vogels zingen weer in jou -------------------------------------------------------------------- uit de bundel 'Voor jou, van mij' van Josefien…

varen haar blad heeft ontkruld eerst dan zal ik jouw tomeloze passie jouw eindeloze hunkering leiden tot het hoogst der hoogste nog even even geduld mijn lief laat de branding haar golven inhouden jou nog niet op de kusten werpen ----------------------------------------------------------------- uit de bundel 'Voor jou, van mij' van Josefien…

Josefien Collet doet de deur dicht. Jaap staat onwennig met zijn handen in zijn zakken in de hal. Hij kijkt op zijn nieuwe Cartier horloge dat hij laatst van Kees en Gerrit-Jan voor zijn verjaardag heeft gekregen. Het is net iets na negenen. Er is weinig veranderd sinds hij hier voor de laatste keer kwam.…

Marie-Josefien draaide zich om en keek in de mooie ogen van haar vriend. Ze sloeg haar armen om hem heen en kuste hem terug. Zijn creditcard was ze vergeten. Al was het maar voor even.…

'Jeetje, Josefien komt langs, wat een aangename verrassing, zal het er dan toch nog van komen na al die jaren oppervlakkig gezwam en beleefd gefrunnik?', denk ik.…

hetzelfde bloed stroomt in ons hart verbonden door het leven vanuit eenzelfde moederschoot met elkaar verweven ik hou van jou en jij van mij zo gewoon zoals het voelt verbonden met jou zoals zusjesliefde is bedoeld…

Neem me mee op het ritme van je golven jouw wassende water reinigt mijn geest leeg wil ik zijn zodat ik zijn liefde weer kan voelen want dat niet meer kunnen voelen dat mis ik het meest Wat je mist zit in jezelf de bron van liefde is je eigen hart laat je warmte stromen opdat je je eigen liefde niet meer met dat van hem verwart…

Krakende, kronkelende aders doorsnijden het koude land zwarte diepten tegen het scherpe wit diep gebogen dans ik in jouw ritme uitzicht op je strakke kont spannende spieren blij dat ik niet voor maar achter je rij!…

ongrijpbaar verlangen kluwend in mijn hoofd had ik ze maar op een rijtje van mijn helderheid beroofd ongrijpbaar verlangen vult de leegte van mijn bestaan slechts de weg van verlangen is mijn weg om te gaan ik grijp het verlangen met twee handen vast zo intens en zo hevig even alles uit de kast onbegrijpelijk verlangen waar komt het…

zoals je daar ligt je aarzelende glimlach net ontwaakt op je gezicht je klamme haartjes plakken tegen je hoofd vochtige loomheid nog half verdoofd ik til je uit bed dicht tegen me aan ruik ik jouw zoete warmte en blijf even zo staan een moment van ons samen stil en sereen intens houden van zoals jij is er maar een!…

Je trekt je spoor over het groene veld mijn ogen volgen je soepele pas weet dat mijn ogen je immer zullen volgen welk spoor jij ook zal gaan ik zal altijd van je houden en altijd achter je blijven staan zodat je met mijn liefde het leven leven kunt dat is wat een moeder haar kind het meeste gunt!…

hoger en hoger aan de hemel klimmend vanuit zacht pastel steeds warmer en steeds feller zachtjes prikkend op mijn vel rood oranje achter mijn leden knipperend het zonnelicht filter ik het verleden en doe eventjes mijn ogen dicht genietend van dit zonnig moment koester ik de geschiedenis van mijn bestaan wetend dat aan alles een einde komt…

als in een sneltreinvaart dendert het leven aan mij voorbij meegesleept door jouw kracht vooruitkijkend losse momenten in een rij vluchtig genot voor zolang het duurt met jou als chauffeur die m'n leven bestuurt…

ik leg je vast in het hier en nu wat later vroeger is zodat ik kan zien hoe mooi je was toen ik je nam op dit moment…

de ochtendnevel sluiert een nieuwe dag hierachter vaag verscholen de prille, groene bruid ze lacht nu nog verholen haar aarzelende lach maar straks wanneer de zon deze dag zal breken is al haar schroom plotseling geweken…

Bij een val Of een sprong… Wie zal het zeggen En komt het er op aan? In elk geval Was het gevolg: Bewegingen verlamd En de ogen dood. Zijn wereld is Gedragen worden. Transport Binnen nauwe grenzen: Muren van één kamer Eén huis. Nat groen gras En water van een spuitend fontein In zijn wereld brengen. Of nu vandaag bijvoorbeeld De…

En lachend gezegd: 'We hebben de dagen gevuld Met vrijheid en vreugde'. Verzwijgen Dat ik alleen reed Door het Brabantse land. Naar wie, de weifeling, Naar niemand. Rijden. Vond het landschap Treuriger dan ooit Veranderd. ------------------------------------------ Uit: Tirade nr 200, 1981.…

', zegt Josefien met superangstige ogen. 'Welke kant is hij opgegaan?', vraagt Olaf. 'Ik weet het niet goed', antwoordt Josefien, 'het is daar nogal donker!'. 'Lukt het jou om zo gauw mogelijk naar huis te gaan en iemand te bellen?', vraagt Olaf bezorgd. 'Ja-ja, ik zal wel moeten!', zegt Josefien, die al verder sprint.…

In 1970 had hij de roomse leer achter zich gelaten en trouwde hij met de verpleegkundige Josefien Melief. Eerst werd Tjeerd geboren en in 1973 Trijntje. Hun ouders gingen scheiden en Huub hertrouwde met de journaliste Colet van der Ven.…

Desondanks belt zij vol enthousiasme naar haar beste vriendinnen; barones Aaltje van Balveren van Kasteel Beeckestijn in Velsen, gravin Josefien van Brakell van Kasteel Vogelenzang in Bloemendaal, barones Lot Just de la Paisières van Kasteel Assumburg in Heemskerk en gravin Storm Feith van Kasteel Radboud in Medemblik.…

', zegt ze ineens vlijmscherp, 'ik weet heus wel dat je het ook met Annette en Josefien hebt gedaan, terwijl wij zogenaamd bij elkaar hoorden!'. 'Dat ontken ik niet, schatje, maar Mark Haanstra, lieve hemel zeg, dat is heel andere koek! dat slaat alles dood, mademoiselle!', zegt hij met een grote walging op zijn verhitte gelaat.…